شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
هراس فلسطینیان از افزایش خشونت شهرکنشینان اسرائیل در اراضی اشغالی
- نویسنده, یولانده نل
- شغل, بیبیسی، رامالله
- منتشر شده در
در سال جاری خشونت شهرکنشینان افراطی اسرائیل علیه غیرنظامیان فلسطینی در کرانه غربی اشغالی بالا گرفته است و طبق گزارش سازمان ملل ماهانه بیش از ۱۰۰ حادثه گزارش شده است. این سازمان هشدار میدهد که از آغاز سال ۲۰۲۲ حدود ۴۰۰ نفر از سرزمین خود رانده شدهاند.
خودروهای مردم درهم شکسته شده و خانهها و مغازههایشان به آتش کشیده شدهاند. در ماههای اخیر شاهد بدترین صحنههای خشونت شهرکنشینان در کرانه غربی اشغالی بودهایم.
برخی از این حوادث، منجر به مرگ هم شدهاند.
پوسترهایی به یاد قصی معطان ۱۹ ساله که او را سوار بر اسب سفید عربی خود نشان میدهد، اکنون میدان کوچکی در روستای بُرقه را احاطه کرده است که در میان درختان زیتون در تپههای گره در گره شمال شرق رامالله واقع است.
پدربزرگش، عبدالمنعم معطان، با صدایی لرزان میگوید: «او طبیعتی عمیقاً دلسوز داشت. همیشه به گرمی به من سلام میکرد و با محبت به من سر میزد. نبودنش خلأ بزرگی به جا میگذارد.»
خانواده قصی میگویند در غروبی که یک شهرکنشین مسلح به ضرب گلوله او را کشت، او با دوستانش برای پیکنیک به بیرون روستا رفته بود. مردم محلی توصیف میکنند که چگونه رویارویی با اسرائیلیهای تندروی ساکن در این نزدیکی به سرعت بالا گرفت. سنگ پرتاب شد و حداقل یک شهرکنشین تیراندازی کرد. آمریکا نزدیکترین متحد اسرائیل، در یک توبیخ شدید غیرمعمول، آنچه را که در اینجا اتفاق افتاد «تروریسم یهودی» توصیف کرد.
نیروهای امنیتی اسرائیل دو شهرکنشین اسرائیلی و حداقل پنج فلسطینی را دستگیر کردهاند و میگویند هنوز در حال بررسی این حادثه هستند.
یکی از بستگان جوان قصی که میترسد نامش را بگوید، میگوید که حملات شهرکنشینان بیشتر شده است.
او میگوید: «هیچکس نمیداند قصی بعدی چه کسی خواهد بود. هیچکس قرار نیست از ما محافظت کند. اگر خدای ناکرده درگیری یا حمله دیگری صورت بگیرد، دولت ما قانوناً نمیتواند کاری انجام دهد.»
تشکیلات خودگردان فلسطین شهرهای بزرگ فلسطین را اداره و کنترل میکند، اما اسرائیل تقریباً کنترل انحصاری ۶۰ درصد از کرانه غربی (معروف به منطقه ج) را در اختیار دارد و بر اجرای قانون، برنامهریزی و ساخت و ساز نظارت دارد.
تخمین زده میشود که ۳۷۰ هزار فلسطینی و نیم میلیون شهروند اسرائیلی در منطقه ج که شامل برقه است زندگی میکنند. دولت جدید اسرائیل که راستگراترین و ملیگراترین دولت تا به امروز است، آشکارا قصد خود را برای دو برابر کردن تعداد شهرکنشینان به یک میلیون اعلام کرده است.
اکثر جهان شهرکسازیها را بر اساس قوانین بینالمللی غیرقانونی میدانند، اگرچه اسرائیل مخالف چنین برداشتی است.
تا همین الآن در سال ۲۰۲۳ میزان بیسابقهای از ساخت و ساز شهرکها در کرانه غربی داشتهایم که خود همینها به گفته دیدهبان شهرکسازیها به اسم «صلح اکنون» توجیهی هم برای پاسگاههای بیشتر بوده است.
در ماههای اخیر، دولت اسرائیل که حالا در مناصب کابینهاش فعالان دیرپای شهرکسازی را دارد، ۱۵ پاسگاه شهرکها را آغاز کرده یا قانونی کرده است که پیش از این تحت قانون اسرائیل به گفته «صلح اکنون» غیرقانونی بودند.
(در قوانین اسرائیل، پاسگاهها، شهرک غیرمجاز یا غیرقانونی بودند که بدون مجوز لازم ساخته شدهاند)
چیزی که شبیه یک تابلوی راهنمایی رسمی به نظر میرسد مرا به پاسگاه شهرکنشینان اوز صهیون در یک باغ زیتون بر فراز تپهای بر فراز برقه هدایت میکند. این بنا در زمینی با مالکیت خصوصی و رسمی ثبت شده متعلق به فلسطینیان در روستا ساخته شده است. مجموعهای از ساختمانهای سفید و از پیشساخته، یک محوطه بازی ابتدایی برای کودکان خردسالِ شش خانواده که به من گفتهاند اکنون اینجا زندگی میکنند، و یک آغل گوسفند اینجا وجود دارند.
یهودا لیبر ۲۶ ساله و پدر دو فرزند میگوید: «دیدگاه ما این است که یهودیان در تمام سرزمین اسرائیل ساکن خواهند شد. این حق اساسی ما است. حق ما در کتاب مقدس است.» او از این واقعیت که برخی از کسانی که در دولت هستند با ایدئولوژی او موافق هستند، دلگرم است و معتقد است که در نهایت اسرائیل با عطف به ماسبق به پاسگاه او مجوز خواهد داد.
او میگوید: «ما از دولتی که با آرای راستگرایان انتخاب شده است، انتظار داریم که زمینها را آباد کند، شهرکها را گسترش دهد و به آنها آسیب نرساند».
او به من میگوید که راهبرد شهرکنشینان این است که با مجموعهای از پاسگاههای جدید که اخیراً ایجاد شده است، مانع تشکیل کشور فلسطین شوند.
ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی در کرانه غربی و غزه، با پایتختی بیتالمقدس شرقی، هدف دیرینه راه حل دو کشوری با حمایت بینالمللی برای پایان دادن به درگیری چند دههای اسرائیل و فلسطینیان است.
آقای لیبر میگوید: «کاری که ما در اینجا و در جاهای دیگر انجام میدهیم، متوقف کردن تشکیل کشور فلسطین است که در عمل بدون اینکه نظر کسی پرسیده شود، دارد ساخته میشود.»
گروههای مخالف اشغالگری استدلال میکنند که با جسور شدن شهرکنشینان به پشتگرمی دولت ائتلاف کنونی اسرائیل، حملات شهرکنشینان به فلسطینیها و داراییهای آنها به بالاترین حد خود رسیده است. این روند با پسزمینه افزایش تنشها در کرانه غربی در سال جاری، با حملات نظامی تقریبا هرشب اسرائیل و موجی از حملات فلسطینیها صورت میگیرد.
در نزدیک به دو دهه گذشته، امسال مرگبارترین سال برای فلسطینیها و اسرائیلیها در اینجا بوده است. بر اساس ارقام جمعآوری شده از منابع تشکیلات خودگردان، بیش از ۱۸۰ فلسطینی - عمدتا از جنگجویان، اما همچنین بسیاری از غیرنظامیان - در این قلمرو کشته شدهاند. در سمت اسرائیل، حدود ۳۲ نفر کشته شدهاند که تقریباً همه غیرنظامی هستند - تقریباً نیمی در کرانه غربی، به استثنای بیتالمقدس شرقی.
بعضی از حملات مرگبار رزمندگان فلسطینی منجر به تاخت و تازهایی خشن شدهاند که شهرکنشینان انتقامجویانه آنها را انجام دادهاند، از جمله چنان که در ماه فوریه در حواره دیده شد که پس از شلیک به دو برادر از یکی از شهرکهای نزدیک و در تورموس عیا پس از کشته شدن چهار شهرکنشین بیرون یک پمپ بنزین اتفاق افتاد.
در هر دوی این حملات، یک نفر فلسطینی کشته شده است. سخنگوی ارشد نظامی اسرائیل اخیراً گفته است که بالا گرفتن حملات شهرکنشینان که به گفته او «تروريسم ملیگرایانه» است به نوبه خود باعث سوق دادن فلسطینیها به سوی حمله به اسرائیلیها شده است.
آمارهای رسمی سازمان امنیت داخلی اسرائیل افزایش ۱۵ درصدی حملات انفرادی فلسطینیان به غیرنظامیان و سربازان در سراسر اسرائیل و اراضی اشغالی را در ۷ ماه اول سال نسبت به مدت مشابه سال گذشته ثبت کرده است. در سال ۲۰۲۲، این سازمان ۱۳۱۷ مورد استفاده از بمبهای آتشزا یا لولهای، تیراندازی، به آتش کشیدن و حمله با چاقو را در مقایسه با ۱۵۲۲ مورد در سال ۲۰۲۳ برشمرده است.
با افزایش خشونت شهرکنشینان، نیروهای امنیتی اسرائیل بیش از پیش زیر ذرهبین قرار گرفتهاند. آنها اغلب به دلیل ناتوانی در مداخله موثر و گاهی به دلیل ظاهرا حمایت از اعمال آزار و اذیت مورد انتقاد قرار میگیرند.
دفتر هماهنگ کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد میگوید که بیش از ۷۰۰ حادثه را در سال جاری ثبت کرده است که در آنها خشونت شهرکنشینان منجر به تلفات جانی فلسطینیان، خسارت به اموال آنها، یا هر دو شده است. این بالاترین رقم از زمان شروع ثبت چنین اقداماتی در سال ۲۰۰۶ است.
آندریا دو دومنیکو، رئیس این نهاد در سرزمینهای اشغالی فلسطینی میگوید: «فقط برای اینکه به شما تصوری بدهم، در سال ۲۰۲۱ به طور متوسط روزانه یک حادثه خشونتآمیز به دست شهرک نشینان رخ میداد. در سال ۲۰۲۲، دو حادثه خشونتآمیز به دست شهرکنشینان رخ میداد و در سال ۲۰۲۳ ما به طور متوسط سه مورد حادثه خشونتآمیز به دست شهرکنشینان را داریم.»
آقای دو دومنیکو هشدار میدهد که بادیهنشینان فلسطینی و دیگر جوامع گلهداری در منطقه ج به ویژه آسیبپذیر هستند.
او به من میگوید: «ما شاهد فشار بیشتر و بیشتر بر جوامع فلسطینی برای ترک سرزمین خود هستیم. اخیراً سه جامعه به طور کامل حذف شدهاند.»
در آغاز ماه اوت، خانوادههای باقیمانده از القابون، یک جامعه گلهداری در کرانه غربی مرکزی، خانهها و آغلهای گوسفندان خود را برچیدند تا به مکانهای امنتر بروند. در مجموع ۸۹ نفر به دلیل تهدیدهای اسرائیل به تخریب و ارعاب توسط شهرکنشینان مجبور به ترک خانه خود شدند.
عمار ابوعالیه میگوید: «قبلا آنها نیمهشب بیرون از خانه ما توقف میکردند و بوق خودروهایشان را به صدا درمیآوردند یا بچهها را میفرستادند تا ما را اذیت کنند. آنها گوسفندها را میترسانند و جلوی آنها را میگرفتند یا مخزن آب ما را خالی میکردند.»
او نگران آینده است زیرا بیش از ۱۰۰ گوسفند خود را به زور در یک آغل روی زمین جا میکند که فقط میتواند آن را به طور موقت اجاره کند. او میپرسد «چه کار کنیم؟ مجبور خواهیم شد همه چیزمان را بفروشیم، ما وسیله امرار معاش نخواهیم داشت.»
ندا ابوعالیه - خواهر عمار - مانند بقیه خانوادهاش، اکنون در مسکنی تنگ و کوچک در روستایی نزدیک به سرزمینی که نسلها در آن زندگی میکردند، زندگی میکند. مادر ۹ فرزند از عدم توجه نسبی به وضعیت اسفبار جامعه خود ناراحت است.
او میگوید: "مردم گفتند که این منطقه ج است، اما این درست نیست. این سرزمین فلسطین است. آوارگی ما ضایعه بزرگی است. مردم باید متوجه شوند که چه اتفاقی دارد میافتد. اگر چنین نکنند، ما خیلی ضرر خواهیم کرد.»
گروههای حقوق بشری هشدار میدهند که اگر ثابت شود اقدامات رسمی منجر به اعمال فشار شده است، انتقال اجباری فلسطینیان از خانههایشان در اراضی اشغالی در ردیف ارتکاب جنایت جنگی از سوی اسرائیل است.
در عین حال، شهرکنشینان و حامیان آنها در دولت اسرائیل به دنبال استفاده از واقعیت جدید سیاسی هستند. سرمایهگذاری عظیمی برای گسترش شهرکها و بهبود زیرساختهای آنها، تقویت حضور یهودیان در کرانه غربی و تغییر چشمانداز در نظر گرفته شده است.
با توجه به اینکه رهبران فلسطینی ضعیفتر از آن هستند که تغییری جدی در این جریان ایجاد کنند و این احساس که شهرکنشینان از مصونیت برخوردار هستند، خشم و غضب فلسطینیان در حال افزایش است.
به نظر میرسد که تحولات جاری تنها به عمیقتر شدن خصومتهای تلخ منجر شود.