شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
جرمی بوئن: مرگ سنوار ضربهای جدی به حماس است، اما پایان جنگ نیست
- نویسنده, جرمی بوئن
- شغل, دبیر اخبار بینالمللی، بیبیسی نیوز
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۵ دقیقه
کشتن یحیی سنوار بزرگترین پیروزی اسرائیل تا اینجا در جنگ علیه حماس در غزه است.
مرگ او ضربهای جدی به حماس است، سازمانی که او به یک نیروی جنگنده بدل کرد که بزرگترین شکست را در تاریخ اسرائیل به این کشور تحمیل کرد.
او نه در یک عملیات برنامهریزی شده به دست نیروهای ویژه، بلکه به طور اتفاقی در رویارویی با سربازان اسرائیل در رفح در جنوب غزه کشته شد.
عکسی که در صحنه از سنوار گرفته شده، جسد او را در لباس رزمی، در میان آوار یک ساختمان که هدف گلوله تانک اسرائیلی قرار گرفت نشان میدهد.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، از سربازان تمجید کرد و روشن ساخت که هرچقدر هم این پیروزی بزرگ باشد، پایان جنگ نیست.
«امروز ما بار دیگر روشن کردیم که برای کسانی که به ما آسیب میرسانند چه اتفاقی میافتد. امروز بار دیگر پیروزی نیکی بر بدی را به جهان نشان دادیم.»
«اما عزیزان من، جنگ هنوز پایان نیافته است. سخت است و هزینه سنگینی برای ما دارد.»
«چالشهای بزرگی پیش روی ماست. به استقامت، همبستگی، شهامت و ثبات قدم نیاز داریم. ما در کنار هم خواهیم جنگید، و با کمک پروردگار - با هم برنده خواهیم شد.»
نتانیاهو و اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلیهایی که از جنگ در غزه حمایت میکنند، نیازمند یک پیروزی بودند.
نخست وزیر بارها اهداف جنگ را تکرار کرده است - نابودی حماس به عنوان یک نیروی نظامی و سیاسی و بازگرداندن گروگانها.
علیرغم یک سال جنگ که حداقل ۴۲ هزار فلسطینی را کشته و بیشتر غزه را به ویرانه بدل کرده، هیچ یک از اینها محقق نشده است.
اما باقی گروگانها هنوز آزاد نشدهاند و حماس هنوز درحال نبرد است و گاهی سربازان اسرائیلی را میکشد.
کشتن سنوار پیروزیای بود که اسرائیل میخواست. اما تا زمانی که نتانیاهو نتواند مدعی شود که سایر اهداف جنگ برآورده شده است، جنگ، آن طور که او میگوید، ادامه خواهد یافت.
یحیی سنوار در سال ۱۹۶۲ در یک اردوگاه پناهندگان در خان یونس در نوار غزه به دنیا آمد. او پنج ساله بود که اسرائیل آنجا را در جنگ ۱۹۶۷ از مصر گرفت.
خانواده او در میان بیش از ۷۰۰ هزار فلسطینی بودند که فرار کردند یا توسط نیروهای اسرائیلی در جنگ ۱۹۴۸ که اسرائیل در آن استقلال خود را به دست آورد از خانههایشان اخراج شدند.
خانواده او از شهر کوچکی به نام اشکلون میآمد، که به مرز شمالی نوار غزه نزدیک است.
او وقتی در دهه ۲۰ عمرش بود به خاطر قتل چهار خبرچین فلسطینی از طرف اسرائیل محکوم شد. او در طول ۲۲ سال حبس زبان عبری یاد گرفت، دشمن خود را مطالعه کرد و به این نتیجه رسید که چطور میتواند با آنها بجنگد. دوره حبس او همچنین به این معنی بود که اسرائیل دیانای و مدارک دندانپزشکی او را دارد، که باعث شد امکان شناسایی جسد او فراهم شود.
سنوار یکی از بیش از هزار زندانی فلسطینی بود که در سال ۲۰۱۱ در ازای یک سرباز اسرائیلی، گیعلاد شلیط، معاوضه شدند.
سنوار و مردانش، روز ۷ اکتبر سال پیش، در یک رشته حملات به دقت برنامهریزی شده، بدترین شکست در تاریخ اسرائیل را به این کشور وارد کردند - و یک ضربه روحی جمعی به اسرائیلیها که هنوز عمیقا احساس میشود زدند.
کشتن حدود ۱۲۰۰ اسرائیلی، گروگانگیری و جشن گرفتن این حمله، برای بسیاری از اسرائیلیها یادآور هولوکاست توسط نازیها بود.
تجربه شخصی سنوار در تبادل زندانی باید او را نسبت به ارزش و قدرت گروگانگیری قانع کرده باشد.
در تل آویو خانوادههای ۱۰۱ گروگان باقی مانده در غزه - که اسرائیل میگوید نیمی از آنها ممکن است تاکنون مرده باشند - در میدانی جمع شدند که برای یک سال محل گردهمایی آنها بوده است و دولت اسرائیل را ترغیب کردند مذاکرات تازهای را برای جلب آزادی عزیزان آنها شروع کند.
ایناف زانگاکر، مادر ماتان زانگاکر که گروگان است، از نخست وزیر درخواستی داشت.
«نتانیاهو، گروگانها را دفن نکن. الان به سراغ میانجیگران و مردم برو و یک ابتکار عمل تازه را تشریح کن.»
«برای ماتان من و باقی گروگانها در تونلها، وقت تمام شده. تصاویر پیروزی را داری. حالا به توافقی برس!»
«اگر نتانیاهو از این لحظه استفاده نکند و حالا بلند نشود و ابتکار تازهای را تشریح نکند - حتی به قیمت پایان جنگ - این یعنی تصمیم گرفته گروگانها را در تلاشی برای طول دادن جنگ و استحکام موقعیت خود به عنوان رهبر رها کند.»
«ما دست نمیکشیم تا همه بازگردند.»
بسیاری از اسرائیلیها بر این باورند که نتانیاهو میخواهد جنگ در غزه طول بکشد تا روز حسابرسی به خاطر سهمی که او در شکستهای امنیتی دارد که اجازه داد سنوار و مردانش وارد اسرائیل شوند عقب بیافتد، و شاید ازسرگیری محاکمهاش به اتهامات جدی فساد برای همیشه معوق بماند.
او این اتهامات را رد میکند و اصرار میورزد که فقط «پیروزی کامل» در غزه در برابر حماس امنیت را به اسرائیل بازخواهد گرداند.
اسرائیل به بیبیسی، مثل دیگر سازمانها، اجازه نمیدهد وارد غزه شود مگر در موارد نادر تحت نظارت ارتش.
در خرابههای خان یونس، زادگاه سنوار، فلسطینیهایی که یک خبرنگار آزاد برای بیبیسی با آنها مصاحبه کرد سرکشی نشان دادند. آنها گفتند که جنگ ادامه خواهد یافت.
دکتر رمضان فارِس گفت: «این جنگ به سنوار، هنیه یا مشعل، یا هیچ رهبر یا مقام دیگری بستگی ندارد.»
«همانطور که همه میدانیم و درک میکنیم، این یک جنگ برای نابودی مردم فلسطینی است. مساله از سنوار یا هر کس دیگری خیلی بزرگتر است.»
عدنان عاشور گفت که بعضی از مردم از مرگ سنوار غمگین و بقیه نسبت به آن بیاعتنا هستند.
«آنها فقط دنبال ما نیستند. آنها کل خاورمیانه را میخواهند. آنها در لبنان، سوریه و یمن میجنگند... این جنگی میان ما و یهودیان از ۱۹۱۹ است، جنگی ۱۰۰ ساله.»
از او سوال شد که آیا مرگ سنوار بر حماس اثر میگذارد.
«امیدوارم این طور نباشد، اگر خدا بخواهد. اجازه بدهید توضیح دهم: حماس فقط سنوار نیست... آرمان یک مردم است.»
جنگ در غزه ادامه دارد. ۲۵ فلسطینی در حملهای به شمال غزه کشته شدند. اسرائیل گفت که یک مرکز فرماندهی حماس را نشانه گرفته است. پزشکان در بیمارستان محلی گفتند که دهها مجروح که تحت مداوا بودند غیرنظامی هستند.
انداختن کمکها با چتر از آسمان بعد از آنکه آمریکا گفت اسرائیل باید اجازه ورود آذوقه و تدارکات بیشتر را بدهد از سر گرفته شده است.
تک تک رهبران حماس از دهه ۱۹۹۰ تاکنون کشته شدهاند، اما همیشه یک جانشین هست. درحالی که اسرائیل کشته شدن سنوار را جشن میگیرد، حماس هنوز گروگان دارد و هنوز میجنگد.