Üçüncü bölümü dinlemek için tıklayın

Yetmişli yıllara gelindiğinde, birey ve özgürlük kavramları, daha fazla sorgulanmaya başlandı; İskoç ruh bilimci R. D. Laing gibi radikal isimler, psikiyatri biliminin, çökmekte olan bir toplumda, siyasi istikrarı korumak amacıyla kullanılan sahte bir bilim olduğunu savunuyordu.

Laing, psikoloji alanındaki araştırmalarında, matematik dehası John Nash'in Oyun Kuramı'nı kullanmıştı.

"Psikiyatri" diyordu Laing, "çökmekte olan toplumda, siyasi istikrarı ve kontrolü sağlamak amacıyla kullanılan sahte bir bilimdir." Deli ve aklı başında olmanın tanımları, gerçeklikten uzaktır. Delilik, özgürlüğünü isteyenleri kilit altında tutmaya verilen bir etikettir sadece."

Laing'in savları, okyanusu aşarak Amerika'da da büyük ilgi toplamıştı.

Ama Amerikalı genç bir psikiyatristin, Laing'in savlarını sınamak amacıyla yaptığı deney, Amerika'da delilik ve akıl sağlığı kavramlarının nasıl tespit edildiği konusunda soru işaretleri getirdi.

Laing ve Nash'in teorileri altmışlı ve yetmişli yıllarda iç içe geçerek devletin, hesaplı şekilde iktidarı halkın elinden uzak tutan bir sosyal kontrol mekanizması haline dönüştüğü yolundaki yaygın anlayışı destekliyordu.

Öte yandan 1979 yılında İngiltere Başbakanlığı'na seçilen Muhafazakar lider Margaret Thatcher, bireysel özgürlüklere dayalı bir toplum kurma sözü verdi.

"İnsanlar, bundan böyle devlet bürokrasisine mahkum olmayacaklardı."

Ama Thatcher, özgür bireylere dayalı bir toplumda karmaşa yaşanabileceğini düşünüyor, bu nedenle de toplumu kontrol altında tutmanın bir yolunu bulması gerektiğini biliyordu. Bunun için aynı Amerika'daki psikiyatristler gibi, rakamlara dayalı bir yönetim sistemine başvuracaktı.

Bu bölümde, işte bu insanı kontrol altında tutmak için bulunan yolu anlatmaya çalışacağız. İnsanın karar verme yetisini dışarıda bırakan, rakamlara dayanan bir sistemi..

Ve, seksenli yılların başında İngiltere'de performans hedeflerine ve istatistiklere dayalı kamu hizmeti anlayışının yükselişini...