زنان پناهنده چه تصوری از خانه دارند؟

آثار هنری آماتور گروهی از زنان مهاجر و پناهنده در شهرهای لندن و ازمیر ترکیه اخیرا در نمایشگاهی در رویال آلبرت هال لندن به نمایش گذاشته شد.

این نمایشگاه با عنوان "مهاجرت، خانه و وابستگی" به مناسبت هفته پناهندگان در بریتانیا از سوی 'انجمن افغانستان و آسیای میانه ' و دانشگاه رویال هالووی لندن برگزار شد.

این زنان پناهنده در کارگاه‌های کوتاه مدت آموزش نقاشی شرکت کردند و بعد از آنها خواسته شد تا تصور خود را از مفهوم "خانه" نقاشی کنند.

حرکت

کاترینا از اوکراین

"چند سال گذشته همیشه مشغول کوچیدن و حرکت بودم. برای من خانه به معنی حرکت، ترک کردن و رفتن از یک نقطه به نقطه‌ای دیگر است. این تصویر زندگی من در چند سال گذشته بوده و زندگی که ثباتی نداشته اما در مورد خانه تصویری به ذهن دارم و از زمانی که آن را در اوکراین ترک کردم، این تصویر همیشه جلو چشمانم است. این همان تصویر است."

خانه ایده آل

فرح پناهجوی ایرانی در ازمیر

فرح خانه ایده آل را با دیوارهای پایین و شمار زیادی درخت و گیاه کشیده است. او خانه را در میان باغی قرار داده که تمام پنجره‌های آن از هر سو به این باغ باز می‌شود. فرح به عنوان یک زن تراجنسی (ترنسجندر) تجارب دشواری در ایران داشته. او به ترکیه فرار کرد و در شهرهای مختلف این کشور زندگی کرد.

من و خواهرم

ادن مهاجر روس در ازمیر

دراین تصویر ادن رویای خود را در مورد خواهرش که در سنت پترزبورگ زندگی می‌کند، به تصویر کشیده. او همیشه در مورد خواهرش فکر می کند. دو رنگ اصلی استفاده شده، رنگ‌های مورد علاقه او و خواهرش اند.

پرچم افغانستان روی لباس زنانه

منصوره، مهاجر افغان در لندن

این نقاشی از جنسیت و ملت به صورت واحد نمایندگی می‌کند. منصوره مادر چهار کودک است که به عنوان زن خانه‌دار در لندن زندگی می‌کند. مادر بودن و هویت افغانی دو عنصر مهم هویت برای زنان افغانی بود که دراین کارگاه‌های آموزشی شرکت کرده بودند.

مدرسه آبی

نور، مهاجر افغان در لندن

"من خیلی می‌خواستم به مکتب/مدرسه بروم ولی نتوانستم. یک مکتب آبی را به یاد دارم که تنها پسران می‌توانستند برای درس خواندن به آنجا بروند ولی دختران اجازه رفتن به آن را نداشتند. آن دختر غمگین در سمت چپ مکتب من هستم که نمی‌توانم وارد آن شوم. در سمت راست مکتب پسرانی هستند که می‌توانند مکتب بروند و خوشحالند."

پنجره‌ای به خانه

حنا پناهجوی افغان در لندن

"خانه برای من پنجره‌های منزل پدر و مادرم است که از آن می‌توانستم درخت پرشکوفه آلبالو را در فصل بهار ببینم."

عروس، جانماز و چادر

کریمه مهاجر افغان در لندن

"این را نقاشی کردم زیرا می‌خواهم به چادر و نمازم وفادار باشم. من اولین بار این تصویر را در صنف/کلاس سوم مکتب نقاشی کردم. معلمم خیلی این تصویر را دوست داشت و آن را در دهلیز مکتب شرینو در کابل آویزان کرد. چادر و جانماز برای من خیلی معنی دارد. ما باور قوی داریم که پنج بار در روز روی این جانماز سجده می‌کنیم. چادر سمبل حجاب اسلامی ما است. عروس دراین تصویر علاقه من را به ازدواج نشان می‌دهد. وقتی دختر بزرگ می‌شود، عروسی می‌کند و این زندگی یک زن است."

مادر بودن

رازی، مهاجر اردنی در ازمیر

این اثر را رازی، مادر بودن نام مانده است. او می‌گوید این نقاشی وضعیت ذهنی‌اش را به عنوان یک مادر مهاجر به تصویر می‌کشد. او تجربه مادر بودن را با رنگ‌های مختلف توصیف کرده و عمدا طرح‌های پیچیده را استفاده کرده. او می‌گوید:"مادر بودن زوایا و عواطف متفاوت دارد و هر رنگ بیانگر این احساسات است - خوشحال، عصبانی، مفتخر، برانگیخته، غمگین و عاشق. خط‌‌های پیچیده بهم نشان می‌دهد که چگونه من کارهای مختلف را باید همزمان انجام دهم، مثل بردن بچه‌ها به مدرسه و آموختن چیزهای جدید و این برایم گیج‌کننده است."

"به یاد مادرم"

پرنیان از افغانستان

مادر پرنیان در جریان برگزاری کارگاه آموزش نقاشی درگذشت. پرنیان دراین نقاشی تنهایی و آرزوی خود را برای پیوستن به مادرش پس از مرگ به تصویر کشیده. او با استفاده از رنگ‌های تاریک، شب و زن تنها دراین نقاشی تلاش کرده احساس غم و اندوه خود را بیان کند. پس از پایان این کارگاه او گفت: "دلم احساس روشنی می‌کند."

سنگسار یک زن از سوی طالبان

کریمه مهاجر افغان در لندن

کریمه می‌گوید:"این خانه‌ای است که من از آن فرار کردم." او وقتی در افغانستان بود، گروه طالبان قوانین شدیدی را بر زندگی زنان دراین کشور اعمال کرده بود. با وجود آنکه کریمه یک زن دین‌دار است، ولی قوانین طالبان حتی برای او بسیار شدید بود. او می‌گوید دراین نقاشی تلاش کرده خشم خود را و سنگینی زندگی زنان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان را به تصویر بکشد. این نقاشی زنی را نشان می‌دهد که متهم به زنا شده و از سوی طالبان سنگسار شده.

.