چرا پیتر تیل، میلیاردر جنجالی دنیای فناوری، در آرژانتین مستقر شد؟

نخستین بار که خاویر میلی، رئیس‌جمهور آرژانتین، در کاسا روسادا با پیتر تیل، میلیاردر آمریکایی حوزه فناوری، دیدار کرد، ارتباط میان آن‌ها بلافاصله شکل گرفت.

به گفته یکی از مهمانان آن دیدار که در مه ۲۰۲۴ برگزار شد، ایده‌های لیبرتارین همچون آهن‌ربایی میان رئیس‌جمهور آرژانتین و بنیان‌گذار شرکت فناوری داده پالانتیر عمل کرد.

میلی در گفت‌وگو با شبکه نیورا درباره یکی از بانفوذترین سرمایه‌گذاران فناوری در جهان گفت: «او یک آنارکو-کاپیتالیست است که با آنارکو-کاپیتالیست دیگری روبه‌رو شده که دارد ایده‌ها را به واقعیت تبدیل می‌کند و به کار می‌اندازد.»

پیتر تیل که از ایده‌های رئیس‌جمهور آرژانتین به هیجان آمده بود، اوایل آوریل به صورت موقت همراه با همسر و فرزندانش در بوئنوس آیرس ساکن شد.

او که یکی از بنیان‌گذاران پی‌پل هم بوده، از زمان ورود به آرژانتین، با کارآفرینان این کشور دیدار کرده، در سوپرکلاسیکوی فوتبال آرژانتین میان ریور پلاته و بوکا جونیورز حضور یافته و در یک تورنمنت آماتور شطرنج در باشگاهی در بوئنوس آیرس شرکت کرده است.

علاوه بر این، روزنامه فایننشال تایمز گزارش داده است که تیل یک عمارت شش‌خوابه در باریو پارکه، منطقه‌ای بسیار اعیان‌نشین در بوئنوس آیرس، خریده است؛ منطقه‌ای که مهم‌ترین نمایندگی‌های دیپلماتیک خارجی در آرژانتین در آن واقع شده‌اند.

آرژانتین به عنوان «راه خروج»

پیتر تیل یکی از بانفوذترین و در عین حال جنجالی‌ترین چهره‌های سیلیکون‌ولی است.

او که زاده آلمان و بزرگ‌شده آمریکا است، با راه‌اندازی پی‌پل، پلتفرم پرداخت دیجیتال، همراه با ایلان ماسک در کالیفرنیا، به شهرت و ثروت رسید. او بعدها این پلتفرم را فروخت تا صندوق سرمایه‌گذاری «فاندرز فاند» را راه‌اندازی کند.

تیل در مدت کوتاهی به یکی از موفق‌ترین سرمایه‌گذاران بخش فناوری تبدیل شد. او از نخستین سرمایه‌گذاران فیس‌بوک بود و همچنین در کسب‌وکارهای کوچکی سرمایه‌گذاری کرد که بعدها به غول‌های فناوری تبدیل شدند.

او در سال ۲۰۰۳، شرکت فناوری پالانتیر را بنیان گذاشت؛ شرکتی فعال در حوزه داده و نرم‌افزار که اکنون به سازمان‌های مختلف دولت آمریکا از جمله سی‌آی‌ای، اف‌بی‌آی، و اداره مهاجرت و گمرک آمریکا خدمات ارائه می‌دهد. پالانتیر همچنین با نهادهای دولتی و خصوصی در کشورهای مختلف جهان همکاری دارد.

در ماه فوریه، این شرکت دفتر مرکزی خود را از شهر دنور در ایالت کلرادو به میامی منتقل کرد؛ تصمیمی که تحت تاثیر مالیات‌های پایین فلوریدا گرفته شد. خود تیل نیز در اواخر سال ۲۰۲۵، در واکنش به طرح مالیات بر ثروت‌های کلان که در کالیفرنیا در حال بررسی است، محل اقامت خود را به میامی منتقل کرد.

به این ترتیب او مسیر شماری دیگر از میلیاردرهای سرشناس را دنبال کرد که در سال‌های اخیر محل اقامت خود را از نیویورک یا کالیفرنیا به فلوریدا منتقل کرده‌اند؛ ایالتی که بار مالیاتی کمتری دارد و فضای مقرراتی آن برای آن‌ها مساعدتر است.

سانتیاگو سیری، کارشناس فناوری و نویسنده کتاب «تکنوساپینس» که در آن به بررسی نقش نرم‌افزار آزاد در شکل‌گیری نظم سیاسی جدید در مقیاس جهانی پرداخته است، به بی‌بی‌سی موندو می‌گوید: «تیل همیشه به دنبال راهی برای فرار بوده است. زمانی تصور می‌کرد این راه با ایجاد قلمروهایی مستقل در آب‌های آزاد برای رها شدن از پرداخت مالیات محقق می‌شود. آرژانتین هم بخشی از همان پروژه خروج است که سال‌هاست در پی آن است.»

پس از پیروزی خاویر میلی در انتخابات ریاست‌جمهوری آرژانتین، پیتر تیل به بوئنوس آیرس سفر کرد و در مه ۲۰۲۴ برای نخستین بار با رئیس‌جمهور دیدار کرد. این دیدار به ابتکار آلخاندرو الک اکسنفورد، کارآفرین و سرمایه‌گذار فناوری آرژانتینی، برگزار شد که اکنون سفیر آرژانتین در آمریکا است.

در اواخر آوریل امسال، رئیس‌جمهور آرژانتین بار دیگر پیتر تیل را در کاسا روسادا،‌ کاخ ریاست‌جمهوری پذیرفت. این بار همراه با همسرش مت دنزایزن رفت که به گفته سانتیاگو سیری، به فرهنگ آرژانتین علاقه دارد و به زبان اسپانیایی سلیس صحبت می‌کند.

گفته می‌شود پیتر تیل همچنین با کارآفرینان آرژانتینی و اعضای کابینه خاویر میلی، از جمله لوئیس کاپوتو، وزیر اقتصاد، و فدریکو استورزنگر، وزیر مقررات‌زدایی، دیدار کرده است.

مانوئل آدورنی، رئیس دفتر خاویر میلی، ماه گذشته به کنگره گفت که حضور پیتر تیل در آرژانتین «مایه افتخار» است و این غول فناوری «به اصلاحات عمیقی که دولت در حال اجرای آن است علاقه دارد».

او گفت: «میلیاردرهای جهان که می‌خواهند از کشورهایی با مقررات سخت‌گیرانه، مالیات‌های بالاتر و دولت‌هایی که شهروندانشان را تحت تعقیب قرار می‌دهند فرار کنند، در آرژانتین، سرزمین تازه آزادی، مورد استقبال قرار می‌گیرند.»

مقررات‌زدایی شاید یکی از مهم‌ترین جذابیت‌های آرژانتین برای پیتر تیل باشد که گفته می‌شود در حال بررسی فرصت‌های مختلف سرمایه‌گذاری در این کشور است.

روزنامه بوئنوس آیرس تایمز در ماه آوریل نوشته بود شرکت پالانتیر، یکی از اصلی‌ترین تامین‌کنندگان نرم‌افزار، تحلیل داده و قابلیت‌های هوش مصنوعی برای دولت‌ها و ارتش‌ها در سراسر جهان، همین الان نیز در آمریکای لاتین فعالیت دارد و احتمالا می‌خواهد با ورود به آرژانتین حضور خود را در منطقه گسترش دهد.

علاوه بر این، به نوشته همین روزنامه، خاویر میلی و مشاورش، دمیان رایدل، قصد خود را برای تبدیل آرژانتین به یک قطب هوش مصنوعی در قالب طرحی ابراز کرده‌اند که قرار است از برنامه انرژی هسته‌ای این کشور و مزایای منطقه پاتاگونیا برای ساخت مراکز داده و زیرساخت‌های فناوری بهره ببرد.

علاوه بر این‌ها آرژانتین، به دلیل فاصله جغرافیایی از درگیری‌های احتمالی در نیم‌کره شمالی، می‌تواند برای این میلیاردر فناوری جای امنی باشد.

روزنامه نیویورک تایمز به تازگی به نقل از منبعی نزدیک به پیتر تیل نوشت که این میلیاردر در گذشته درباره خطر «آرماگدون» هشدار داده است؛ اصطلاحی که او معمولا برای اشاره به سناریوهای فروپاشی اجتماعی ناشی از تهدید جنگ هسته‌ای به کار می‌برد.

متحدان ایدئولوژیک

در دیدار آوریل گذشته در کاخ کاسا روسادا، اولین سوالی که پیتر تیل از خاویر میلی، رئیس‌جمهور آرژانتین، پرسید این بود که او چگونه می‌خواهد تضمین کند که برنامه اصلاحات لیبرال او پس از پایان دوره‌اش ادامه خواهد یافت.

این روایت که خود رئیس‌جمهور آرژانتین آن را نقل کرده، در چارچوب مجموعه ایده‌هایی قرار می‌گیرد که پیتر تیل در مقاله‌های متعددش بسط داده و در آن‌ها بر گسترش جهانی تفکر لیبرتارین تاکید کرده است.

از نگاه سرمایه‌گذاران حوزه فناوری، پیتر تیل یک «متفکر پیشرو» است که علاوه بر آن‌که یکی از ثروتمندترین افراد جهان به شمار می‌رود، توانسته مجموعه‌ای از ایده‌ها و دیدگاه‌ها را نیز شکل دهد که پشتوانه فعالیت‌ها و ابتکارهایش هستند.

اما از نگاه منتقدان، تیل چهره‌ای نگران‌کننده است که از طریق فناوری‌های نظارتی و ابزارهای تحلیل داده خود می‌خواهد قدرت نامحدود شرکت‌ها را با حکمرانی اقتدارگرا و غیر دموکراتیکی پیوند بزند که با آزادی و دموکراسی ناسازگار است.

سانتیاگو سیری می‌گوید پیتر تیل «ضد دولت‌گرایی است که هر کسی را که تا حدی به دولت‌گرایی باور داشته باشد، با ایده ضدمسیح پیوند می‌دهد».

او می‌گوید: «از این نظر، تیل و میلی با هم احساس نزدیکی می‌کنند.»

الیسا کاریو، چهره مخالف دولت آرژانتین، در آوریل گذشته درباره حضور پیتر تیل در این کشور هشدار داد و گفت «اقامت او در آرژانتین وحشتناک است» چون «با جمهوری، دموکراسی و آزادی‌ها در تضاد است».

«شرکت‌های خودکار»

پس از دیدار خاویر میلی با پیتر تیل، فدریکو استورزنگر، وزیر مقررات‌زدایی، اعلام کرد که ایجاد یک چارچوب حقوقی برای شرکت‌هایی را پیگیری خواهد کرد که به طور کامل با هوش مصنوعی اداره می‌شوند.

در همین راستا، هدف این ابتکار ایجاد «شرکت‌های خودکار» است؛ یعنی شرکت‌هایی که بدون نیاز به کارکنان انسانی اداره می‌شوند.

این وزیر گفت: «این موضوع جالبی است و ممکن است بسیار تحول‌آفرین باشد. باید به جلو نگاه کرد، دوردست را دید و از فرصت‌های امروز استفاده کرد.»

به گفته دولت،این ابتکار که باید به تصویب کنگره برسد، به دنبال آن است که این شرکت‌ها را از نرخ مالیاتی پایین و چارچوب قانونی با شرایطی بی‌نظیر بهره‌مند کند.

در همین چارچوب، خاویر میلی نیز در یادداشتی که اوایل ژوئن در فایننشال تایمز منتشر شد، از ابتکار ایجاد یک دسته‌بندی حقوقی جدید برای شرکت‌های بدون نیروی انسانی حمایت کرد.

او در این مقاله از ایجاد یک چارچوب نظارتی خاص حمایت کرد تا هوش مصنوعی «بتواند آزادانه و بدون دخالت مهلک مقررات زودهنگام و ناقص توسعه یابد.»

رئیس‌جمهور آرژانتین در یادداشت خود نوشت: «هوش مصنوعی ما را از محدودیت‌های مغز انسان آزاد خواهد کرد و بهره‌وری را فراتر از جسورانه‌ترین رویاهایمان خواهد برد.»

این ابتکار توجه یووال هراری، فیلسوف اسرائیلی، را جلب کرد. او هشدار داده است که اعطای شخصیت حقوقی به مدل‌های هوش مصنوعی از سوی دولت‌ها می‌تواند خطرات جدی به همراه داشته باشد.

آقای هراری گفت: «شخصیت حقوقی هوش مصنوعی در حکم شاه‌کلیدی است که می‌تواند راه دسترسی به نظام‌های مالی، اقتصادی و سیاسی ما را نیز باز کند. این موضوع نگرانی‌های زیادی ایجاد می‌کند.»

به گفته سانتیاگو سیری، جهان در حال حاضر فاقد یک حوزه قضایی با چارچوبی مناسب برای هوش مصنوعی است. او می‌گوید دولت خاویر میلی معتقد است که آرژانتین می‌تواند این خلا را پر کند.

در همین حال، از نگاه رئیس‌جمهور آرژانتین، ورود پیتر تیل نشان‌دهنده حمایت از برنامه اصلاحاتی اوست که هدف آن کاهش مداخله دولت و گسترش حضور آرژانتین در عرصه بین‌المللی است.

میلی گفته است: «آرژانتین برای مدتی طولانی، هزارتویی از محدودیت‌ها ایجاد کرد که کشوری را که زمانی یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بود، به فقر نسبی کشاند. خوشبختانه، ما در حال تغییر این وضعیت هستیم.»