استقبال از مستند «خواهران» درباره نخستین ارکستر زنان افغانستان

منبع تصویر، GIVE GET GO FILMS
- نویسنده, پیت کوپر
- شغل, بیبیسی
- منتشر شده در
سازندگان یک مستند درباره نخستین ارکستر زنان افغانستان داستان این زنان را «الهامبخش» توصیف کردهاند.
مستندی با نام «خواهران» به سفر دن بلکول، موسیقیدان به کابل، پایتخت افغانستان و ملاقات او با نوازندگان و رهبر «ارکستر زهره» که همه اعضای آن دختران جوان هستند، میپردازد.
این فیلم را تونی کلینگر، فیلمساز ساکن شهر نورثهمپتون، در جنوب بریتانیا، تهیه کرده است. او قبلاً ساختن مستندهای «آن چهکسی»، «عمیقاً بنفش» و فیلم «کارتر را بگیرید» را در کارنامه خود.
آقای کلینگر میگوید فیلم جدید او «یکی از فوقالعادهترین قصههای پیروزی» را به نمایش میگذارد.

منبع تصویر، GIVE GET GO FILMS
تمرکز اصلی این فیلم روی دو زن جوان پیشرو با نامهای نگین خپلواک، رهبر ارکستر «زهره» و ظریفه ادیبه، نوازنده اصلی ویولن در این ارکستر است. این فیلم در جشنوارههای بینالمللی فیلم کلرادو و چیچستر و همچنین در مجلس عوام بریتانیا به نمایش درآمده است.
آقای کلینگر میگوید که این فیلم در «یکی از چالش برانگیزترین نقاط جهان» ساخته شده است.
او کار بلک ول، کارگردان این مستند را تحسین کرد و گفت آنچه که این فیلم «از طریق زبان جهانی موسیقی به آن دست یافته، واقعاً الهام بخش است».

منبع تصویر، GIVE GET GO FILMS
آقای بلکول که او هم مقیم شهر «نورثهمپتون» انگلستان است میگوید این گروه را در سال ۲۰۱۷ میلادی از طریق اینترنت پیدا کرد.
او توضیح داد که نوازندگان آن «در آموزشگاهی به نحوی مخفی دورهم جمع شده و یک ارکستر کاملاً زنانه را تشکیل دادند.»
او به رادیو بیبیسی «نورث همپتون» گفت که برخی از اعضای ارکستر با مخالفت از سوی خانوادهشان مواجه شدند، برخی از آنها توسط خانوادههایشان طرد شدهاند، اختلافهایی وجود داشته و حتی تهدید به مرگ شدهاند.»
این مطلب شامل محتوایی از Google YouTube است. قبل از بارگیری این محتوا از شما اجازه می گیریم، زیرا ممکن است این سایت ها از کوکی ها و یا سایر انواع فن آوری استفاده کنند. می توانید سیاست Google YouTube را درباره کوکی ها و سیاست مربوط به حفظ حریم خصوصی را پیش از موافقت بخوانید. برای دیدن این محتوا روی "موافقت و ادامه"کلیک کنید.
پایان پست YouTube
این نوازنده و فیلمساز گفت که این ارکستر در سرتاسر جهان اجرا داشته است اما اکنون نمیتواند در کشور خود برنامهای داشته باشد.
پس از برقراری تماس با این ارکستر، او را برای دیدار نوازندگان به افغانستان دعوت کردند.
او سپس در سال ۲۰۱۷ به کابل سفر کرد و به مکتبی که ارکستر در آن مستقر بود، رفت. این آموزشگاه در آن زمان «محصور با دیوارهای بلند بود و نگهبانان مسلح داشت».

او گفت که ۲۵ عضو ارکستر پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ از کشور گریختند و در نقاط مختلف جهان زندگی میکنند.
او شروع به اجرای مشترک با برخی از نوازندگان از راه دور کرد و دوباره با ارکستر در آمریکا دیدار کرد تا با آنها مشترک بنوازد.
او میگوید: «آنها هنوز هم به اجرای موسیقی ادامه میدهند و سازهای خود را دوباره به دست آوردهاند و قرار است دوباره به هم بپیوندند».



































