شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
چرا حمله آمریکا به پل آقتکهخان اهمیت دارد؟
- نویسنده, علی رمضانیان
- شغل, روزنامهنگار
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۶ دقیقه
حمله آمریکا به پل ریلی آقتکهخان در استان گلستان توجهها را به یکی از مهمترین مسیرهای ترانزیتی ایران جلب کرده است؛ مسیری که از مرز اینچهبرون، ایران را به شبکه ریلی آسیای مرکزی، روسیه و چین متصل میکند. اما این کریدور چه اهمیتی برای اقتصاد ایران دارد و اختلال در آن چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟
سپاه نینوا استان گلستان در اطلاعیهای اعلام کرد که پل آقتکهخان هدف موشکهای کروز آمریکا قرار گرفته است. براساس گزارشهای منتشرشده در رسانههای ایران، دستکم هفت موشک به این پل ریلی بر روی رودخانه گرگانرود اصابت کرده است. مقامهای ایرانی از تلفات انسانی گزارش ندادند، اما از وارد شدن خسارت به زیرساختهای ریلی منطقه خبر دادند.
این حمله در شرایطی رخ داد که مسیرهای ریلی شمال ایران طی سالهای اخیر به یکی از شریانهای اصلی تجارت و ترانزیت کشور تبدیل شدهاند؛ مسیری که در توسعه روابط اقتصادی ایران با روسیه، چین و کشورهای آسیای مرکزی نقش مهمی داشته است. مقامهای ایرانی میگویند این مسیر به کاهش اثر تحریمهای اقتصادی کمک کرده است.
این نخستین بار نیست که زیرساختهای ریلی ایران هدف حملات آمریکا قرار میگیرد. در فروردین امسال و همزمان با جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، دستکم شش پل ریلی در استانهای تهران، البرز، قم، اصفهان، زنجان و آذربایجان شرقی هدف قرار گرفتند. با این حال، حمله به پل آقتکهخان نخستین حمله به زیرساختهای حملونقل ایران پس از فروپاشی آتشبس آوریل ۲۰۲۶ به شمار میرود.
مقامهای آمریکایی، بدون اشاره مستقیم به پل آقتکهخان، اعلام کردند که در آن روز مجموعهای از «زیرساختهای لجستیکی و پشتیبانی» ایران را هدف قرار دادهاند.
همزمان با حمله به آققلا، ایستگاه راهآهن تربت در استان خراسان رضوی نیز هدف قرار گرفت؛ حملهای که به مسدود شدن مسیر ریلی منتهی به مشهد انجامید.
اهمیت مسیر ریلی شمال ایران چیست؟
پل آقتکهخان در مسیر راهآهن گرگان–اینچهبرون قرار دارد؛ خطی که ایستگاه مرزی اینچهبرون را به شبکه سراسری راهآهن ایران متصل میکند. از طریق این مسیر، شبکه ریلی ایران به ترکمنستان، قزاقستان، روسیه، چین و دیگر کشورهای آسیای مرکزی متصل میشود.
به همین دلیل، آقتکهخان صرفا یک پل محلی نیست، بلکه بخشی از یکی از مهمترین مسیرهای ارتباطی ایران با شمال و شرق اوراسیاست. به گفته کارشناسان حملونقل و ژئوپلیتیک، هرگونه اختلال در این مسیر میتواند بر جریان تجارت و ترانزیت منطقهای تاثیر بگذارد.
ایستگاه مرزی اینچهبرون نیز طی سالهای اخیر به یکی از مهمترین دروازههای تجارت ریلی ایران تبدیل شده است. توسعه منطقه آزاد اینچهبرون، افزایش ظرفیت پایانههای بار و سرمایهگذاری در زیرساختهای لجستیکی، اهمیت این منطقه را در اقتصاد مرزی ایران افزایش داده است.
راهآهن بینالمللی ایران–ترکمنستان–قزاقستان که از اینچهبرون عبور میکند، یکی از مهمترین پروژههای حملونقل منطقه به شمار میرود. این خط امکان اتصال کشورهای آسیای مرکزی به خلیج فارس و آبهای آزاد را بدون نیاز به مسیرهای طولانی دریایی فراهم میکند.
نقش آقتکهخان در کریدورهای بینالمللی
اهمیت این پل را باید در چارچوب دو مسیر مهم بینالمللی بررسی کرد.
نخست، ابتکار «کمربند و جاده» چین که شبکهای از مسیرهای زمینی و دریایی میان شرق آسیا، آسیای مرکزی، خاورمیانه و اروپا ایجاد کرده است. یکی از شاخههای این شبکه از چین آغاز میشود و پس از عبور از قزاقستان و ترکمنستان، از مرز اینچهبرون وارد ایران میشود.
دوم، کریدور بینالمللی حملونقل شمال–جنوب که با هدف اتصال هند، ایران، روسیه و کشورهای آسیای مرکزی طراحی شده است. هدف این پروژه، کاهش هزینه و زمان انتقال کالا میان اقیانوس هند، روسیه و اروپا عنوان شده است.
پل آقتکهخان در شاخه شرقی این مسیرها قرار گرفته و به همین دلیل هرگونه آسیب به آن میتواند بر بخشی از شبکه حملونقل منطقه تاثیر بگذارد؛ هرچند میزان این تاثیر به مدت زمان اختلال و سرعت بازسازی مسیر بستگی دارد.
مسئولان راهآهن ایران میگویند سال گذشته دستکم ۶۵ قطار باری از چین وارد ایران شدهاند. پس از تشدید تنشهای دریایی در خلیج فارس و افزایش ناامنی مسیرهای دریایی، تعداد قطارهای باری میان ایران و چین حدود سه برابر شده است؛ بهگونهای که در برخی مقاطع، هر سه تا چهار روز یک قطار کانتینری از چین وارد ایران شده است.
روسیه نیز در سالهای اخیر استفاده از این مسیر را افزایش داده است. در آبان ۱۴۰۴ نخستین قطار باری روسیه از طریق ترکمنستان و مرز اینچهبرون وارد ایران شد و بار خود را در بندر خشک آپرین در جنوب تهران تخلیه کرد؛ رویدادی که مقامهای دو کشور آن را گامی مهم در توسعه کریدورهای ریلی منطقه دانستند.
در مرداد ۱۴۰۴ نیز ایران، قزاقستان و ترکمنستان توافق کردند صادرات غلات و دیگر کالاهای آسیای مرکزی از طریق این مسیر به بندرعباس و بازارهای جهانی افزایش یابد.
چه کالاهایی از مسیر ریلی اینچهبرون جابهجا میشوند؟
راهآهن گرگان–اینچهبرون تنها یک مسیر ترانزیتی نیست، بلکه یکی از مهمترین مسیرهای تجارت زمینی ایران با آسیای مرکزی، روسیه و چین محسوب میشود.
ایران از طریق این مسیر محصولاتی مانند پتروشیمی، فولاد، سیمان، مصالح ساختمانی، کاشی و سرامیک و بخشی از محصولات کشاورزی خود را صادر میکند. حمل ریلی این کالاها به دلیل حجم بالا و هزینه کمتر، برای صادرکنندگان صرفه اقتصادی بیشتری دارد.
در مقابل، بخش مهمی از واردات ایران از این کریدور شامل غلات، گندم، جو، ذرت، پنبه، نهادههای دامی، کودهای شیمیایی و مواد اولیه صنایع غذایی و کشاورزی است. روسیه و قزاقستان از تامینکنندگان مهم این کالاها برای بازار ایران به شمار میروند.
در سالهای اخیر، با گسترش تجارت ایران و چین، سهم حملونقل کانتینری در این مسیر نیز افزایش یافته است. ماشینآلات صنعتی، تجهیزات تولیدی، قطعات صنعتی، برخی کالاهای مصرفی و مواد اولیه کارخانهها از جمله کالاهایی هستند که از طریق این شبکه ریلی وارد ایران میشوند.
همزمان، این کریدور به یکی از مسیرهای مهم ترانزیت کالا میان روسیه، آسیای مرکزی، چین و بنادر جنوبی ایران تبدیل شده است و بخشی از کالاهای عبوری از آن به مقصد کشورهای حوزه خلیج فارس و هند حمل میشود.
آیا این مسیر در کاهش اثر تحریمها نقش داشته است؟
اهمیت این مسیر در سالهای اخیر همزمان با افزایش محدودیتهای اقتصادی علیه ایران و همچنین گسترش تحریمها علیه روسیه بیشتر شده است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند که مسیرهای زمینی و ریلی شمال ایران به متنوعسازی مسیرهای تجاری کشور کمک کردهاند و بخشی از وابستگی تجارت خارجی ایران به مسیرهای دریایی را کاهش دادهاند.
مقامهای ایرانی نیز بارها تاکید کردهاند که توسعه کریدورهای ریلی شمال–جنوب و شرق–غرب بخشی از راهبرد کشور برای گسترش تجارت با همسایگان و کشورهای آسیایی است. در مقابل، منتقدان یادآور میشوند که نقش این کریدورها در کاهش اثر تحریمها محدودیتهای خاص خود را دارد و نمیتواند همه مشکلات ناشی از محدودیتهای بانکی و مالی را برطرف کند.
به نظر بسیاری از کارشناسان، مسیر اینچهبرون در سالهای اخیر به یکی از مهمترین مجاری تجارت منطقهای ایران تبدیل شده و اهمیت آن در مبادلات با روسیه، چین و کشورهای آسیای مرکزی افزایش یافته است.
ایرنا، خبرگزاری رسمی دولت، در این باره نوشت در دوران محاصره دریایی آمریکا، ایران از مسیر ریلی برای کاهش فشار به اقتصاد استفاده کرد و این کریدور به ایران کمک کرد تا کالاهای مصرفی، مواد صنعتی، مواد غذایی، لوازم الکترونیکی و ماشینآلات را وارد و در مقابل، کالاهای غیرنفتی را صادر کند.
تاثیر این حمله بر اقتصاد ایران
راهآهن جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است که عملیات بازسازی بخشهای آسیبدیده بلافاصله پس از حمله آغاز شد. مدیرعامل راهآهن گفته است گروههای فنی در محل مستقر شدهاند و بخشی از خطوط آسیبدیده در مدت کوتاهی به چرخه بهرهبرداری بازگشته است.
در کوتاهمدت، بخشی از بار این مسیر میتواند از طریق حملونقل جادهای، بنادر دریای خزر، مسیر ریلی سرخس یا ترکیبی از حملونقل جادهای و ریلی منتقل شود. با این حال کارشناسان معتقدند هیچیک از این گزینهها از نظر ظرفیت، هزینه و سرعت جایگزین کامل مسیر گرگان–اینچهبرون نیست.
اگر روند بازسازی مطابق برنامه پیش برود، اختلال عملیاتی این مسیر احتمالا موقتی خواهد بود. اما فراتر از خسارت فیزیکی، برخی تحلیلگران معتقدند اهمیت اصلی این رویداد در پیامدهای اقتصادی و روانی آن نهفته است؛ چون امنیت و پایداری مسیرهای ترانزیتی از عوامل مهم در تصمیمگیری شرکتها و شرکای تجاری بینالمللی محسوب میشود.
تجربه بازسازیهای گذشته نشان میدهد که شبکه ریلی ایران توان نسبتا بالایی برای احیای سریع زیرساختهای آسیبدیده دارد.
در هر حال، حمله به پل آقتکهخان تنها یک رویداد عمرانی یا حملونقلی نیست؛ بلکه رخدادی است که ابعاد اقتصادی، تجاری و ژئوپلیتیکی آن میتواند فراتر از مرزهای استان گلستان و حتی فراتر از مرزهای ایران مورد توجه قرار گیرد.