بحران زیمبابوه: حزب خود موگابه هم خواستار استعفایش شد

با گذشت سه روز از تسلط یافتن نظامیان بر زیمبابوه، فشارها برای کناره‌گیری رابرت موگابه، رئیس‌جمهور ۹۳ ساله این کشور از قدرت، افزایش یافته است. در تازه‌ترین تحول، نمایندگان منطقه‌ای حزب زانو پی‌اف، حزب حاکم، خواستار استعفای آقای موگابه شده‌اند.

عصر جمعه (۱۷ نوامبر - ۲۶ آبان) درخواست نمایندگان منطقه‌ای حزب زانو پی‌اف در حالی طرح شد که قرار است روز شنبه (فردا) راهپیمایی بزرگی در هراره، پایتخت، با هدف درخواست کناره‌گیری رابرت موگابه از قدرت برگزار شود.

گفته شده ارتش زیمبابوه، که از عصر سه‌شنبه در اقدامی بسیار شبیه به یک "کودتا" قدرت را دست گرفته، از راهپیمایی فردا حمایت می‌کند.

صبح جمعه، آقای موگابه برای نخستین بار در انظار عمومی حاضر شد. در سه روز گذشته محل اقامت او تحت محاصره نیروهای ارتش قرار داشته و او در حصر خانگی است.

با وجود این، او روز جمعه در یک مراسم فارغ‌التحصیلی حضور یافت و به مدارک دانشجویان را به آنها اهدا کرد.

در سه روز گذشته، گروه‌های مختلفی از احزاب و نهادهای اجتماعی در زیمبابوه رسما خواستار کناره‌گیری آقای موگابه از قدرت شده‌اند.

گروه کهنه‌سربازان زیمبابوه که در میان آنها بسیاری از هم‌رزمان رابرت موگابه در دوران قیام این کشور برای استقلال از بریتانیا هم حضور دارند و همیشه از حامیان اصلی آقای موگابه محسوب می‌شدند، روز چهارشنبه با صدور بیانیه‌ای ضمن درخواست استعفای رئیس‌جمهوری، خواستار کنار رفتن او از رهبری حزب زانو پی‌اف هم شدند و هم زمان گفتند که باید در انتخابات آتی زمینه رقابت سالم و آزاد احزاب سیاسی فراهم شود.

پیش‌تر ارتش زیمبابوه با صدور اطلاعیه‌ای گفته بود که "نیروی دفاع زیمبابوه شماری از "جنایتکاران اطراف رابرت موگابه" را شناسایی کرده‌اند تا آنان را به خاطر جرایمی که باعث رنج و مشقت اقتصادی و اجتماعی مردم شده است به دست عدالت بسپارند اما هنوز شمار دیگری از آنان آزاد هستند." در ادامه این بیانیه آمده است که ارتش در حال حاضر "با رئیس جمهوری و فرمانده کل قوا در تعامل است و به محض دستیابی به نتیجه مذاکرات با او، ملت را از آن آگاه خواهد کرد."

ارتش همچنین در صدد بوده است به جامعه جهانی در مورد تحولات اخیر این کشور اطمینان خاطر بدهد. در این بیانیه آمده است که وابستگان نظامی زیمبابوه در سایر کشورها از روند تحولات آگاه شده‌اند و به ماموران دولت نیز گفته شده است طرف‌های همکاری را از ماهیت این تحولات آگاه سازند.

ارتش در این بیانیه از سایر نهادهای امنیتی کشور خواسته به روال عادی به وظایف خود عمل کنند و افزوده است که "اگرچه نیروی دفاع زیمبابوه ابراز احساسات بعضی افراد و گروه‌های اجتماعی را ارج می‌گذارد اما مایل است تصریح کند که کسی نباید مدعی شود که از سوی نیروی دفاعی سخن می‌گویند و خود ما به طور مرتب روند تحولات را به آگاهی همگان خواهیم رساند."

در پایان این اطلاعیه از مردم خواسته شده است تا در حالیکه ارتش به "عملیات" خود ادامه می‌دهد، صلح و آرامش را حفظ کنند.

روز گذشته همچنین، در حالی که سرنوشت آقای موگابه در ابهام بود، تلویزیون تصاویری از او را در حال گفتگو و خنده با رئیس ستاد ارتش پخش کرد.

همچنین، تصاویری از جلسه گفتگو رئیس جمهوری و نظامیان با حضور نماینده اعزامی رئیس جمهوری آفریقای جنوبی، به عنوان میانجی، منتشر شده است. به گزارش منابع خبری، آقای موگابه که از محل اقامت خود موسوم به "خانه سقف آبی" برای شرکت در این نشست به کاخ ریاست جمهوری آورده شد.

بیشتر بخوانید

موگابه در مراسم عمومی شرکت کرد

+ زیمبابوه در تسلط نظامیان است

+ اقدام ارتش زیمبابوه 'شبیه کودتاست'

+ رئیس جمهوری آفریقای جنوبی: موگابه گفته در حصر خانگی است

+ در پی درگیری در پایتخت زیمبابوه ارتش بیانیه صادر کرد

استقلال، آزادی و حرکت به سوی دیکتاتوری

کشور زیمبابوه در جنوب آفریقا زمانی با عنوان "رودزیا" از مستعمرات بریتانیا بود اما در سال ۱۹۶۵ اقلیت سفید پوست ساکن این مستعمره به طور یکجانبه اعلام استقلال کردند که با مخالفت بریتانیا مواجه شد. در آن زمان، امکانات اقتصادی رودزیا عمدتا در دست اقلیت سفیدپوست متمرکز بود و انتظار می‌رفت دولت جدید نوعی نظام جدایی نژادی - آپارتاید - شبیه آفریقای جنوبی آن زمان را در این سرزمین مستقر کند.

پس از چند سال مقابله سیاسی از سوی بریتانیا و جامعه بین‌المللی، از جمله تحریم‌های اقتصادی، همراه با مبارزه مسلحانه گروه‌های طرفدار حکومت اکثریت سیاهپوست، سرانجام در سال ۱۹۸۰ بین دولت سفیدپوستان، بریتانیا و استقلال‌طلبان توافقی به دست آمد که در نتیجه آن، این سرزمین با نام جدید زیمبابوه استقلال یافت و قدرت به یک دولت بومی منتقل شد.

در اولین انتخابات پارلمانی در زیمبابوه که کوتاه مدتی پس از کسب استقلال برگزار شد، حزب اتحاد ملی آفریقایی زیمبابوه - زانو - به رهبری رابرت موگابه توانست اکثریت قابل توجه آرا را به دست آورد و قدرت را در دست گیرد. نتیجه انتخابات باعث شورش برخی اقلیت‌های قومی و سرکوب خونین آنان شد، اما جنگ داخلی سرانجام با توافق بین دولت و مخالفان و تشکیل حزب زانو - پی‌اف (زانو - جبهه مردمی) خاتمه یافت.

از آن زمان تا کنون، رابرت موگابه در سمت نخست وزیر و بعدا رئیس جمهوری، قدرت را در این کشور در دست داشته و با اینکه فعالیت احزاب دیگر ممنوع نیست، اما حزب حاکم با در دست داشتن مواضع قدرت سیاسی و اقتصادی، زمام امور را در دست دارد. به گفته منتقدان، رابرت موگابه و حزب زانو- پی‌اف به راه‌های مختلف، از سرکوب مخالفان گرفته تا تقلب در انتخابات، قدرت را حفظ کرده است.