اولین فرمانده پلیس زن در جوزجان: جدا کردن پدرم از طالبان کار آسانی نبود

منتشر شده در

نجیبه نور دلاوری چند روز قبل به عنوان فرمانده بخش (سَمت) پنجم فرماندهی پلیس جوزجان در شمال افغانستان منصوب شد. او قبل از اینکه پلیس شود پدرش در صفوف طالبان مقابل نیروهای دولت افغانستان قرار داشت.

او از ولسوالی قوش تپه ولایت جوزجان است، محلی که از چند سال تاکنون در کنترل طالبان است.

خانم دلاوری به بی‌بی‌سی گفت که او در سال ۱۳۹۴ به صف نیروهای پلیس افغانستان پیوست و علت آن نیز علاقه‌مندی به کار در نظام افغانستان بود.

او افزود که می‌خواست کاری در دولت داشته باشد که به مردم خدمت کند و با آنان نزدیک‌تر باشد. به نظر او سربازان پلیس بیشتر با مردم در تماسند و با آنان نزدیکتر، به مشکلات مردم رسیدگی می‌کنند و به همین دلیل او نیز کار در پلیس را انتخاب کرد.

خانم دلاوری می‌گوید که انتخابش با مخالفت‌های زیادی همراه بود، از خانواده گرفته تا جامعه. او گفت، بعد از اینکه جذب پلیس شد، تلاش کرده که خانواده و دوستانش را متقاعد کند که کار در پلیس یک "وظیفه مقدس" است.

او گفت در محلی که زندگی می‌کرد، هیچ کس حق کار با دولت را نداشت، حتی مردان حق نداشتند کارمند دولت باشند."اگر کارمند دولت یک زن بود با خطر سنگسار روبرو بود."

این افسر پلیس می‌گوید که به عنوان یک سرباز ساده وارد پلیس شد و بعدا توانست از خود توانایی نشان داده و به درجه‌های بالاتر پلیس صعود کند.

او گفت که رفتنش به صف پلیس باعث شد که خانواده او از طرف طالبان تحت فشار فزاینده قرار گیرد، فشار و تهدیدهای که تاکنون ادامه دارد.

به گفته او پدرش در آن زمان در کنار طالبان و در مقابل نیروهای دولتی بود. او به پدرش استدلال کرده بود "اگر در صف نیروهای مخالف دولت باشی مردم از خودت نفرت خواهند داشت و اگر می‌خواهی با خانواده و مردم زندگی کنی از طالبان جدا شو." او می‌گوید که پدرش در نهایت پذیرفت که از طالبان جدا شود اما به گفته او، "جدا کردنش از طالبان هم هنر می‌خواست."

چند روز قبل براساس تصمیم امنیتی هیأت رهبری ولایت جوزجان، نجیبه نور دلاوری به عنوان فرمانده بخش (سَمت) پنجم فرماندهی پلیس جوزجان انتخاب شد.

خواجه جیلانی ابوبکر٬ فرمانده پلیس جوزجان در زمان معرفی او گفته بود که دلیل انتخابش این بود که خود خانم‌ها در فرمانده پلیس پیشنهاد کرده بودند که خانم نوری را به عنوان فرمانده بخش (سَمت) منصوب کند.

به گفته او خانم‌ها استدلال کرده بودند که با انتخاب خانم نوری به این سمت اجازه بدهند که خانم‌ها نشان بدهند که اگر وضعیت امنیتی بد شد، آنان امنیت شهرها را تامین خواهند کرد و مردان به خطوط مقدم جبهه برای جنگ با طالبان بروند.