آلمان سه نیروگاه هسته‌ای باقیمانده خود را می‌بندد

امروز(شنبه ۱۵ آوریل)، فعالان ضد انرژی هسته‌ای، جشنی را در یک سوی دروازه براندنبورگ (بنای تاریخی قرن هجدهمی در برلین) برگزار می‌کنند؛ جشنی برای یک پیروزی پس از ۶۰ سال تلاش، که در نهایت به بسته شدن ۳ نیروگاه هسته‌ای باقیمانده آلمان انجامید.

در سمت دیگر این بنای تاریخی اما، تظاهراتی در اعتراض به بسته شدن این سه نیروگاه برگزار خواهد شد.

قرار است فعالیت نیروگاه‌های «ایزار ۲»، «امسلاند»، و «نکاروشتایم» تا پایان امروز متوقف شود و از مدار خارج شوند.

دروازه براندنبورگ، در جایی واقع شده که حدود ۴۰ سال قبل‌، دیوار برلین، نمادی از «جنگ سرد» و «شاخ و شانه کشیدن‌های هسته‌ای»، آلمان را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کرده بود. این اتفاق، به ویژه حالا که جنگ اوکراین، دوباره نگرانی‌های اساسی در ارتباط با ایدئولوژی انرژی هسته‌ای را به موضوع روز تبدیل کرده، برای عده‌ای در آلمان، بسیار بحث‌برانگیز است.

هر دو سوی ماجرا باورهای طرف مقابل را غیرمنطقی می‌دانند.

مفسران و سیاستمداران محافظه‌کار معتقدند که کشور درگیر عقاید نادرست «حزب سبز» است، که درست در زمانی که کاهش واردات انرژی از روسیه منجر به افزایش قیمت سوخت شده، انرژی هسته‌ای را کنار می‌گذارد.

آنها دولت را به افزایش اتکا به سوخت های فسیلی به جای استفاده از انرژی هسته‌ای که آلاینده‌های کمتری دارد، متهم می‌کنند.

ینس اسپان، نماینده محافظه کار حزب دموکرات مسیحی، در مصاحبه با شبکه تلویزیونی آر‌تی‌ال، گفته بود: «این روز، روز سیاهی برای محیط زیست آلمان خواهد بود.»

سبزها و چپ‌گراها در مقابل، وابستگی به انرژی هسته‌ای را، که حتی گران‌تر از باد و یا خورشید است، غیرمنطقی ارزیابی می‌کنند. استدلال دولت بر این است که فعالیت این سه نیروگاه اتمی قدیمی به بودجه هنگفتی نیاز دارد؛ بودجه‌ای که می‌تواند صرف منابع انرژی تجدید‌پذیر شود.

نمایندگان «حزب سبز» می‌گویند این عجیب است که محافظه‌کارانی که تا به امروز با اقداماتشان مانع از گسترش زیرساخت‌های انرژی تجدیدپذیر می‌شدند، حالا دم از حفاظت از محیط زیست می‌زنند.

از قضا، این یک دولت محافظه‌کار به رهبری آنگلا مرکل بود که پس از فاجعه هسته‌ای فوکوشیما در سال ۲۰۱۱، تصمیم به حذف تدریجی انرژی هسته‌ای گرفت.

امروزه، آلمان تقریباً نیمی از برق خود را از انرژی‌های تجدیدپذیر و فقط ۶ درصد آن را از انرژی هسته‌ای تولید می‌کند.

رابرت هابک، وزیر اقتصاد حزب سبز، پیش‌بینی کرده است که ۸۰ درصد برق آلمان تا سال ۲۰۳۰، از منابع تجدید‌پذیر خواهد بود و بر همین اساس قوانینی را برای پیشرفت در ساخت نیروگاه‌های خورشیدی و بادی وضع کرده است.

استفی لمکه، وزیر محیط زیست حزب سبز، با تاکید بر تعطیلی این نیروگاه‌ها گفته است: « دنیا حوادث هسته‌ای گذشته را فراموش نخواهد کرد؛ خواه این فجایع ناشی از خطای انسانی مانند چرنوبیل باشد، خواه ناشی از بلایای طبیعی مانند فوکوشیما، و یا حتی خطرات ناشی از حمله روسیه به اوکراین.»

او اضافه می‌کند: «آلمان نیازی به انرژی هسته‌ای ندارد، چراکه انرژی‌های تجدیدپذیر، ایمن‌تر، پایدارتر، و همچنین از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه‌تر هستند.»

روز پنجشنبه، مارکوس سودر، رهبر محافظه‌کار ایالت باواریا، پس از بازدید از نیروگاه «ایزار۲» از دولت خواست، نه‌ تنها این سه نیروگاه باقیمانده را در مدار نگاه دارد، بلکه راکتورهای قدیمی را نیز دوباره فعال کند.

«حزب سبز» که ریشه در جنبش ضد هسته‌ای دهه ۱۹۷۰ دارد، با اینکه خود را برای این جشن آماده می‌کند، اما خوب می‌داند که احزاب مخالف، منتظر فرصتی هستند که آنها را برای هرگونه کمبود انرژی، افزایش قیمت، و یا آلاینده‌ها در آینده، سرزنش کنند.

امروز آلمان از فهرست قدرت‌های اتمی خارج خواهد شد، اما احتمال انفجار سیاسی-هسته‌ای به قدرت خود باقی خواهد ماند.