Deargadan Phòland - Aonghas Caimbeul, 'Am Puilean', beagan rannan às air aithris le Coinneach Dòmhnallach
Deargadan
dubha na dunaidh 's na dòrainn,
Gu dearbha cha tuginn mo chruth ga
mo dheòin dhiubh -
'S mairg dhan a' chuid thig fo phlucadh na h-òrdaig
'S muirt bhith làmh sgròbadh na sgobaig na cùl.
Freiceadan
falachaidh nam plaide 's nan cuibhrig
Ri breacadh nan amhach, nan asainn,
's nan uillnean,
Spealairean ladarna carach nan cruinnleum,
Camanachd bhuill
fear cadail na rùit.
Sealgairean giobach a' griobadh
's a' grobadh,
A' bolgadh, a' bìdeadh, a' bioradh, 's a' brodadh,
Calpa ga chlipeadh 's cas dhioglach nam bonnan
Toirt clisgeadh air colainn
's gun norrag an sùil.
Nàdar a 'ghadaiche,
faire gu foillbheart,
Là fo anail 's a' caithris na h-oidhche,
Cràdhlot mo thaisean le gathan is saighdean,
Tachais mo dhruim le spuirean
mo dhùirn.
Bidh criomag à camais, is glamadh
à sliasaid,
Dh'fhidir is dh'fhairich mi cràdh nam biastan;
'S tric iad ag amais air bad mu nach iarrainn
Aithris a dhèanamh, mun
caillinn mo chliù.
Balgairean ciar-dhonn as sgiathalta
spionnadh
Tha conablaich mo chliabh 's droch dhìol air mo mhuineal,
Ri borbadh mo bheul-sa gu griosaidh is mionnan
'S nach iarainn-sa fulang mo
chiùrradh aig cù.
"Oidhche mhath leat,"
their caraide, Ruairidh,
Crùbadh na cheirsle 's a' phlaide mu chnuacan;
Truillich nan grad-leum, cha stad iad a bhruadar,
'S mis' ann an suain na
h-eadar-dhà-lionn.
Nan tàrrainn ur cròdhadh
's ur stòdhadh am baraill
'S am fàbhar nam sheòl gus
bhur treòireach gu Adolph,
Measg cràbais nam pùg agus
bògais nam peallag
Dheagheadh a dhòrtadh mu chlaigeann 's a
ghlasadh na rùm.
Bhiodh ana-ghalar oillteil, bhiodh
teinn agus dòrainn,
Toirt searg agus claoidh air sgaoth shaighdeach
an dòlais -
Gum fàiling mo chuimhne, bidh braighdeanas Phòland
Le dheargadan geòcach tighinn beò ri mo smuain.
