Beşinci bölümü dinlemek için tıklayın

1997 yılında, İngiltere'de New Labour diye anılan Yeni İşçi Partisi iktidara geldi.

Hedefleri ve programı alışıldık İşçi Partisi'nden farklıydı, parti ve lideri Tony Blair, İngiltere'de sınıf sistemini çok uzun zamandır yöneten, önyargılı ve kendini üstün gören köhneleşmiş elit tabakanın olmadığı bir toplum vaat ediyordu. Bu da Thatcher dönemindeki görüşlerin bir bakıma devamı demekti.

Yeni İşçi Partisi, toplumun yönetilmesi konusunda ise daha önce Muhafazakar Partili başbakanlardan John Major'un gündeme getirdiği; "matematiğe dayalı sistemlere" başvuracaktı... Ama daha once hiç görülmedik bir ölçekte olacaktı bu... İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana İngiltere'de sınıf farklılıkları, ilk kez bu kadar keskin ve katmanlı bir hal alacaktı.

1990'lı yıllarda politikadaki denemelerin temelinde, "insanı basite indirgeyen anlayış yatıyordu, ihtiyaçları politikalar değil en iyi piyasa yoluyla karşılanabilen basit bireyler."

"Hiçbir düzenleme yapılmazsa, piyasalardan herkes karlı çıkabilirdi." Bu basit ve karşı durması güç sav karşısında, politikacılar, yetkilerinin büyük bölümünden vazgeçtiler.

Ama sonucunda eşitsizlikler geri dönmekle kalmadı; sosyal adaletsizlik son yüzyılda görülmedik ölçüde arttı. Politikacılar, Toplumu değiştirmeleri için gereken iktidara sahip değillerdi. Ve milyonlarca insan, temsilcilerinin olmadığı, yaşamlarını daha az kontrol edebildikleri yaşamların ortasında buldu kendisini.

Ekonomide, serbest pazarın bütünüyle verimli, etkin bir sistem olduğu anlayışı, eleştiri oklarına maruz kalıyordu.

Beş yıl içinde, ekonomi alanındaki Nobel ödüllerinin çoğu, piyasaların istikrar ve düzen getirmediğini gösteren araştırmalara verilmişti. Yani Adam Smith'in "Görünmez el" dediği şey, gerçekten görünmezdi çünkü gerçekten de "orada değildi…" Ve politikacıların, piyasaları kontrol altında tutmak için üstlenmeleri gereken güçlü roller vardı.

Ve yepyeni bir bilim dalı, "Davranışsal ekonomi", insanların gerçekten de onları basite indirgeyen modelin öngördüğü gibi davranıp davranmadıklarını incelemeye başlamıştı.

Araştırmaları sonucunda toplumda iki kesimin tüm koşullarda mantıklı ve kendi çıkarları doğrultusunda hareket ettiklerini belirlediler: Bunlardan biri iktisatçılar diğeri de psikopatlardı…