"เราเพิ่งรู้ว่ามีพ่อผู้บริจาคสเปิร์มคนเดียวกัน ก็อยู่ในวัย 20 ปีแล้ว" เรื่องเล่าจาก 3 สาวชาวอังกฤษที่เพิ่งมารู้จักกันไม่นาน

นาตาชา เจมมา และเฮเลน ต่างเติบโตขึ้นมาโดยเชื่อว่าพวกเขารู้จักผู้เป็นพ่อของตัวเอง

ทว่าต้องกินเวลาหลายทศวรรษต่อมา หลังจากเข้ารับการตรวจดีเอ็นเอ พวกเธอถึงค้นพบว่าจริงว่าทุกคนต่างถือกำเนิดขึ้นมาจากสเปิร์มของผู้บริจาคคนเดียวกัน

เนื่องจากทั้งสามคน เกิดขึ้นมาก่อนที่จะมีการออกกฎระเบียบในปี 1991 พวกเธอจึงกล่าวว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของคนรุ่นที่เกิดจากการบริจาคอสุจิในช่วง "ยุคป่าเถื่อน" ของการบริจาคอสุจิ

พวกเธอเรียกตัวเองและกันและกันว่า "พี่น้องสเปิร์ม" (sperm sisters) และทั้งหมดกำลังสำรวจความสัมพันธ์แบบพี่น้องที่เพิ่งค้นพบร่วมกัน พวกเธอบรรยายการพบกันครั้งแรกว่า "เหมือนในเทพนิยาย มันรู้สึกมหัศจรรย์มาก และต่างคนต่างมีน้ำตาแห่งความสุขไหลออกมา"

เจมมาและเฮเลน ฮิกส์ เติบโตขึ้นมาด้วยกันในมณฑลเบิร์กเชียร์ สหราชอาณาจักร และเชื่อว่าพ่อที่เลี้ยงดูพวกเธอมาคือพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง

จนกระทั่งตอนอายุยี่สิบปลาย ๆ พวกเธอจึงได้รู้ว่าตัวเองถือกำเนิดจากการใช้สเปิร์มของผู้บริจาค แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นผู้บริจาคคนเดียวกันหรือไม่ เนื่องจากบันทึกข้อมูลในช่วงที่มารดาของพวกเธอตั้งครรภ์นั้นมีอยู่อย่างจำกัด

"ในยุคนั้นการบริจาคสเปิร์มเป็นเรื่องที่ยังไม่มีกฎระเบียบที่ชัดเจน พ่อแม่หลายคนถูกบอกให้เลี้ยงลูกเหมือนเป็นลูกของตัวเอง และถูกปลูกฝังให้ไม่พูดถึงเรื่องนี้" เจมมา วัย 36 ปี ที่อาศัยอยู่ในเซอร์รีย์กล่าว

จนกระทั่งเดือน ส.ค. ปี 1991 หน่วยงานกำกับดูแลด้านการเจริญพันธุ์ของสหราชอาณาจักร (Human Fertilisation and Embryology Authority - HFEA) ถึงได้ถูกจัดตั้งขึ้นและมีการนำแนวปฏิบัติต่าง ๆ มาใช้

การตรวจดีเอ็นเอไม่เพียงยืนยันว่าพวกเธอมีพ่อทางสายเลือดคนเดียวกัน แต่ยังทำให้พวกเธอได้รู้จักกับพี่สาวน้องสาวคนอื่น ๆ อีกด้วย

"ฉันรู้สึกแตกต่างออกไปอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนไม่รู้จักตัวเองอีกต่อไป และเริ่มตั้งคำถามกับทุกสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำ สงสัยว่ามันเกี่ยวกับพันธุกรรมของฉันหรือเปล่า" เจมมากล่าว

สำหรับเฮเลน วัย 35 ปี ที่อาศัยอยู่ในแฮมป์เชียร์ หลังจากช็อกในตอนแรก ข่าวนี้กลับทำให้เธอรู้สึกชัดเจนขึ้นในหลาย ๆ เรื่อง

"ฉันรู้สึกสงบอย่างแปลกประหลาดและท่วมท้น ฉันมองย้อนกลับไปยังช่วงต่าง ๆ ในชีวิต แล้วก็รู้สึกว่าหลายอย่างมันสมเหตุสมผลขึ้นมากเลย"

ต่อมาเจมมาและเฮเลนได้ติดต่อกับพี่สาวน้องสาวอีกสองคนจากผู้บริจาคสเปิร์มคนเดียวกัน และหนึ่งในนั้นคือ นาตาชา โกลด์สตีน-โอปาเซียก วัย 36 ปี ที่อาศัยอยู่ในมณฑลเอสเซกซ์

เธอรู้ว่าตัวเองเกิดจากการบริจาคสเปิร์มตอนอายุ 21 ปี แต่เพิ่งตรวจดีเอ็นเอตอนอายุ 31 ปี

"ฉันทำเพราะอยากรู้จริง ๆ ว่าอีกครึ่งหนึ่งของตัวเองประกอบด้วยอะไรบ้าง แต่ไม่เคยคิดเลยจริง ๆ ว่าจะได้พบกับพี่น้องของตัวเอง" เธอกล่าว

"คุณจะได้รับอีเมลแจ้งว่ามีญาติ แล้วมันก็เหมือนทินเดอร์เลย มันบอกว่าคุณแมทช์แล้ว นี่คือพี่สาวน้องสาวต่างพ่อหรือแม่ของคุณ"

เฮเลนและเจมมาติดต่อหานาตาชา และภายในหนึ่งเดือนทั้งสามก็ตกลงนัดพบกัน

"เราชอบพูดเสมอว่าพวกเราถูกดึงดูดหากันเหมือนแม่เหล็ก" เจมมากล่าว

"ฉันคิดว่าแค่หนึ่งนาทีหลังจากนั่งลงที่โต๊ะกับแนท(นาตาชา) เราก็รู้เลยว่าเราพูดจาเหมือนกัน มีมุมมองต่อสิ่งต่าง ๆ เหมือนกัน มันแปลกดี แต่ก็มหัศจรรย์มากเลย"

ทั้งสามยังค้นพบว่าเคยเกือบได้พบกันมาก่อนด้วย

เจมมาและนาตาชาอยู่ในหอพักเดียวกันในมหาวิทยาลัยที่ลีดส์ในช่วงเวลาเดียวกัน เมื่อ 15 ปีก่อน

"มันน่าเศร้ามากที่เราถูกพรากโอกาสในการรู้จักกันตั้งแต่เด็ก เราอาจได้เล่นด้วยกันและฉลองวันเกิดร่วมกัน มันเศร้าเมื่อคิดว่าเราพลาดอะไรไปมากมายแค่ไหน" เจมมากล่าว

ทั้งสามคนมีลักษณะนิสัยคล้ายกันหลายอย่าง โดยเฉพาะความสร้างสรรค์ เจมมาทำงานด้านศิลปะ เฮเลนด้านดนตรี และนาตาชาด้านการเต้น และทั้งหมดเคยเป็นครูหรืออาจารย์ในช่วงหนึ่งของชีวิต

"ฉันไม่ได้เติบโตมาในบ้านที่เต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ แต่การรู้ว่าเรามาจากสายเลือดที่มีความสร้างสรรค์สูง ทุกอย่างมันลงตัว ความรู้สึกในคุณค่าของตัวเองก็ลงตัวด้วย" เจมมากล่าว

พี่น้องทั้งสามต่างพูดถึงว่าการรู้รากเหง้าของตัวเองส่งผลต่ออัตลักษณ์อย่างไร

พ่อที่เลี้ยงดูเจมมาและเฮเลนเป็นชาวเวลส์ และทั้งคู่เติบโตมาด้วยการไปเยี่ยมเยือนเวลส์และเชียร์ทีมรักบี้เวลส์

"ฉันคิดว่าความเป็นชาวเวลส์เป็นส่วนสำคัญมากในการเติบโตของเรา เราเติบโตมาพร้อมกับความภาคภูมิใจที่แข็งแกร่งมาก" เจมมากล่าว

เป็นเรื่องบังเอิญที่การตรวจดีเอ็นเอเผยให้เห็นว่าพ่อทางสายเลือดของพวกเธอก็มีเชื้อสายเวลส์อยู่ด้วย

"โชคดีสำหรับเราที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก ฉันไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรถ้าพบว่าเราเป็นชาวฝรั่งเศสหรืออะไรทำนองนั้น คงเศร้ามากถ้ารู้สึกว่าชุมชนชาวเวลส์ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตัวเรา" เจมมากล่าวเสริม

ฝั่งนาตาชา เธอไม่ได้เติบโตมาโดยคิดว่าตัวเองเป็นชาวเวลส์ แต่ก็มีความผูกพันกับที่นั่น

"จริง ๆ แล้วฉันใช้เวลาอยู่ในเวลส์เหนือค่อนข้างมากในวัยเด็ก ในสถานที่อย่างแบงกอร์และกวินเนดด์ ดังนั้นฉันจึงรู้สึกผูกพันกับเวลส์อยู่แล้วอย่างแปลก ๆ และการรู้ว่าคุณพ่อผู้บริจาคมาจากที่นั่นทำให้ฉันมีความสุขมากจริง ๆ"

เฮเลนเสริมว่า "เมื่อคุณได้รู้ว่าตัวเองเป็นใครจริง ๆ และเราโชคดีมากที่สามารถทำได้ มันทำให้คุณรู้สึกสงบในใจอย่างบอกไม่ถูก"

พี่น้องทั้งสามสามารถค้นหาตัวตนของพ่อทางสายเลือดได้ และได้ติดต่อไปหาเขา ซึ่งพวกเธอบอกว่าได้รับการตอบรับด้วย "ความอ่อนโยนและความเป็นมิตร"

HFEA เปิดเผยว่ามีผู้ที่เกิดจากการบริจาคสเปิร์มมากกว่า 85,000 คน ผ่านคลินิกที่ได้รับใบอนุญาตในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ปี 1991

เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงกฎหมายสหราชอาณาจักรในปี 2005 ทำให้ไม่สามารถบริจาคสเปิร์ม ไข่ หรือตัวอ่อนแบบไม่เปิดเผยตัวตนได้อีกต่อไป

นั่นหมายความว่าเมื่อเด็กที่เกิดจากการบริจาคไข่ สเปิร์ม หรือตัวอ่อนมีอายุครบ 18 ปี พวกเขาอาจเลือกที่จะค้นหาข้อมูลที่สามารถระบุตัวตนของผู้บริจาคและพยายามติดต่อได้

ทั้งสามคนบอกว่าพวกเธอนั้นตัวติดกันอย่างมากในฐานะ "พี่น้องสเปิร์ม" (sperm sisters) และได้เริ่มทำพอดแคสต์ในชื่อเดียวกันนี้

"ฉันคิดว่าพวกเราทั้งสามรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และเราคิดว่าการได้พูดคุยเรื่องนี้จะช่วยให้เราหาคำตอบและทำความรู้จักกันได้มากขึ้น" นาตาชากล่าว

"เราสร้างความเป็นพี่น้องขึ้นมาผ่านการทำพอดแคสต์นี้"

"เรามีเรื่องที่ต้องเล่าสู้กันฟังมากมาย กับเรื่องราวตลอด 30 ปีเต็ม ๆ ที่ผ่านมา" เจมมาเสริม โดยบอกว่าพอดแคสต์ทำให้เธอรู้สึกใกล้ชิดกับเฮเลนมากยิ่งขึ้น

ทั้งสามยังมุ่งมั่นที่จะสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการตั้งครรภ์โดยใช้ผู้บริจาค ซึ่งนาตาชาเรียกมันว่า "หัวข้อที่ถูกมองข้าม"

เธอบอกว่าเมื่อเล่าให้คนอื่นฟังว่าตัวเองเกิดจากการบริจาคสเปิร์ม มักได้รับปฏิกิริยาที่ "งงงวยและไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ามันหมายความว่าอะไร"

แม้ว่าปัจจุบันจะมีกฎระเบียบกำกับดูแลที่ดีขึ้น แต่พวกเธอก็ยังบอกว่ายังไม่มีการคุ้มครองที่ครอบคลุมเด็กที่เกิดผู้บริจาค

พี่น้องทั้งสามไม่รู้ว่ามีพี่น้องอีกกี่คน เนื่องจากกฎเกณฑ์ที่จำกัดว่าผู้บริจาคหนึ่งคน สามารถบริจาคสเปิร์ม ของตัวเองให้ได้ไม่เกิน 10 ครอบครัว ยังไม่เริ่มบังคับใช้ในตอนที่พวกเธอเกิดมา

การสืบสวนของบีบีซีเวลส์เมื่อเร็ว ๆ นี้เปิดเผยว่าการบริจาคสเปิร์มที่ไม่มีการกำกับดูแลกำลังถูกขับเคลื่อนโดยโซเชียลมีเดียและแอปพลิเคชันต่าง ๆ

"HFEA ทำงานอย่างหนักมากเพื่อให้แน่ใจว่ามีการกำกับดูแลและผู้คนได้รู้ว่าผู้บริจาคของพวกเขาเป็นใคร" เจมมากล่าว

"กฎหมายพัฒนาขึ้นมามาก แต่น่าเสียดายที่รู้สึกว่าความพยายามทั้งหมดนั้นกำลังถูกทำลายด้วยการเติบโตของสิ่งต่าง ๆ อย่าง Facebook sperm เราเกิดในยุคที่ไม่มีกฎเกณฑ์ และตอนนี้ก็ไม่ต่างกันมากนัก ฉันแค่คิดว่าถ้าเราสามารถเป็นปากเป็นเสียงให้กับเด็กที่เกิดจากการบริจาคในรุ่นต่อไปได้ หวังว่ามันอาจทำให้พ่อแม่บางคนคิดทบทวนก่อนจะปิดความลับหรือไม่ตั้งคำถาม"

เฮเลนกล่าวว่าเด็กที่เกิดจากผู้บริจาคสเปิร์ม "ไม่มีเสียงเลยในตอนนี้" และเธอกับพี่สาวน้องสาวหวังที่จะเป็น "เสียงที่สะท้อนถึงผลกระทบที่เกิดขึ้น"