فضاپیمای روسیه در ماه سقوط کرد؛ ویکرام هندی در تاریخ‌سازی از روسیه پیشی گرفت

مقامات روسیه می‌گویند که فضاپیمای «لونا-۲۵» روسیه از کنترل خارج شده و در ماه سقوط کرده است.

این فضاپیما قرار بود در قطب جنوب ماه فرود آید، اما بعد از «مشکلاتی» در ماموریت خود شکست خورد.

پیش از این رئیس سازمان فضایی روسیه به خبرگزاری اینترفکس گفته بود که انتظار می‌رود این فضاپیما در ۲۱ اوت، بر سطح ماه فرود بیاید.

اکتشاف مناطقی از ماه، بخشی از ماموریت لونا-۲۵ اعلام شده بود.

با این حادثه، اکنون یک ماه‌نشین (فرودگر) هندی که آنهم با هدف فرود به منطقه جنوبی ماه به فضا پرتاب شده، در صورت فرود آمدن، اولین ماه‌نشینی خواهد بود که در این منطقه از ماه خواهد نشست.

همزمان براساس گزارش‌ها، فضاپیمای «چاندرایان-۳» هند که حدود ۲ ماه پیش به فضا پرتاب شده، تصاویر جدیدی را از ماه ارسال کرده است.

این سومین ماموریت هند در این زمینه است.

ماه‌نشین ویکرام آخرین مرحله ماموریت خود برای فرود بر سطح ماه را روز پنجشنبه آغاز کرد. این ماه‌نشین روز پنجشنبه از پیشرانه‌ای که آن را به سمت ماه می‌برد، جدا شد.

ویکرام قرار است در ۲۳ و یا ۲۴ اوت در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود بیاید.

تصاویر سیاه و سفیدی که به تازگی از چاندرایان ۳ منتشر شده، نمای نزدیکی را از سنگ‌ها و دهانه‌های سطح ماه نشان می‌دهد. در یکی از عکس‌ها، این ماه‌نشین نیز دیده می‌شود.

«چاندرایان-۳» هند و «لونا-۲۵» روسیه از جمله دو فضاپیمایی بودند که به سمت منطقه کمتر اکتشاف شده جنوبی ماه حرکت می‌کردند. اعتقاد بر این است که در مناطق جنوبی ماه ذخایر آب وجود داشته باشد.

روسیه پس از نزدیک به نیم‌قرن موشکی را برای رسیدن به سطح ماه پرتاب کرده بود.

اولین ماموریت روسیه در ماه، به سال ۱۹۷۶ در زمان اتحاد جماهیر شوروی بود.

لونا-۲۵ در صورت موفقیت ‌در فرود در منطقه جنوب ماه و پیش از فضاپیمای هندی، می‌توانست تاریخ‌ساز شود.

به هر صورت و با موفقیت ویکرام، هند پس از ایالات متحده آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی سابق و چین، چهارمین کشوری خواهد بود که موفق شده روی ماه فرود بیاید.

هدف ماموریت‌های قبلی چاندرایان چه بود؟

چاندرایان-۲ (وسیله نقلیه ماه ۲) که در سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد، پیچیده‌ترین ماموریتی بود که سازمان فضایی هند انجام داده بود.

ماه‌نشینی به نام ویکرام (نام بنیانگذار ایسرو، سازمان فضایی هند) حامل یک ماه‌نورد ۲۷ کیلوگرمی با ابزارهایی برای تحلیل خاک ماه بود.

قرار بود این ماه‌نورد به نام پراگیان برای ۱۴ روز، مسیری نیم‌ کیلومتری را طی کند و داده‌ها و تصاویری برای تحلیل به زمین بفرستد.

این ماموریت برای تمرکز بر سطح ماه و تحقیق درباره آب و مواد معدنی و اندازه‌گیری لرزش‌های این کره طراحی شده بود.

فرودی کنترل شده بر یک سیاره دیگر - هدفی که تاکنون فقط سه کشور دیگر به آن نائل شده‌اند - یک دستاورد عظیم فنی برای ایسرو و آمال‌های فضایی هند محسوب می‌شد.

برای اولین بار در تاریخ اکتشافات فضایی هند، این ماموریت میان سیاره‌ای تحت هدایت دو زن - موتایا وانیتا مدیر پروژه و ریتو کاریدال مدیر ماموریت - انجام شد.

این ماموریت همچنین جزو افتخارات ملی هند بود و خبر آن در سراسر جهان منعکس شد چون با هزینه خیلی کم یعنی کمتر از ۲۰۰ میلیون دلار انجام شده بود.