ایران و نیوزیلند؛ دو گل خورده، دو بار بازگشت و سانترهای بی‌پایان

رامین رضاییان

منبع تصویر، Getty Images

    • نویسنده, امیر عطایی
    • شغل, روزنامه‌نگار
  • منتشر شده در
  • زمان مطالعه: ۷ دقیقه

تیم ملی فوتبال ایران در نخستین مسابقه خود در جام جهانی ۲۰۲۶ نتوانست از ساده‌ترین حریف خود در گروه عبور کند و با تساوی ۲ بر ۲ برابر نیوزیلند، فرصت صعود به صدر جدول و بالا بردن بخت صعود از گروه را از دست داد.

بازیکنان امیر قلعه‌نویی دو بار از حریف عقب افتادند، هر دو بار به بازی برگشتند اما ضعف‌های دفاعی در مهار کریس وود و الایجا جاست و اتکای مداوم به ارسال‌های بلند، مانع از آن شد که ایران سه امتیاز مسابقه را به دست آورد.

در شبی که زوج جاست و وود مهم‌ترین تهدید نیوزیلند بودند، رامین رضاییان و محمد محبی نقش اصلی را در بازگشت ایران به مسابقه ایفا کردند.

ترکیب و آرایش دو تیم

امیر قلعه‌نویی برای نخستین مسابقه ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ تیمش را با آرایش۲-۴-۴ به زمین فرستاد. علیرضا بیرانوند درون دروازه قرار گرفت و آریا یوسفی، شجاع خلیل‌زاده، علی نعمتی و میلاد محمدی خط دفاعی ایران را تشکیل دادند.

در میانه زمین رامین رضاییان و محمد محبی در دو جناح بازی می‌کردند و سعید عزت‌اللهی و سامان قدوس در مرکز زمین قرار داشتند. مهدی طارمی و شهریار مغانلو نیز زوج خط حمله ایران بودند.

در سوی مقابل، نیوزیلند با آرایش۱-۳-۲-۴ وارد زمین شد.

مکس کروکومب درون دروازه ایستاد و تیم پین، مایکل باکسال، فین سورمن و لیبراتو کاکاسه خط دفاعی این تیم را تشکیل دادند. جو بل و کالوم مک‌کاوات در میانه میدان قرار گرفتند و الایجا جاست، مارکو استامنیچ و سارپریت سینگ پشت سر کریس وود، مهاجم نوک نیوزیلند، بازی کردند.

نیمه اول؛ گل زودهنگام نیوزیلند، پاسخ ایران

تیم ملی ایران بازی را مطابق انتظار تهاجمی آغاز کرد و در دقایق ابتدایی تلاش داشت با استفاده از ارسال‌های بلند رامین رضاییان از جناح راست به دروازه نیوزیلند نزدیک شود.

با این حال، نخستین حمله جدی نیوزیلند نتیجه‌بخش بود.

در دقیقه هفتم کریس وود با یک کنترل مناسب توپ را در اختیار جاست قرار داد و این بازیکن با استفاده از فضای ایجاد شده در دفاع ایران، دروازه علیرضا بیرانوند را باز کرد تا نیوزیلند در نخستین حضور جدی خود در زمین حریف پیش بیفتد.

پس از این گل، بازی شکل بازتر و متعادلی را به خود دید و هر دو تیم رویکردی هجومی در پیش گرفتند.

ایران برای جبران نتیجه جلو کشید و نیوزیلند نیز از ضدحمله‌ها و انتقال سریع توپ به کریس وود در قلب خط دفاعی ایران استفاده می‌کرد.

گل الایجا جاست به ایران

منبع تصویر، Getty Images

از % title % عبور کنید و به ادامه مطلب بروید
خبرنامه بی‌بی‌سی فارسی

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

اینجا مشترک شوید

پایان % title %

جدی‌ترین فرصت ایران در دقیقه ۲۲ رقم خورد؛ زمانی که شوت از پشت محوطه جریمه مهدی طارمی به تیر عمودی دروازه نیوزیلند برخورد کرد و راهی به دروازه پیدا نکرد.

فشار ایران سرانجام در دقیقه ۳۲ به نتیجه رسید.

محمد محبی در محوطه جریمه شوتی به سمت دروازه زد که پس از برخورد به مدافع نیوزیلند تغییر مسیر داد و مقابل رامین رضاییان قرار گرفت.

رضاییان از این توپ سرگردان استفاده کرد و با ضربه‌ای فنی توپ را از کنار دستان مکس کروکومب وارد دروازه کرد.

در ادامه نیمه اول، مسابقه همچنان با سرعت بالا دنبال شد.

پرسینگ دو تیم در میانه زمین باعث شد بازیکنان بارها به استفاده از توپ‌های بلند و بازی مستقیم روی بیاورند و موقعیت‌های پراکنده‌ای روی هر دو دروازه ایجاد شود.

ایران در پنجمین دقیقه وقت‌های تلف‌شده نیمه نخست تا آستانه پیش افتادن در مسابقه نیز رفت.

رامین رضاییان روی یک ضربه ایستگاهی توپ را به محوطه جریمه ارسال کرد و علی نعمتی با ضربه سر دروازه نیوزیلند را باز کرد، اما داور این گل را به دلیل قرار گرفتن مدافع ایران در موقعیت آفساید مردود اعلام کرد.

به این ترتیب نیمه نخست با تساوی یک بر یک به پایان رسید؛ نیمه‌ای که با گل زودهنگام نیوزیلند آغاز شد اما با واکنش ایران و گل رامین رضاییان، دوباره به تعادل رسید.

نیمه دوم؛ تغییر سیستم، دو بازگشت و تساوی در پایان

امیر قلعه‌نویی نیمه دوم را با یک تغییر مهم تاکتیکی آغاز کرد.

مهدی قایدی به جای آریا یوسفی وارد زمین شد؛ تعویضی که باعث شد آرایش ایران از۲-۴-۴ به شکلی نزدیک به۳-۳-۴ تغییر کند.

با این تغییر، ایران یک بازیکن هجومی دیگر به خط حمله خود اضافه کرد و با رویکردی تهاجمی‌تر به استقبال نیمه دوم رفت.

این رویکرد در دقیقه ۵۴ نیز ادامه پیدا کرد.

علی علیپور جای شهریار مغانلو را گرفت.

مغانلو اگرچه فرصت چندانی برای گلزنی پیدا نکرد، اما با دوندگی مداوم و تحت فشار قرار دادن مدافعان نیوزیلند نقش مهمی در ایجاد فضا برای سایر مهاجمان ایران داشت.

با وجود تمایل بیشتر ایران به حمله، این نیوزیلند بود که بار دیگر به گل رسید؛ صحنه‌ای که شباهت زیادی به گل نخست مسابقه داشت.

کریس وود باز هم از فضای اطراف خود و ضعف مدافعان ایران در مهار او استفاده کرد و با یک پاس ساده، الی جاست را صاحب موقعیت کرد.

جاست نیز با ضربه‌ای نرم و دقیق توپ را وارد دروازه علیرضا بیرانوند کرد تا برای دومین بار در مسابقه نیوزیلند را پیش بیندازد.

گل دوم نیوزیلند برای دقایقی جریان مسابقه را به سود این تیم تغییر داد؛ تیم ملی ایران وارد فاز بازی احساسی شد و نتوانست برای مدتی کنترل بازی را در دست بگیرد.

گل محمد محبی به نیوزیلند

منبع تصویر، Getty Images

با این حال، واکنش تیم ایران بار دیگر سریع بود.

در دقیقه ۶۴ رامین رضاییان که یکی از موثرترین بازیکنان ایران در طول مسابقه بود، توپ را از جناح راست به محوطه جریمه فرستاد و محمد محبی با ضربه سری دقیق از میان مدافعان نیوزیلند دروازه مکس کروکومب را باز کرد تا بازی بار دیگر مساوی شود.

گل محبی عملا اثر شوک گل دوم نیوزیلند را از بین برد و دوباره ابتکار عمل را به ایران بازگرداند.

تنها یک دقیقه بعد، ایران با یک مشکل تازه روبه‌رو شد.

سامان قدوس به دلیل احساس درد در ناحیه کشاله ران نتوانست به بازی ادامه دهد و جای خود را به احسان حاج‌صفی داد؛ تعویضی که برخلاف تغییرات قبلی، بیشتر جنبه اجباری داشت تا تاکتیکی.

پس از گل تساوی دوم، ایران دوباره مالکیت توپ و برتری میدانی را در اختیار گرفت.

نیوزیلند با دو تعویض در سمت چپ خط دفاع و گوش راست تلاش کرد هم از فشار حملات ایران در جناح راست بکاهد و هم از فضای پشت احسان حاج‌صفی و میلاد محمدی استفاده کند، اما فرصت چندانی برای اجرای برنامه هجومی خود به دست نیاورد.

در دقیقه ۸۰ نیز امیرحسین حسین‌زاده جای مهدی طارمی را در خط حمله گرفت.

طارمی که در نیمه اول تیر دروازه نیوزیلند را به لرزه درآورده بود، در دقایق پایانی نشانه‌های افت بدنی را بروز داده بود و کادر فنی ایران تصمیم گرفت از نیروی تازه‌نفس حسین‌زاده استفاده کند.

در دقایق پایانی، ایران بیشتر مالک توپ و میدان بود و بارها از نقاط مختلف زمین با ارسال‌های بلند و سانترهای متوالی به دنبال رسیدن به دروازه نیوزیلند رفت.

بخش عمده حملات ایران همچنان از جناح راست طراحی می‌شد و رویکرد مستقیم و مبتنی بر ارسال‌های بلند در بازی این تیم کاملا مشهود بود.

در مقابل، نیوزیلند با عقب کشیدن خطوط خود آشکارا به دنبال حفظ نتیجه مساوی بود و بیشتر بر دفع توپ‌های ارسالی و بستن فضاهای محوطه جریمه تمرکز داشت.

در وقت‌های تلف‌شده، هر دو تیم فرصت رسیدن به گل پیروزی را به دست آوردند.

ابتدا کریس وود در موقعیتی مناسب قرار گرفت اما نتوانست از آن استفاده کند و دقایقی بعد ایران نیز یک فرصت خوب گلزنی را از دست داد تا مسابقه در نهایت با تساوی ۲ بر ۲ به پایان برسد.

چهار تیم یک امتیازی در یک گروه

با این نتیجه، چهار تیم ایران، بلژیک، نیوزیلند و مصر در گروه جی با یک امتیاز کنار هم قرار گرفتند.

با این تفاوت که مسیر هر دو تیم ایران و نیوزیلند در ادامه راه دشوارتر از مصر و بلژیک خواهد بود.

ایران در دومین دیدار خود باید ۳۱ خرداد از ساعت ۲۲:۳۰ به وقت ایران مقابل بلژیک قرار بگیرد و پس از آن در دومین بازی‌اش ۶ تیر از ساعت ۶:۳۰ بامداد با مصر دیدار کند.

ایران برای صعود از این گروه دست‌کم به ۲ امتیاز دیگر نیاز دارد.

بهترین و بدترین بازیکن زمین

الی جاست، مهاجم نیوزیلند، را می‌توان بهترین بازیکن این مسابقه دانست.

بازیکنی که هر دو گل تیمش را زد و در مهم‌ترین لحظات مسابقه از فرصت‌هایی که برایش ایجاد شد، بهترین استفاده را کرد. جاست در دقیقه هفتم روی پاس کریس وود گل نخست نیوزیلند را زد و در نیمه دوم نیز بار دیگر با فراری مشابه از پشت خط دفاع ایران، دومین گل خود و تیمش را وارد دروازه علیرضا بیرانوند کرد.

اگر الی جاست و کریس وود برندگان نبردهای هجومی نیوزیلند بودند، شجاع خلیل‌زاده را می‌توان بازنده اصلی این مسابقه دانست.

مدافع میانی ایران در مهار کریس وود، مهم‌ترین مهره هجومی نیوزیلند، بارها با مشکل روبرو شد و این ضعف مستقیما روی هر دو گل حریف تاثیر گذاشت.

شجاع خلیل‌زاده از ضعیف‌ترین بازیکنان تیم ایران مقابل نیوزیلند بود

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، شجاع خلیل‌زاده از ضعیف‌ترین بازیکنان تیم ایران مقابل نیوزیلند بود

در هر دو صحنه گل، وود توانست از فشار مدافعان ایران خارج شود و با پاس آخر، الی جاست را در موقعیت گل قرار دهد.

خلیل‌زاده علاوه بر این دو صحنه، در نبردهای هوایی و زمینی با مهاجم بلندقد نیوزیلند نیز بارها بازنده بود و نتوانست راه موثری برای محدود کردن تاثیرگذاری او پیدا کند.

اگر کریس وود با دو پاس گل معمار حملات موفق نیوزیلند بود، بخش مهمی از این موفقیت به ناتوانی خط دفاع ایران و به‌ویژه شجاع خلیل‌زاده در مهار او بازمی‌گشت.