Kwa nini wafanyakazi hawawezi kuridhika na mishahara yao?

Hata wakati malipo yanapoongezeka inaweza kuwa asili ya mwanadamu kutaka zaidi na zaidi.

Mwaka jana, Sam alipata mshahara wa takriban $200,000 (£159,000), pamoja na bonasi ya karibu $100,000, akifanya kazi katika tasnia ya fedha katika kampuni moja ya kibinafsi.

Msichana huyo mwenye umri wa miaka 34 anaishi New York City, ambapo mapato ya wastani ni karibu $70,000 (£55,500). Nyumba yake iko katika kitongoji cha Tribeca cha Manhattan, ambacho mara nyingi huwa juu au karibu na sehemu ya juu ya maeneo ya bei ghali zaidi jijini .

Sam hufanya safari na marafiki mara kadhaa kwa mwaka; anakula kwenye migahawa mara nyingi kwa wiki; na wakati wote huo, anafanikiwakuweka akiba kutoka malipo yake ya kila mwezi.

Anasema mshahara wake ni wa "juu". Lakini kwa Sam, ambaye jina lake la mwisho linazuiliwa ili kulinda usalama wake wa kazi, kwa njia fulani hajisikii kuwa juu vya kutosha. "Ninaelewa kwamba - kuhusiana na nchi nzima - kwa hakika mimi ni sehemu ya wanaolipwa mshahara wa juu katika suala la mapato, na ninashukuru kwamba nina bahati sana. Lakini wakati huo huo, siwezi kamwe kufikiria kutotaka kupata zaidi ya ninayopata,” aeleza. "Ningefikiria ni asili ya mwanadamu."

Sam huenda anasema ukweli. Ndiyo, waajiri wanaongeza mishahara huku kukiwa na hali ya sasa ya kiuchumi , ikiwa ni pamoja na mfumuko wa bei na soko gumu la ajira. Walakini wataalam wengine wanasema nyongeza za mishahara haziwezi kutosha kuwaridhisha wafanyikazi wengine, haswa wale walio katika nafasi za kazi ya maarifa, ambao wanataka tu kuendelea kupanda. Kwa hakika, wasomi wanasema kwamba watu wengi ambao tayari wanapata ndani ya asilimia chache za juu za mapato ya wastani ya kitaifa hawana uwezekano wa kuhisi kutosheka kikamilifu na kiasi gani cha pesa wanachopata.

Mambo ya ulinganishi

Sababu moja ya kwa nini watu kama Sam hawaonekani kuridhika na kiwango cha juu cha malipo anayopewa kwa sasa ni kwamba wanadamu wana hali ya asili ya kujilinganisha na wengine.

Na hao wengine kwa kawaida ni wa kikundi kidogo kilichochaguliwa ambacho wanashirikiana nao kila siku.

"Tunajilinganisha tu na kikundi chetu cha marejeleo cha haraka, sio kwa idadi kubwa ya watu. Kwa hivyo, kwa sababu tu mtu anaweza kuwa katika 1% ya watu wanaopata mapato bora, ikiwa marafiki zake wote wa karibu au wafanyikazi wenzake wa karibu wako katika safu ya mapato sawa na wao, wanalinganisha utajiri wao na watu hao pekee," anafafanua Danna Greenberg, profesa wa tabia katika Chuo cha Babson huko Massachusetts. "Katika kikundi hiki cha kulinganisha, kila wakati kuna mtu ambaye ana zaidi, anapata zaidi, na hiyo inamsukuma mtu kuhisi hitaji la kuchuma zaidi."

Greenberg anasema kuwa jambo lingine linalohusika ni ubinafsi. "Watu wengi, hasa Marekani, na wanaume zaidi kuliko wanawake, wanasawazisha mapato yao kama dalili ya kujistahi na kujiona kuwa muhimu," asema. "Ikiwa kikundi chako cha marejeleo ni watu wengine wanaopata mapato ya juu, basi unahisi sio muhimu sana ikilinganishwa na kikundi chako cha marejeleo ikiwa unaamini kuwa unapata mapato kidogo. Ubinafsi wa mtu binafsi utawasukuma kutaka kuwa sawa au bora kuliko wenzao jambo ambalo litaendesha hitaji lao la kupata mapato zaidi,” anasema.

Sam anakubali. "Ninapojumuika na watu niliosoma nao shule ya upili, ambao kwa ujumla wanafanya kazi zinazolipa pesa kidogo kuliko yangu, hakika ninahisi bora kuhusu mshahara wangu," aeleza. "Lakini mara tu ninaporudi kazini, au kurudi kujumuika na watu ninaofanya nao kazi, hiyo inabadilika."

Kinachozidisha mambo yote mawili Greenberg anataja, anaeleza Tessa West, profesa wa saikolojia katika Chuo Kikuu cha New York, ni kwamba kuzungumza juu ya mshahara kumekuwa mwiko kihistoria. Na ingawa utamaduni wa usiri wa malipo bado umeenea katika mashirika mengi, idadi inayoongezeka ya wafanyakazi sasa wanastarehe kuwa na mazungumzo ya wazi kuhusu fidia, anaelezea. "Kanuni mpya kuhusu uwazi wa malipo zimepenya mahali pa kazi, na hilo ni jambo zuri - lakini pia hurahisisha watu kujilinganisha."

Brendan, anayefanya kazi Manhattan, pia hafikirii kuwa atawahi kufurahishwa na pesa nyingi anazopata. Mwaka jana, alipata takriban $150,000 akifanya kazi katika benki. "Hakika, nyongeza za mishahara ni nzuri, lakini je, nitawahi kufikia hatua ambapo naweza kusema kabisa, 'ndiyo, nina furaha sana na pesa ninazopata na sitaki kupata zaidi'? Pengine sivyo,” anasema kijana huyo mwenye umri wa miaka 32.

Anasema kupata nyongeza ya mishahara huwa kunamfanya awe na njaa ya nyongeza ya mshahara, kwa sababu ameona kinachowezekana. "Hakika utapata kipigo kidogo - au wakati mwingine kikubwa - kutokana na kupandishwa cheo , na nadhani ni aina fulani ya uraibu."

Sam anakubali pia kwamba kupata nyongeza ya mwaka mmoja na sio ujao - au kupata nyongeza ya mwaka mmoja, kisha ule mdogo zaidi unaofuata - ni jambo gumu sana. "Nadhani labda ni kwa sababu katika hali hiyo, haujilinganishi na wengine tu, lakini pia unajilinganisha na wewe wa mwaka jana, na hiyo inaweza kuwa mbaya sana ikiwa unahisi kama umerudi nyuma kwa njia fulani."

Kwa kiasi kikubwa, anasema kwamba anadhani sababu kwa nini anataka kufanya zaidi kila wakati inawezekana kwa sababu ana mwelekeo wa kuzingatia kiasi cha dola kwenye cheki zake za malipo kuwa kipimo cha moja kwa moja cha mafanikio ya kibinafsi. "Nadhani ninaamini kwamba unakusudiwa kuwa na mafanikio zaidi na zaidi unapoendelea kupitia kazi yako - unakusudiwa kukusanya mafanikio, kwa kusema - na labda ninasawazisha tu ukubwa wa mapato yangu na hilo.

Tessa West pia anaelezea kuwa hamu ya kila wakati kupata zaidi inaweza kueleweka katika suala la mtindo wa maisha, ambapo mapato ya ziada husababisha chaguzi na mapendeleo ya mtindo wa maisha kuongezeka. Hatimaye, anasema West, inaweza kuwa hivyo kwamba wafanyakazi daima watakosa utulivu kuhusu mishahara yao. Na kwa kila ongezeko la malipo, wanaweza kuzoea maisha ya bei ghali zaidi, ambayo yatachochea tamaa ya kupata mapato zaidi.