جام ملت‌های آفریقا؛ سرگذشت شگفت‌انگیز ستاره‌ای که از سرطان بیضه نجات یافت و قهرمان شد

تیم ملی فوتبال ساحل عاج با پیروزی ۱-۲ مقابل نیجریه توانست برای سومین بار قهرمان جام ملت‌های آفریقا شود و جام را در خانه نگه دارد.

نیجریه در این بازی با گل دقیقه ۳۸ ویلیام تروست اکنگ پیش افتاد، فرانک کسیه در دقیقه ۶۲ کار را به تساوی کشاند، ولی قهرمان میزبان سباستین هالر بود که در دقیقه ۸۱ گل پیروزی را وارد دروازه حریف کرد. هالر در نیمه‌نهایی هم تک گل تیمش را وارد دروازه جمهوری دموکراتیک کنگو کرده بود.

ساحل عاج پیش از این در سال‌های ۲۰۱۵ و ۱۹۹۲ قهرمان این تورنمنت شده بود و همچنین با این قهرمانی اولین تیم پس از مصر در سال ۲۰۰۶ شد که به عنوان میزبان قهرمان می‌شود.

این قهرمانی اما بیشتر به سفری شگفت‌انگیز شباهت داشت. ساحل عاج که بیش از یک میلیارد دلار خرج میزبانی این تورنمنت کرد، پس از دو باخت در ابتدای مسابقات ژان لویی گاسیه را اخراج کرد. تیم اما پس از آن اوج گرفت و عملکردی درخشان داشت از جمله مقابل سنگال (مدافع قهرمانی) و مالی. «فیل‌ها» با این قهرمانی همچنین برنده جایزه ۷ میلیون دلاری شدند و نیجریه به عنوان نایب قهرمان ۴ میلیون دلار جایزه گرفت.

اما به نظر می‌رسد که داستان سباستین هالر از این هم شگفت‌انگیزتر است و احتمالا به همین دلیل هم در مصاحبه پس از قهرمانی کنترل احساساتش را از دست داد و گریست.

او البته بیشتر از یک سال پیش بود که بزرگ‌ترین مسابقه زندگی‌اش را برد؛ هنگامی که شش ماه پس از ابتلا به سرطان بیضه به فوتبال بازگشت.

او پس از قهرمانی در ورزشگاه آلاسان واتارا ابیجان گفت:‌«ما بارها این لحظه را در رویاهایمان دیدیم. امیدوار بودیم به این نقطه برسیم و یک بار دیگر می‌گویم که اصلا بازی آسانی نبود. ۱۸ ماه گذشته برای من و خانواده‌ام چالش برانگیز بود. با در نظر گرفتن آن چه در چند ماه اخیر گذشت باید بگویم که فوق‌العاده است که الان مقابل شما ایستاده‌ام.»

اوایل فوریه ۲۰۲۳ بود که هالر نخستین گلش را برای بوروسیا زد و هنگام خوشحالی پس از گل که زیر انبوهی از هم‌بازیان زردپوشش مدفون شد، معلوم شد چقدر مورد تحسین آن‌هاست.

این گل هشت ماه پس از بسته شدن قرارداد با باشگاه آلمانی زده شد، اما دلیل آن شور و حال، بازگشت او پس از درمان سرطان بیضه بود. در ژوئیه ۲۰۲۲ مشخص شد که هالر به این بیماری مبتلاست؛ فقط دو هفته پس از پیوستن به دورتموند.

هالر پارسال به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت:‌«طبیعی است که متوجه می‌شوید یک اتفاق خیلی جدی افتاده است و بسیاری از چیزها می‌توانند تغییر کنند. اما ارولوژیست به من کمک کرد که نترسم. او گفت که این قابل درمان است و من حرفش را باور کردم.»

نجات از سرطان

پس از دو جراحی و چندین نوبت شیمی درمانی، هالر از اوایل ژانویه ۲۰۲۳ توانست به طور تمام و کمال تمرین کند، اواخر همان ماه نخستین بازی‌اش را انجام داد و یک ماه بعد هم که به فرایبورگ گل زد؛ در یک هم‌زمانی بسیار عجیب درست در روز سرطان.

به ژانویه امسال برسیم، یک مصدومیت (البته خفیف) مانع از این شده بود که مهاجم سابق باشگاه‌های اینتراخت فرانکفورت و وستهم بتواند در آغاز جام ملت‌های آفریقا برای ساحل عاج بازی کند.

مصدومیت قوزک در ۱۹ دسامبر، موجب شد که هالر سه بازی نخست تیم ملی را از دست بدهد. اما این موجب شد او به عنوان قهرمان پس عملکرد افتضاح تیم در دور گروهی به آن ملحق شود. مسابقاتی که طی آن ساحل عاج سنگین‌ترین شکست خانگی و البته بدترین باخت در دور نهایی جام ملت‌های آفریقا (چهار بر صفر مقابل گینه استوایی) را تجربه کرد.

ساحل عاج، سرمربی‌اش ژان لویی گاسیه را اخراج کرد، اما تیم توانست با خوش شانسی به عنوان یکی از بهترین تیم‌های سوم بالاتر از زیمباوه به مرحله حذفی صعود کند.

هالر گفت:‌«بعد از شکست سنگین مقابل گینه استوایی، چاره دیگری نداشتیم. از راه درازی بازگشتیم. بازیکنان، کادر فنی، کارکنان و بقیه زمان سختی را گذراندند که لازم بود.»

البته شاید نگاهی به سابق هالر بیندازیم چندان هم از درخشش این ستاره غافلگیر نشویم. او تنها فوتبالیست پس از کریستیانو رونالدو است که توانسته در هر شش بازی گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۱-۲۰۲۰ (برای آژاکس آمستردام) گل بزند؛ قبل از این که فوق ستاره پرتغالی را کنار بزند و به رکورد ۱۰ گل در لیگ قهرمانان در سریع‌ترن زمان ممکن برسد.

پیش از آن فقط کریستیانو رونالدو، برنده ۵ توپ طلای اروپا، توانسته بود در هر شش بازی گروهی فصل ۱۸-۲۰۱۷ لیگ قهرمانان گل بزند.

جشن قهرمانی با رئیس‌جمهوری

هالر در پاریس از پدری فرانسوی و مادری اهل ساحل عاج به دنیا آمد. او در تمام رده‌های سنی از زیر ۱۶ سال تا زیر ۲۱ سال برای فرانسه بازی کرد، اما در سال ۲۰۲۰ تصمیم گرفت برای سرزمین مادرش بازی کند.

هالر راهی طولانی را تا زدن گل پیروزی برای ساحل عاج طی کرد و این بار بازیکنان نارنجی‌پوش این تیم بودند که در جشن خوشحالی گل او را زیر خودشان مدفون کردند.

او روز شنبه گفته بود: «حالا همه چیز را قدم به قدم طی کرده‌ام و تلاش می‌کنم از هر لحظه لذت ببرم. نمی‌خواهم هیچ حسرتی داشته باشم. فکر کنم ماه‌ها و سال‌ها طول بکشد تا درک کنم که در چند سال اخیر چه اتفاقی افتاده است.»