شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
با سخنرانی آیتالله علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری به پایان رسید. در مراسم امروز، روسای قوه قضاییه و مقننه و همچنین رئیس مجلس خبرگان و شورای نگهبان در کنار آیتالله خامنهای در جایگاه مخصوص حضور داشتند. حسن روحانی رئیسجمهوری سابق، سعید جلیلی و علیرضا زاکانی از رقبای آقای پزشکیان در انتخابات و همچنین علی لاریجانی و علی اکبر ناطق نوری از دیگر حاضران مراسم امروز بودند.
شدت هو کردن سرود ملی ایران در جایی که من هستم آنقدر زیاد است که آهنگش را نمیشنوم. تنها دو سه نفر بعد از سرود ملی تشویق کردند.
اما حتی کسانی که با پرچم شیروخورشید به ورزشگاه آمدهاند و در اطراف من نشستهاند، تیم ملی ایران را تشویق میکنند؛ در صورتی که موقع پخش سرود آن را هو میکردند.
کریس ساتن: این یک ضربه نهایی هوشمندانه از سوی رضاییان بود. او روی این صحنه به خوبی تمرکزش را حفظ کرد و با بیرون پای راست دروازه را باز کرد. نیوزیلندیها پس از وقت استراحت برای نوشیدن آب هنوز نتوانستهاند خود را در زمین پیدا کنند.
رامین رضاییان گل تساوی ایران را در دقیقه ۳۲ وارد دروازه نیوزیلند کرد. او در جام جهانی قبلی هم مقابل ولز برای ایران گل زده بود.
رضاییان حالا تنها بازیکن تاریخ فوتبال ایران است که در دو جام جهانی موفق به گلزنی شده است.
او و مهدی طارمی تنها بازیکنانی هستند که در جام جهانی موفق به زدن دو گل برای تیم ایران شدهاند.
گل برای ایران
با سوت داور دو تیم به وقت استراحت کوتاه آبخوری میروند.
پوریا ژافره، بیبیسی:
«اشتباه مهلک دفاع و برش نیوزیلند دقیقا همانی که ازش میترسیدیم. شجاع خلیلزاده با تکل بیموقع و بازیخوانی غلط تیم را به دردسر انداخت.
حمله خوب دفاع بد داستان ایران در این ۲۵ دقیقه اول کیفیت طارمی و قدوس خطر ایجاد میکند اما دفاع ناهماهنگ است و هر توپی دلهره ایجاد میکند.»
جدیترین شانس ایران برای زدن گل مساوی در دقیقه بیست و دو بود که مهدی طارمی توپ را به تیر دروازه نیوزیلند کوبید.
لئون اوزمن (بازیکن سابق اورتون): پیش از بازی درباره اهمیت حضور مهاجم کلیدی در خط حمله صحبت کردیم و کریس وود در اولین باری که توپ به او رسید، آن را به زیبایی کنترل کرد و با پایهریزی یک حمله، گل اول بازی را برای نیوزیلند ساخت.
الایجا جاست در دقیقه هفت بازی نیوزیلند را یک بر صفر از ایران پیش انداخت. این بازیکن بیست و شش ساله عضو باشگاه مادرول است. کریس وود، مهاجم ناتینگهام فارست، روی این گل تاثیر زیادی داشت.
گل الایجا جاست به ایران، دومین گل تاریخ نیوزیلند در نیمه اول بازیهای جام جهانی بود. شین اسملتز در جام جهانی ۲۰۱۰ در دقیقه هفتم آن بازی معروف که با تساوی ۱-۱ مقابل ایتالیا به پایان رسید، گل زده بود.
تیم فوتبال نیوزیلند به دلیل رنگ پیراهنی که معمولا به تن میکند، به «سفیدپوشان» معروف است. اما آنها امشب مانند تیم افسانهای راگبی کشورشان، یکدست مشکی پوشیدهاند و در مقابل، ایران با لباس یکدست سفید وارد زمین شده است.
بازی ایران و نیوزیلند آغاز شد.
خبرگزاری مهر گزارش کرده که در ساعات پایانی روز گذشته «صدای سه انفجار در جنوب قشم و تنگه هرمز» شنیده شده است.
به نوشته این رسانه «دو انفجار نخست ساعات پایانی شامگاه دوشنبه ۲۵ خرداد و سومین انفجار ساعات اولیه بامداد سهشنبه ۲۶ خرداد رخ داده است.»
مهر به نقل از خبرنگارش نوشته که این «انفجارها در محدوده تنگه هرمز روی داده و بر اساس گزارشهای اولیه، احتمالا برای مدیریت تردد» در این تنگه بوده با این حال «هیچ نهاد رسمی از جمله سپاه یا نهادهای محلی نسبت به جزئیات این رویداد واکنشی نشان نداده است.»
مسابقه ایران و نیوزیلند که نخستین دیدار هر دو تیم در مرحله گروهی است آغاز شد.
لطفا برای مرور لحظه به لحظه این مسابقه به صفحه زنده ما در لینک زیر بروید:
کریس ساتن (مهاجم پیشین انگلیس و کارشناس بیبیسی):
داستان ۶۰ فوتبالیست حرفهای در سراسر جهان کاملاً واقعیت دارد و همین آمار نشان میدهد که صعود نیوزیلند به این جام جهانی، با توجه به بضاعت و زیرساختهایش، یک شاهکار تمامعیار است. حضور کریس وود در خط حمله با آن شم گلزنی بالا و خلاقیت سارپریت سینگ میتواند دفاع هر تیمی را به چالش بکشد. الایجا جاست هم در اسکاتلند نشان داده که مهره بسیار باکیفیتی در میانه میدان است. برای تیمی با این پتانسیل، کسب اولین پیروزی تاریخ در سومین حضور خود در جام جهانی، دستاورد بزرگی خواهد بود.
از سوی دیگر، در مورد تیم ملی ایران دوری از خاک آمریکا و استقرار در مکزیک به همراه تعطیلی طولانیمدت لیگ برتر ایران از اسفندماه (مارس)، قطعا روی آمادگی بدنی و هماهنگی بازیکنان شاغل در لیگ داخلی تاثیر منفی میگذارد. بالا رفتن میانگین سنی تیم هم در مسابقاتی با این سطح از فشردگی یک چالش جدی است.
با این حال، نباید فراموش کرد که فوتبال ایران همواره نشان داده در اوج بحرانها و مشکلات خارج از زمین، به تیمی غیرقابلپیشبینی و بسیار سرسخت تبدیل میشود. حضور ستارههای باتجربه و بینالمللی که در لیگهای معتبر اروپایی بازی میکنند، وزنه سنگینی برای آنهاست. آنها در خط حمله مهرههای فوقالعاده زهرآگینی دارند که میتوانند از تکموقعیتها بیشترین بهره را ببرند.
این تقابل بدون شک یکی از جذابترین بازیهای مرحله گروهی خواهد بود؛ جنگ انگیزه و ساختار نیوزیلند در برابر تجربه و مهارت فردی ایران.
تیم ملی فوتبال نیوزیلند به دنبال نخستین پیروزی در جام جهانی است. آنها در سال ۱۹۸۲ هر سه بازی خود را واگذار کردند؛ بازیهایی که با شکست ۵ بر ۲ مقابل اسکاتلند، ۳ بر صفر برابر اتحاد جماهیر شوروی و ۴ بر صفر مقابل برزیل پایان یافت.
تنها صعود دیگر این تیم پیش از این دوره در جام جهانی، ۲۰۱۰ بود که در آن دوره «سفیدپوشان» بدون شکست باقی ماندند و با اسلوواکی، ایتالیا و پاراگوئه مساوی کردند.
نیوزیلند در آن مسابقات بالاتر از ایتالیا قرار گرفت اما باز هم نتوانست از گروه صعود کند. این تیم در مجموع شش بازی خود در مرحله نهایی جام جهانی، تنها چهار گل زده است.
ورزشگاه فوقمدرن لسآنجلس، نخستین ورزشگاهی است که در این دوره از جام جهانی میزبانی بیش از یک بازی را بر عهده دارد؛ این ورزشگاه سه روز پیش نیز صحنه پیروزی پرگل آمریکا در برابر پاراگوئه بود.
در حالی که چهار ورزشگاه در این مسابقات سقف متحرک دارند، این ورزشگاه و میدان مجاور آن با یک سایبان شفاف و غولپیکر پوشانده شدهاند. این سقف با بیش از ۹۰ هزار متر مربع مساحت روی ۳۷ ستون قرار گرفته که از سه طرف به بیرون راه دارد تا هوای تازه وارد ورزشگاه شود.
این ورزشگاه در سال ۲۰۲۰ با هزینهای در حدود ۵/۵ میلیارد دلار افتتاح شد که آن را به گرانترین ورزشگاه ورزشی تاریخ تبدیل کرد. این مجموعه خانه دو تیم لسآنجلسی لیگ فوتبال ملی آمریکا (NFL)، یعنی رمز و چارجرز است. تیم رمز سال ۲۰۲۲ در این ورزشگاه قهرمان سوپر بال شد.
با دمیده شدن سوت آغاز بازی ایران و نیوزیلند، جای خالی یک نفر بیش از همه به چشم میآید، سردار آزمون، مهاجم اصلی تیم ملی فوتبال ایران در سالهای اخیر و یکی از بهترین گلزنان فوتبال ایران.
روز شنبه ۲۶ اردیبهشت، سایت رسمی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فهرست سی نفره تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ را منتشر کرد. فهرستی با یک غایب بزرگ: سردار آزمون، مهاجمی با ۵۷ گل در ۹۱ بازی ملی، در فهرست جایی نداشت.
سوال اساسی اما اینجاست که حذف یکی از مطرحترین ستارههای تیم ملی فوتبال از جام جهانی از کجا شروع شد؟ آیا همه این جنجالها تنها به دلیل انتشار عکسی با محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دوبی، رخ داد؟
ماجرای حذف سردار آزمون را اینجا بخوانید:
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دوشنبه شب در پیامی در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «ایران موافقت کرده است که هرگز سلاح هستهای نداشته باشد.» او همچنین گزارشهایی را که مدعی بودند آمریکا قرار است ۳۰۰ میلیون دلار به ایران پرداخت کند، رد کرد.
آقای ترامپ در این پست نوشت: «همچنین خبر مربوط به پرداخت ۳۰۰ میلیون دلار از سوی آمریکا به ایران، اخبار جعلی است که دموکراتهای احمق آن را منتشر کردهاند.»
جزئیات کامل تفاهم نامهای که روز دوشنبه گزارش شد آقای ترامپ شخصا آن را امضاء کرده است هنوز منتشر نشده و روایت های آمریکا و ایران درباره مفاد توافق در برخی موارد با یکدیگر تفاوت دارد. با این حال، هر دو از امضای الکترونیکی این تفاهمنامه استقبال کرده و گفته اند که به زودی طی تشریفات رسمی در سوئیس نمایندگان دو کشور آن را امضاء خواهند کرد.
بیرون استادیوم لسآنجلس، ایرانیهایی را دیدم که از نقاط مختلف دنیا برای تماشای این مسابقه آمدهاند. آنها دو دسته هستند، کسانی که برای تماشای فوتبال و تشویق تیم ملی آمدهاند و آنها که برای اعتراض به حکومت و تیمی که به گمان آنها «تیم جمهوری اسلامی» و «تیم سپاه» است.
در یک لحظه، میان دو گروه اختلافی پیش آمد که به ناسزاگویی کشید. یک گروه پیراهنها و پرچمهایی با نشان «الله» داشتند. تعداد کسانی که با پرچم رسمی ایران به ورزشگاه میرفتند کمتر از گروه دیگر بود. چند نفری که با پرچم «شیر و خورشید» آمده بودند و با آنها صحبت کردم خبر نداشتند فیفا آوردن این پرچمها را ممنوع کرده است. یکی از آنها در نهایت گفت که برایش اهمیتی ندارد اگر جلوی پرچمش را بگیرند. یک پرچم دیگر روی تیشرتی که به تن داشت نقش بسته بود.
گروهی از هواداران شاهزاده رضا پهلوی، شناخته شدهترین رهبر مخالفان، هم در آنجا با بلندگو شعار میدادند. یکی از آنها به مردمی که رو به سوی دروازههای ورزشگاه بودند میگفت: «شما دارید به تماشای بازی تیم سپاه میروید.»
در مقابل ایرانیانی هم بودند که میگفتند این فقط یک مسابقه فوتبال است و نمیتوان آن را حرکتی سیاسی دید. مرد دیگری هم بود، که میگفت از کودکی پدرش او را به مسابقههای فوتبال میبرده و حالا او میخواهد همین کار را برای بچهاش بکند. با دخترش آمده بود. او پیراهنی به تن داشت که پشتش نوشته شده بود «میناب». از او پرسیدم که اگر مخالف قاطی شدن سیاست در ورزش است چرا خود چنین لباسی به تن کرده است. در پاسخ گفت که او معلم است و کشته شدن دانشآموزان مدرسه میناب برایش گران تمام شده است.
نکته قابل توجه دیگر حضور لاتینتبارانی بود که با پرچم ایران به استادیوم آمده بودند.