جرمی بوئن، گزارشگر بی‌بی‌سی: تهدید آمریکا به قطع کمک به اسرائیل نشانه عصبانیت به خاطر خلف وعده است

به دنبال ارسال نامه‌ای از ایالات متحده آمریکا که به اسرائیل ۳۰ روز فرصت داده تا دسترسی غزه به اقلام بشردوستانه را افزایش دهد یا با خطر قطع برخی از کمک‌های نظامی مواجه شود، برای اولین بار در دو هفته اخیر کاروان کمک‌های بشردوستانه به شمال غزه رسید.

این نامه مفصل‌ترین انتقاد علنی دولت بایدن از نحوه جلوگیری از کمک‌های بشردوستانه به غزه توسط اسرائیل است.

این سند توسط آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه، و لوید آستین وزیر دفاع آمریکا امضا شده و قرار بود خصوصی باشد اما به روزنامه‌نگاران اسرائیلی درز داده شده است.

این طرحی است برای تغییر رویکرد کاملا متفاوت اسرائیل به عملیات کمک‌رسانی در غزه – یعنی تسریع در آن به جای نظارت و اعمال محدودیت.

این نامه شامل بررسی خط به خط نحوه ممانعت اسرائیل در ارسال کمک است - و همچنین نحوه جابجایی اجباری غیرنظامیان توسط اسرائیل که یک میلیون و ۷۰۰ هزار فلسطینی را در معرض خطر جدی ابتلا به بیماری قرار داده است.

این نامه حتی حمله لفظی طولانی مدت اسرائیل به آنروا، آژانس سازمان ملل متحد که از پناهندگان فلسطینی مراقبت می‌کند را به چالش می‌کشد.

ایالات متحده در مورد مقررات جدید پیشنهادی اسرائیل برای فعالیت آنروا گفته که «بسیار نگران» است که «برخی از امتیازات و مصونیت‌های این سازمان را حذف می‌کند.»

یک وزیر دولت اسرائیل خواستار آن شده است که مقر آنروا در بیت‌المقدس شرقی مصادره و از زمین آن برای شهرک سازی یهودیان استفاده شود.

ایالات متحده می‌گوید نگرانی‌های اسرائیل در مورد فعالیت آنروا را تایید می‌کند اما محدود کردن این نهاد، تلاش‌های بشردوستانه در غزه و آموزش و رفاه ده‌ها هزار فلسطینی در بیت‌المقدس شرقی و کرانه باختری اشغالی را «نابود» می‌کند.

خواندن این نامه برای دو گیرنده آن، یعنی یوآو گالانت، وزیر دفاع اسرائیل، و ران درمر، وزیر امور استراتژیک اسرائیل، که یکی از نزدیک ترین مشاوران بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر است، نمی‌‌تواند آسان باشد.

این موضوع فقط به این دلیل نیست که این نامه «نگرانی عمیق دولت ایالات متحده در مورد وخامت اوضاع انسانی در غزه» را شرح می‌دهد.

این نامه همچنین حاوی یک یادآوری و یک تهدید است، که قوانین ایالات متحده انتقال تسلیحات را به کشورهایی که مانع توزیع کمک‌های ارسالی آمریکا می‌شوند را محدود می کند.

گالانت دو روز پس از حملات حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، رویکرد اسرائیل را برای ارسال کمک‌های بشردوستانه به غزه تعیین کرد.

او «محاصره کامل» نوار غزه را اعلام کرد. او گفت که «اجازه ورود سوخت یا غذا داده نخواهد شد. همه چیز بسته است... ما با حیوانات انسان‌نما می‌جنگیم و بر همین اساس عمل می‌کنیم.»

فشارها، به‌ویژه از سوی آمریکایی‌ها، اسرائیل را وادار کرد تا طرح گالانت را تعدیل کند، اما کمک‌های وارد شده هرگز کاملا در راستای خواسته‌های اهالی غزه و به اندازه کافی نبوده است. با این حال، در ماه‌های اخیر، محدودیت‌ها تشدید شده‌اند که به نظر می‌رسد باعث ارسال این نامه شد.

این نشانه خشم و عصبانیت در داخل دولت بایدن است از اینکه اسرائیل به وعده‌های خود در مورد ادامه جریان کمک‌ها به غزه عمل نکرده است.

رئیس دیپلماسی اتحادیه اروپا و گروه‌های برجسته حقوق بشر قبلا اسرائیل را به استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی متهم کرده‌اند.

در ماه مه، کریم خان، دادستان ارشد دیوان کیفری بین‌المللی، بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت، نخست وزیر و وزیر خارجه اسرائیل را به گرسنگی دادن به غیرنظامیان متهم کرد. این اتهامات در درخواست او از دادگاه برای صدور حکم بازداشت این دو مقام اسرائیلی برای جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت آمده است. هر دو نفر این اتهام را رد کردند.

هنگامی که نتانیاهو در ۲۷ سپتامبر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک سخنرانی کرد، اتهامات مبنی بر گرسنگی دادن اسرائیل به اهالی غزه را رد کرد و آن را «یاوه» خواند.

او نسخه‌ای از گزارش اقدامات و نقش اسرائیل در عملیات کمک رسانی به غزه را به حاضران ارائه کرد که کاملا با آنچه که در نامه بلینکن و آستین شرح داده شده متفاوت است.

برای نتانیاهو، این اتهامات نشانه دیگری از یهودستیزی در سازمان ملل و نهادهای آن بود.

او گفت که اسرائیل با «دروغ و تهمت‌زنی» محاصره شده است.

او گفت: ««خیر به عنوان شر و شر به عنوان خیر قلمداد شده است.»

او افزود: «ما ورود ۷۰۰ هزار تن غذا به غزه را تسهیل می‌کنیم. این مقدار تامین کننده بیش از سه هزار کالری در روز برای هر مرد، زن و کودک در غزه است.»

شواهد مندرج در نامه ایالات متحده در تضاد کامل با لفاظی‌های احساسی او است.

برخی از آنها بر محدودیت‌های اعمال شده توسط اسرائیل در سپتامبر تمرکز دارند، یعنی همان زمانی که نتانیاهو داشت ادعاهای خود را در نیویورک مطرح می‌کرد.

در نامه آمده است که «میزان کمک‌های وارد شده به غزه در ماه سپتامبر کمترین میزان کمک‌های وارد شده به غزه در سال گذشته بوده است» - به عبارت دیگر، کمتر از میزانی که از قبل از حملات ۷ اکتبر حماس در سال گذشته به غزه می‌رسید.

ایالات متحده گفته به ویژه از «اقدامات اخیر دولت اسرائیل - از جمله توقف ورود اقلام تجاری، جلوگیری یا اخلال در نزدیک به ۹۰ درصد از اقدامات بشردوستانه بین شمال و جنوب غزه در ماه سپتامبر» نگران است.

آمریکایی‌ها همچنین از شیوه‌ای که از طریق آن اسرائیل با تحمیل قوانین سختگیرانه باعث کندی ارسال کمک‌ها می‌شود انتقاد و خواسته‌های خاصی را مطرح می‌کنند:

اسرائیل استدلال می‌کند که نفرات حماس کمک‌ها را می‌دزدند تا آن‌ها را به قیمت‌های گزاف در بازار سیاه بفروشند. آمریکایی‌ها مستقیماً به این موضوع نمی‌پردازند مگر در یک جمله کوتاه که در آن گفته‌اند که «موارد بی قانونی وغارت افزایش یافته است». اما نوک حمله و محتوای اصلی این نامه فشار اسرائیل به غزه است.

انتقاد آنها فراتر از سازوکار کمک رسانی به غزه می‌رود. این نامه خواستار پایان دادن به انزوای شمال غزه است که ملی‌گرایان افراطی در کابینه نتانیاهو می‌خواهند شهرک‌نشینان یهودی را در آنجا جایگزین فلسطینیان کنند.

از زمانی که اسرائیل تهاجم فعلی خود را در غزه آغاز کرد نگرانی در مورد شمال غزه افزایش یافته است.

اقدامات ارتش شبیه بخش‌هایی از طرحی است که توسط گروهی از افسران بازنشسته به رهبری گیورا ایلند، ژنرالی که قبلا مشاور امنیت ملی اسرائیل بود ارائه شده است.

ایلند می‌گوید که می‌خواسته برای بازگرداندن گروگان‌ها و پایان دادن به جنگ زودهنگام، توافقی حاصل شود. اما از آنجایی که این اتفاق نیفتاده، او معتقد است که اقدامات اساسی‌تری لازم است.

اسرائیل پیش از آن با ایجاد یک کریدور در امتداد وادی غزه که این منطقه را به دو نیمه تقسیم می‌کند، شمال غزه را از جنوب جدا کرده است.

ایلند به من گفت که برنامه او این بود که مسیرهای تخلیه را برای یک هفته تا ۱۰ روز باز کند تا حدود ۴۰۰ هزار نفر غیرنظامی‌ای که هنوز در شمال باقی مانده‌اند از آنجا خارج شوند.

سپس باریکه غزه مهر و موم و تمام کمک‌ها قطع ‌شود و هرکسی که در داخل این منطقه باقی مانده باشد، هدف مشروع نظامی در نظر گرفته ‌شود.

به نظر می‌رسد نسخه‌ای از این طرح در اردوگاه جبالیا در شمال پس از آنکه توسط سربازان، تانک‌ها و پهپادهای اسرائیلی بسته شد، در حال اجراست.

در نامه بلینکن-آستین تاکید شده است که «دولت اسرائیل برنامه‌ای برای تخلیه اجباری غیرنظامیان از شمال به جنوب غزه ندارد.»

این نامه افزوده است که نهادهای امدادی باید «دسترسی مستمر به شمال غزه» داشته باشند و باید بتوانند مستقیماً از خاک اسرائیل وارد غزه شوند نه اینکه مسیر خطرناک و اغلب مرگباری را از جنوب طی کنند. دستور تخلیه باید «در صورت عدم نیاز عملیاتی» لغو شود.

اسرائیل یک میلیون و ۷۰۰ هزار غیرنظامی را که بسیاری از آنها از شمال غزه گریخته‌اند، به نوار باریکی در امتداد ساحل بین المواصی و شهر دیرالبلح متمرکز کرده است و در نامه آمده است که در این منطقه: «ازدحام بیش از حد، غیرنظامیان را در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری های جدی قرار داده است.»

آمریکایی‌ها خواهان کاهش فشار هستند تا به غیرنظامیان اجازه داده شود تا قبل از زمستان به بخش داخلی غزه بروند.

بی‌بی‌سی تایید می‌کند که اسرائیل همچنین اهداف حماس را در منطقه‌ای که آن را منطقه بشردوستانه می‌خواند، بمباران کرده است.

این نامه نتایج فوری داشت.

برای اولین بار از اوایل اکتبر، اسرائیل به کاروانی از کامیون‌های حامل کمک اجازه ورود داده است، هرچند هنوز این کاروان در مقیاس درخواستی ایالات متحده نبوده است.

اینکه آیا نامه می‌تواند به این فاجعه انسانی در غزه، به ویژه در صورت نبود آتش‌بس پایان دهد یا نه، موضوع دیگری است.

به اسرائیل ۳۰ روز مهلت داده شده است تا مشکلات را برطرف کند. این مهلت بعد از پایان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا منقضی خواهد شد.

به این ترتیب تا قبل از آن رای‌گیری، ایالات متحده محموله‌های تسلیحاتی به اسرائیل را محدود نمی‌کند، به ویژه با توجه به این واقعیت که اسرائیلی‌ها به طور بالقوه در آستانه یک جنگ بسیار گسترده‌تر با ایران هستند.

اگر کامالا هریس، معاون رئیس جمهور فعلی پیروز شود، دولت بایدن می‌تواند تا زمان تحلیف در ژانویه به فشار بر اسرائیل ادامه دهد.

اگر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا برای دور دوم به مقام ریاست جمهوری آمریکا دست یابد، احتمالا داستان متفاوت خواهد بود.

بر اساس تجربه چهار سال ریاست جمهوری ترامپ و در حالیکه او کاخ سفید را متحول می‌کند، نتانیاهو احتمالا احساس خواهد کرد که آزادی عمل بسیار بیشتری برای انجام آنچه می‌خواهد دارد.

بایدن از سوی حزب دموکرات خود و گروه‌های دیگر مورد انتقاد قرار گرفته چون از اهرم فشاری که موقعیت آمریکا به عنوان حیاتی‌ترین متحد اسرائیل به او داده استفاده نکرده است.

بدون حمایت نظامی و دیپلماتیک ایالات متحده، اسرائیل برای ادامه جنگ‌های خود با دشواری‌هایی دست و پنجه نرم می‌کرد.

به این ترتیب، این نامه ظاهرا تلاشی جدی برای اعمال فشار بر اسرائیل است. در جنگی که در یک سال گذشته ادامه داشته، نتانیاهو اغلب خواسته‌های ایالات متحده را نادیده گرفته است.

نقطه عطفی در مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر سپتامبر رخ داد. زمانیکه دولت‌های ایالات متحده، بریتانیا و سایر متحدان اسرائیل گفتند که با اسرائیل صحبت کرده‌اند تا آتش بس ۲۱ روزه‌ای را در لبنان بپذیرد تا زمینه برای دیپلماسی فراهم شود.

در عوض، سخنرانی نتانیاهو آتشین‌تر شد. او آتش‌بس را رد و جنگ منطقه‌ای را تشدید کرد. او سپس از هتل خود در نیویورک دستور ترور حسن نصرالله، رهبر گروه حزب الله را صادر کرد. برخی از مقامات ارشد غربی شکایت دارند که دولت بایدن توسط نتانیاهو به بازی گرفته شده است.

نامه دولت بایدن تلاشی دیرهنگام برای برقراری توازن است. بایدن متقاعد شده است که با ارائه حمایت بی‌قید و شرط می‌تواند بهترین تاثیر را بر اسرائیل بگذارد. او پس از ۷ اکتبر به اسرائیل توصیه کرد که خشم چشمش را نبندد، زیرا به گفته او آمریکا به دنبال حملات القاعده در ۱۱ سپتامبر چنین کرد.

اما خواسته‌های او اغلب توسط نتانیاهو نادیده گرفته شده است.

چه اسرائیل به خواسته‌های آمریکا در مورد غزه گوش دهد چه ندهد، در حالیکه بایدن وارد آخرین بخش کار خود به عنوان رئیس جمهوری می‌شود، واضح است که تلاش او برای جلوگیری از گسترش جنگ غزه در سراسر خاورمیانه شکست خورده است.

و در مورد این نامه هم اثر آن برای همه غیرنظامیان غزه که در نتیجه ماه‌ها محدودیت در کمک‌های بشردوستانه که البته اسرائیل آن را تحمیل کرده آسیب دیده‌اند و برای کسانی که جان خود را هم از دست داده‌اند، بسیار کم و دیر خواهد بود.