اعجوبه‌ای به نام لیونل مسی؛ نبوغی که تسلیم سن و سال نمی‌شود

در روزی که روز ستاره‌های بزرگ فوتبال در جام جهانی ۲۰۲۶ بود، لیونل مسی نمایشی داشت که توجه همه را بالاتر از بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های جهان به خودش جلب کرد.

تنها چند ساعت پس از آن که کیلیان امباپه فرانسوی و ارلینگ هالند نروژی هر کدام با زدن دو گل در جام جهانی درخشیدند، صحنه برای او آماده شد. اما این نه یک اجرای فرعی که خود نمایش اصلی بود: نمایش مسی.

نخستین هت‌تریک او در جام جهانی و شانزدهمین گل او در این مسابقات که برابر با رکورد میرسلاو کلوزه، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی، بود و یادآوری دیگری بر این واقعیت که او به‌رغم سن و سالش، قصد کناره‌گیری ندارد.

آرژانتین سه بر صفر الجزایر را شکست داد و مسی در مرکز تمام این اتفاقات بود. هم‌زمان با غروب آفتاب در افق کانزاس‌سیتی، این بازیکن ۳۸ ساله، نخستین فوتبالیست تاریخ شد که در شش دوره جام جهانی حضور یافته است و با اختلاف یک روز، رقیب خود کریستیانو رونالدو را پشت سر گذاشت.

درست ۲۰ سال پس از نخستین بازی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به عنوان یک جوان ۱۸ ساله، یکی از بزرگ‌ترین ابرستاره‌های فوتبال در دویستمین بازی ملی ، به اندازه همیشه آماده نشان داد و نمایش چشمگیر دیگری ارائه کرد.

البته پس از گل اول، لحظاتی نگران‌کننده برای هواداران مسی رقم خورد: کمی بعد از دقیقه ۳۰ مسابقه، استوک‌های مسی به پشت پاشنه پای عیسی ماندی برخورد کرد، ولی داور واکنشی نشان نداد و کاپیتان تیم ملی آرژانتین از این موقعیت بیشترین بهره را برد.

او پس از بازی گفت: «تجربه این لحظه در کنار خانواده و هم‌تیمی‌هایم، یعنی کسانی که همیشه در کنارم هستند، واقعا زیباست. تیم ما یک گروه بسیار متحد و قوی است. حس خوبی دارم؛ ما این شانس را داشتیم که یک مسابقه سخت را ببریم. شروع کار با پیروزی در اولین بازی بسیار مهم است.»

«از هواداران سپاسگزارم، چون بار دیگر نشان دادند که آرژانتین دیوانه این ورزش است؛ ما دوباره ورزشگاه را پر کردیم. هر چیزی که اکنون تجربه می‌کنم برای من حکم پاداش را دارد. این شانس را داشته‌ام که به تمام رویاهایم ـ یا حتی بیشتر از آن چه در سطح حرفه‌ای و شخصی تصور می‌کردم ـ برسم.»

لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، نیز گفت: «کلمه‌ای برای توصیف مسی ندارم. او ۲۰ سال است که ما را به دیدن چنین صحنه‌هایی عادت داده است و به هر کسی که بازی‌اش را تماشا می‌کند، انگیزه می‌دهد.»

«مسی جوری جشن می‌گیرد که انگار اولین گلش در جام جهانی است»

در همان دقایق ابتدایی، نشانه‌هایی از آن چه در پیش بود، آشکار شد.

در دقیقه چهارم، مسی با سرعت فرار کرد و توپ را از لوکا زیدان، دروازه‌بان الجزایر و پسر زین‌الدین زیدان، عبور داد ولی پرچم کمک‌داور به نشانه آفساید بالا رفت و مانع از شکل‌گیری یک آغاز رویایی شد.

هواداران به گونه‌ای شادی کردند که انگار قهرمان جام جهانی شده‌اند. خبرنگاران با نگاهی حاکی از حتمی بودن ماجرا به یکدیگر نگاه کردند؛ این اتفاق رخ می‌داد و این فقط یک تاخیر کوتاه بود.

در دقیقه ۱۸، لحظه موعود برای مسی فرا رسید. او در فاصله ۲۳ متری دروازه، توپ را روی پای چپ خود آورد و با ضربه‌ای تماشایی آن را به کنج سمت راست دروازه فرستاد. زیدان شیرجه زد و توانست با هر دو دست توپ را لمس کند ولی شوت مسی قدرتمندتر از آن بود که مهار شود.

ورزشگاه کانزاس‌سیتی با شادی هواداران آرژانتین غرق در صدا شد و مسی در حالی که اشک می‌ریخت، چهاردهمین گلش در تاریخ جام جهانی را جشن گرفت؛ این آغاز یک شب تاریخی بود.

لئون اوزمن، هافبک پیشین اورتون، در این باره گفت: «مسی جوری شادی می‌کند که انگار اولین گلش در جام جهانی است. با این توانایی که او دارد، به نظر می‌رسد هرگز پیر نمی‌شود. توپ به شکل فوق‌العاده‌ای به پای او رسید و او هم همان‌طور که انتظار می‌رفت، ضربه نهایی را به شکلی عالی زد.»

دو دهه پس از اولین حضور مسی در این تورنمنت، او اکنون در بیست و هفتمین بازی خود در جام جهانی که یک رکورد به شمار می‌رود، همچنان سن و سال خود را به چالش می‌کشد. مسی در طول مسابقه مدام فضای زمین را برای پیدا کردن گزینه‌ها بررسی می‌کرد و حرکت بعدی آرژانتین را حدس می‌زد.

او آماده، سریع و خطرناک نشان داد. پس از دقیقه ۶۰، مسی بار دیگر گل‌ زد. اشتباه لوکا زیدان در مهار دو ضرب شوت بازیکن آرژانتین، برایش گران تمام‌شد و مسی با خونسردی همیشگی، توپی را که جلوی پایش افتاد بود، به تور دروازه چسباند تا تنها یک گل با رسیدن به رکورد آقای گل ادوار جام جهانی فاصله داشته باشد.

کاپیتان آرژانتین با این کار، مسن‌ترین بازیکنی شد که در یک بازی جام جهانی دو گل زده است. تا این جای کار، سن نتوانسته حریف نبوغ مسی شود. او پس از ۳۵ سالگی، ۱۰ گل در جام جهانی زده است. این تعداد از گل‌هایی که هری کین، دیگو مارادونا، کریستیانو رونالدو و تیری آنری در جام جهانی زده‌اند، بیشتر است.

لحظه تاریخی برای کاپیتان آرژانتین ولی در دقیقه ۷۶ بازی بود. مسی روی پاس نیکو گونزالس، بازیکن تعویضی تیم، هت‌تریک کرد. این گل به این معنای حضور مسی در کنار میروسلاو کلوزه آلمانی در صدر جدول بهترین گلزنان تاریخ جام جهانی بود.

او در حالی که دستانش را بالا برده بود و به آسمان نگاه می‌کرد، به تشویق‌های هزاران هوادار آرژانتینی که نامش را فریاد می‌زدند پاسخ داد. حتی برای مسی هم این لحظه بسیار خاص بود. او برگشت تا از هزاران تماشاچی حاضر در ورزشگاه قدردانی کند.

لیونل مسی هنگام تعویض، در میان تشویق ایستاده تماشاگران زمین را ترک کرد و نامش در سراسر ورزشگاه کانزاس‌سیتی طنین‌انداز شد. هزاران هوادار آرژانتین تا مدتی طولانی پس از سوت پایان بازی در ورزشگاه ماندند و جشن‌شان را ادامه دادند. ورزشگاه دریایی از رنگ‌های آبی و سفید شده بود؛ طبل‌ها بی‌وقفه می‌نواختند و هواداران آرژانتینی با تمام وجود می‌خواندند.

بسیاری از آن‌ها پیراهنی با نام مسی بر تن داشتند و برخی دیگر خالکوبی‌های او را نشان می‌دادند. برای آن‌ها، مسی چیزی فراتر از یک بازیکن است. «قهرمان»، «اسطوره» و «پسر ما» واژه‌هایی بودند که هواداران آرژانتینی در اینجا برای توصیف کاپیتان تیم ملی به کار می‌بردند.

او چهار سال پیش آرژانتین را به قهرمانی جام جهانی رساند. چه کسی می‌تواند بگوید که مسی دوباره کشورش را به اوج نخواهد رساند؟ حتی پاتریک ماهومس، کوارتربک تیم کانزاس‌سیتی چیفس، که معمولا ستاره اصلی این ورزشگاه است، مانند دیگران محو جادوی مسی شده بود و بازی را تماشا می‌کرد. در روزی پر از ابرستاره‌ها، این آرژانتینی بالاتر از همه ایستاد.

مسی شانس آورد که اخراج نشد؟

اگر مسی در نیمه اول و در حالی که آرژانتین با یک گل پیش بود به دلیل آن خطا کارت قرمز می‌گرفت، سرنوشت بازی کاملا تغییر می‌کرد. به نظر می‌رسید استوک‌های او به پشت ساق پای ماندی برخورد کرده است، اما نه شیمون مارسینیاک داور مسابقه و نه کمک‌داور ویدئویی (VAR) این برخورد را سزاوار جریمه بیشتر ندانستند.

ندوم اونوها، مدافع پیشین منچسترسیتی، گفت: «این صحنه کارت قرمز ‌داشت و داور آن را ندید. وقتی بازیکن حریف روی زمین افتاده بود، می‌شد نگرانی را در چهره مسی دید، چون کاری کرده بود که می‌توانست برایش دردسرساز شود.»

اما تیری آنری، مهاجم پیشین تیم ملی فرانسه و آرسنال، معتقد است: «وقتی این شرایط را به طور دقیق تحلیل می‌کنید، قصد و نیت بازیکن بسیار مهم است. وقتی صحنه را دوباره تماشا می‌کنید، به وضوح می‌بینید که تمام تمرکز لیونل مسی روی توپ است و تلاش می‌کند یک حرکت فوتبالی انجام دهد، نه این که به کسی آسیب بزند. بله، برخورد شکل گرفت و صحنه ناخوشایندی ایجاد شد، اما هر برخوردی کارت قرمز ندارد.»