از میوه فروشی در ونزوئلا تا رهبری ارکستر در فرانسه

در سال‌های اخیر هزاران جوان ونزوئلایی برای فرار از بحران اقتصادی و به امید تحقق رؤیاهایشان در جایی دیگر، از این کشور خارج شده‌اند.

اما در میان این گروه داستان گلاس مارکانو، یک دختر ۲۴ ساله ونزوئلایی به خصوص شگفت‌انگیز است.

سه ماه قبل این دختر در میوه فروشی خانواده‌اش در شهر یاراکوی ونزوئلا کار می‌کرد. ولی اکنون در پاریس مقابل برج ایفل سلفی می‌گیرد و در محافل موسیقی فرانسه مورد تحسین قرار گرفته‌ است.

مارکانو در یک مسابقه جدید بین المللی برای رهبران ارکستر زن برنده جایزه ویژه شد. این مسابقه که ماه سپتامبر گذشته در پاریس برگزار شد، دو ارکسترِ سرشناس-فیلارمونیک پاریس و ارکستر موتسارت پاریس راه اندازی کرده بودند.

رومن فیوت، از اعضای ارکستر موتسارت پاریس به بی‌بی‌سی گفت: "او یک زن جوان بی نهایت بااستعداد، پُرکار و باهوش است که حرفه درخشانی در آینده خواهد داشت."

ولی خود سفر مارکانو هم به اندازه دست آوردهایش جالب است.

یک سفر شگفت‌‎انگیز

مارکانو یک برنامه معتبر برای موسیقی دانان جوان در ونزوئلا به نام اِل سیستما، را تکمیل کرده است. هزینه این برنامه را مردم تامین می‌کنند.

او که در کاراکاس زندگی می‌کند همزمان با تحصیل در رشته حقوق، فراگیری موسیقی را فراموش نکرده است.

مارکانو به بی‌بی‌سی گفت: "من از هر فرصتی برای رهبری یک ارکستر یا شرکت در کارگاه‌های (موسیقی) استفاده کردم."

ماه مارس گذشته بلندپروازی‌های نهفته او و جستجوگر گوگل دریچه تازه‌ای را به روی او باز کرد.

"فکر می‌کردم که وقت آن رسیده که در یک مسابقه رهبری ارکستر شرکت کنم. سعی کردم در کامپیوتر خودم اطلاعاتی در این باره به دست آورم و به مسابقه لا مائسترا، برخوردم. این مسابقه که فقط برای زنان بود توجه من را جلب کرد."

به نظر می‌رسید این یک فرصت عالی است ولی یک مشکل سه رقمی وجود داشت: ۱۸۰ دلار برای ثبت نام.

یکی از نتایج اصلی بحران مالی ونزوئلا کاهش فاحش ارزش بولیوار، پول ملی این کشور است. برای مثال در ماه سپتامبر حداقل دستمزد ماهانه در این کشور معادل کمتر از ۲ دلار بود.

ماراکو می‌گوید او هم مانند هر شهروند دیگری که می‌دید به خاطر پول رؤیاهایش را از دست می‌دهد، نومید شده بود و با خودش می‌گفت فعلا امکان‌پذیر نیست و بماند برای یک موقع دیگر.

در ونزوئلا ۱۸۰ دلار پول زیادی است. "حتی اگر بهای ثبت نام ۵۰ دلار بود، فرقی نمی‌کرد. من مسابقه را فراموش کرده بودم ولی بدون این که متوجه باشم به آن فکر می‌کردم.

"خودم را در حال مسابقه دادن و برنده شدن مجسم می‌کردم."

جمع‌آوری اعانه

ولی چند ماه بعد مارکانو تصمیم گرفت در مسابقه شرکت کند و در حالی که به پایان مهلت نام‌نویسی تنها سه هفته مانده بود تصمیم گرفت از دوستان و اقوامش در خارج درخواست کمک مالی کند.

او همچنین از دوستانی که با موسیقی سر و کار داشتند خواست که در تهیه ویدیوی شرکت در مسابقه که تبحرش در رهبری ارکستر را نشان می‌داد به او کمک کنند.

فرانس موزیک، که یک مجله موسیقی کلاسیک فرانسه است می‎نویسد تا یک هفته مانده به مهلت نام نویسی در مسابقه، مارکانو توانسته بود تنها ۱۰۰ دلار جمع آوری کند. ولی برگزارکنندگان مسابقه حاضر شدند بقیه پول اسم نویسی را به عهده بگیرند.

این تلاش‌ها موثر واقع گردید و در ماه اکتبر اعلام شد که مارکانو برای شرکت در مسابقه که قرار بود ماه مارس سال بعد در پاریس برگزار شود، انتخاب شده است.

رومن فیوت، می‌گوید مارکانو کمیته گزینش برنده مسابقه را مفتون خود کرده بود: "ما ۲۲۰ تقاضانامه دریافت کرده بودیم و کمیته به اتفاق آراء گلاس مارکانو را انتخاب کرد.

"ویدیوی او کاریزما، انرژی فوق العاده، درک واقعی او از پارتیتورها و موزونی حرکات بدن او را نشان می‌داد."

به دلیل فراگیری کووید-۱۹همه فعالیت‌ها متوقف شده بود و در نتیجه سفر مارکانو به پاریس در ماه مارس امکان پذیر نبود.

تاریخ مسابقه به ماه سپتامبر ۲۰۲۰ موکول شد ولی در حالی که بقیه نقاط دنیا حذف محدودیت های ناشی از ویروس کرونا را شروع کرده بودند در ونزوئلا صدمه ناشی از ویروس کرونا هنوز بسیار شدید بود.

مارکانو می‌گوید: "من به یاراکوری رفتم چون مادرم یک دکان سبزی فروشی در آنجا باز کرده بود و به من گفت با کار در این دکان می‌توانم پولی به دست آورم. به نظرم رسید این یک فکر عالی است زیرا برای رفتن به پاریس چند لباس نیز لازم داشتم."

ولی فرودگاه‌های ونزوئلا همچنان بسته بود.

نقشه دیگر مارکانو این بود که سعی کند از راه زمینی خود را به کلمبیا همسایه ونزوئلا برساند و بعد از آنجا با هواپیما به پاریس برود ولی به دلیل اپیدمی کرونا نگران ویروس کرونا در طی این مسیر بود.

بعد خبردار شد که دولت اسپانیا برای بازگرداندن شهروندانش که در ونزوئلا سرگردان مانده بودند ترتیب یک پرواز بشردوستانه از کاراکاس به مادرید در تاریخ ۱۴ دسامبر را داده است.

گر چه در این پرواز ارجحیت برای شهروندان اسپانیایی بود ولی برگزارکنندگان مسابقه لا مائسترا، با سفارت فرانسه در کاراکاس تماس گرفتند تا تسهیلات لازم برای اخذ ویزا و جا در هواپیما را برای مارکانو فراهم کند.

رومن فیوت، می‌گوید: "او نشان داد که بی باک و مصمم است، صفاتی که برای یک رهبر ارکستر لازم است."

وقتی هواپیما به پرواز درآمد مارکانو در این فکر نبود که این اولین سفر او با هواپیما و اولین باری است که از ونزوئلا خارج شده است.

تمام حواس او متوجه مسابقه بود.

مارکانو که چندان در هواپیما نخوابیده بود، چند ساعت قبل از شروع مسابقه، وارد پاریس شد.

او که حتی یک کلمه فرانسه هم نمی‌دانست می‌گوید: "این تجربه تازه‌ای برای من بود و همه چیز من را تحت تاثیر قرار می‌داد. احساس می‌کردم در سیاره دیگری هستم. من به انگلیسی صحبت می‌کردم ولی مردم متوجه حرف من نمی‌شدند."

به هر حال او برای رهبری نوازندگانی که تقریبا هیچگونه تماس قبلی با آنها نداشت در جایگاه مخصوص رهبر ارکستر قرار گرفت. گلاس مارکانو، همه را تحت تاثیر قرار داد.

کلیر گیبالت، یک رهبر ارکستر مشهور زن که فرانسوی و بنیانگذار ارکستر موتسارت پاریس است در باره مارکانو به مجله فرانس موزیک گفت: "چه استعدادی! او یک زن ۲۴ ساله ای است که هرگز از ونزوئلا خارج نشده بود و با این وجود توانست کارش را انجام دهد."

امانوئل اوندره، از ارکسترفیلارمونیک پاریس که او هم یک رهبر ارکستر است در باره نحوه اجرای مارکانو به مجله موسیقی کلاسیک گفت: "او فرانسه یا انگلیسی صحبت نمی‌کند ولی به زبان موسیقی صحبت می‌کند."

مارکانو در مسابقه برنده نشد ولی یک جایزه ویژه دریافت کرد. اما مهم‌ترین جایزه او این بود که یک رشته پیشنهادهایی برای ماندن در پاریس و ادامه آموزش دریافت کرد.

ابتدا او در نظر داشت پس از مسابقه به ونزوئلا بازگردد ولی هنوز در شهری که قبلا فقط در تلویزیون دیده بود زندگی می‌کند.

"نمی‌دانم چه مدتی اینجا خواهم بود ولی برای هر چه پیش آید آماده‌ام."

در مقایسه با کاراکاس روال عادی زندگی در پایتخت فرانسه او را متعجب می‌کند. به خصوص سوپرمارکت‌ها که قیمت‌شان ثابت است- ونزوئلا با نرخ تورم فوق العاده و افزایش هزینه زندگی مواجه است.

مارکانو می‌گوید: "در ونزوئلا ما در استرس دائم زندگی می‌کنیم چون قیمت‌ها هر روز افزایش پیدا می‌کند ولی دستمزدها نه. شخص به خاطر این که مجبور است بیشتر کار کند و به دنبال راه‌هایی برای ادامه زندگی باشد، استرس دارد."

ولی با وجود این که مارکانو از کسانی که ضمانتش را کرده‌اند کمک مالی دریافت می‌کند، مصمم است راهی برای کسب درآمد و فرستادن پول برای خانواده‌اش پیدا کند. او معتقد است که گاهی وقت‌ها لازم است شخص جز موسیقی کارهای دیگری هم بکند.

ولی میزبانان او پافشاری می‌کنند که برای این که گلاس مارکانو، یک رهبر ارکستر شود باید امکانات لازم در اختیارش گذاشته شود.

رومن فیوت هشدار می‌دهد: "ما باید به او کمک کنیم تا به فکر افزایش معلوماتش باشد و اجازه ندهیم شهرت او بیشتر به دلیل تاریخچه زندگی شخصی او باشد تا به خاطر مهارتش در رهبری ارکستر."