چه کسی جای مک‌کانل را در رهبری جمهوریخواهان سنای آمریکا خواهد گرفت؟

روز چهارشنبه میچ مک‌کانل اعلام کرد که قصد دارد پس از انتخابات سراسری ماه نوامبر از سمت خود کناره‌گیری کند.

برای نزدیک به ۲۰ سال، جمهوریخواهان برای هدایت طرح‌های خود برای گذراندن اولویت‌های محافظه‌کارانه از مسیر تصویب بر این سناتور پرنفوذ قانونگذار مؤثر از ایالت کنتاکی متکی بوده‌اند.

از زمانی که او خبر کناره‌گیری خود را اعلام کرد، ناظران در واشنگتن به سرعت به این فکر افتادند که چه کسی می‌تواند جایگزین آقای مک‌کانل شود، کسی که در این اواخر به طرز ماهرانه‌ای توانسته‌ است یکپارچگی فراکسیون جمهوریخواهان را حفظ کند.

آنهایی که برای جانشینی آقای مک‌کانل ۸۲ ساله رقابت می‌کنند، با چشم‌انداز دلهره‌آور توسل به جناح‌های رقیب حزب روبرو هستند. جانشین نهایی باید حمایت اکثریت جمهوریخواهان سنا را به دست آورد.

در اینجا چند جانشین بالقوه او معرفی می‌شوند.

سناتور جان کورنین از تگزاس

این سناتور تگزاس اولین نماینده سنا بود که رسما آمادگی خود را برای ورود به گود رقابت اعلام کرد.

آقای کورنین زمانی در گروه رهبری آقای مک‌کانل خدمت می‌کرد و از نزدیکان این سناتور کنتاکی باقی مانده است.

به دلیل ۲۲ سال تجربه قانونگذاری، از او به عنوان یک عامل موثر و هماهنگ‌کننده نیرومند در سنا یاد می‌شود.

او در بیانیه‌ خود برای اعلام اینکه برای سمت آقای مک‌کانل نامزد می‌شود، به این خصوصیات خود اشاره کرد.

آقای کورنین گفت: «من از همکاران جمهوریخواه خود می‌خواهم که به من فرصت دهند تا جانشین رهبر سنا [میچ] مک‌کانل شوم. من در طول دوره حضورم در تیم رهبری سنا و خارج از آن چیزهای زیادی آموخته‌ام.»

او افزود: «در طول این مدت، تجربه گوش دادن به نظرات همکاران و جستجو برای به دست آوردن اجماع را داشته‌ام، در حالیکه در رهبری مبارزه برای توقف سیاست‌های زیانبار برای ملت و آرمان‌های محافظه‌کارانه خود حضور داشته‌ام."

اینکه او رسما رهبر گروه هدایت‌کننده جمهوریخواهان سنا نبوده است نیز می‌تواند سودمند باشد.

او در توافق اخیر برای تصویب کمک‌های خارجی در سنا شرکت نکرد و در مذاکرات ناموفق برای امنیت مرزی که در کنفرانس جمهوریخواهان هم محبوبیتی نیافت حضور نداشت.

و اگرچه آقای کورنین در گذشته آقای ترامپ را به پرسش گرفته بود، اما ماه گذشته از رئیس جمهور سابق حمایت کرد. او همچنین هرگز از هیچ یک از رقبای ترامپ حمایت نکرده و به همین خاطر از خشم حامیان جنبش «بزرگی را به آمریکا باز می‌گردانیم» در امان مانده است.

سناتور جان تون از داکوتای جنوبی

از میان گروه موسوم به «سه جان» آقای تون معمولا اولین نفری است که در فهرست نامزدهای برتر برای تصدی سمت رهبری آقای مک‌کانل به فکر می‌رسد.

او دومین سناتوری بود که اوایل ماه مارس اعلام کرد که نامزد جانشینی رهبر جناح حزبی جمهوریخواهان در سنا می‌شود.

آقای تون با اشاره به سناتورهای دیگری که در نهایت باید به او رای بدهند، به یک خبرگزاری محلی گفت: «من هر کاری که بتوانم خواهم کرد تا همکارانم را متقاعد کنم.»

این سناتور داکوتای جنوبی در حال حاضر ناظم جناح حزبی جمهوریخواهان، یعنی مسئول هماهنگی مواضع و آرا و حفظ یکپارچگی آنان در مذاکرات و رای‌گیری در سناست و از نظر رهبری این جناح، نفر دوم پس از آقای مک‌کانل محسوب می‌شود.

سناتور تون به عنوان فردی موفق برای جمع‌آوری کمک مالی در حمایت از نامزدهای حزب شناخته می‌شود و به عنوان یک نیروی میانه‌رو در میان جمهوریخواهان شهرت دارد هر چند در زمان رهبری دونالد ترامپ، چرخش قابل توجهی به جناح راست حزب داشت.

اما موقعیت آقای تون در گروه رهبری در عین حال می‌تواند موفقیت او برای تصدی پست آقای مک‌کانل را تضعیف کند.

برخی از جمهوریخواهان سنا، به‌ویژه آنهایی که با آقای ترامپ متحد شده‌اند، به صراحت گفته‌اند که خواهان یک رهبری جدید هستند.

شایان ذکر است که آقای تون تنها چند روز قبل از اعلام آقای مک‌کانل برای کناره‌گیری به صراحت از نامزدی آقای ترامپ حمایت کرد.

البته در انتخابات مقدماتی محلی سال ۲۰۲۲ برای نامزدی جمهوریخواهان، دونالد ترامپ از آقای تون حمایت کرده بود.

سناتور ریک اسکات از فلوریدا

وقتی ۱۵ ماه پیش، آقای اسکات آقای مک‌کانل را به چالش کشید، باعث خشم تعدادی از همکاران جمهوریخواه خود شد.

او با پیشنهاد اینکه چندین برنامه مورد توجه در سطح دولت فدرال - مانند برنامه بهداشت عمومی و تامین اجتماعی - هر پنج سال یک بار مورد مذاکره مجدد قرار گیرند، پل‌های ارتباطی بیشتری را با همکاران محافظه‌کار خود خراب کرد.

حتی آقای ترامپ که از این سناتور فلوریدا حمایت کرده است، به آقای اسکات هشدار داد که در مورد پیشنهادهای سیاسی خود «مراقب» باشد.

با این حال، این دو در ۴ مارس در فلوریدا با هم ملاقات کردند که باعث انتشار شایعاتی از ورود او به رقابت‌ها شد.

به گزارش نشریه پولیتیکو، او پس از این دیدار از گفتن اینکه آیا او و آقای ترامپ در مورد پیشنهاد احتمالی ورود به انتخابات رهبری سنا گفتگو کردند یا نه، خودداری کرد.

در حالیکه احتمال اینکه آقای اسکات دوباره نامزد شود یا مقام رهبری را به دست آورد ضعیف به نظر می‌رسد، او معتقد است که سنا به رهبری جدید نیاز دارد. این اظهار نظر در بیانیه‌ای که او پس از اعلام کناره‌گیری آقای مک‌کانل به اشتراک گذاشت منعکس شد.

آقای اسکات در این بیانیه گفت: «من کاملا صراحت لهجه به خرج داده‌ام و مدت‌ها بر این باور بوده‌ام که ما به رهبری جدیدی در سنا نیاز داریم که نماینده نظر رای‌دهندگان ما و مسایلی باشد که ما را برای مبارزه برای آنها به اینجا فرستاده‌اند.»

چالشگران ناشناخته

در حالیکه این سه مرد محتمل‌ترین نامزدهای جانشینی مک‌کانل هستند، کنگره آمریکا همیشه می تواند ناظران سیاسی را شگفت‌زده کند.

مثلا، تا قبل از اینکه مایک جانسون، نماینده نه چندان شناخته شده مجلس نمایندگان از لوئیزیانا به سمت رئیس مجلس نمایندگان انتخاب شود، کمتر کسی چنین احتمالی را در نظر می‌گرفت.

در مبارزه برای رهبری سنا هم، بعضی معتقدند سناتور استیو داینز از مونتانا می‌تواند یک رقیب قوی برای این شغل باشد که در حال حاضر کسی روی او چندان حساب نمی‌کند.

سناتور داینز در حال حاضر رهبر کمیته ملی سناتورهای جمهوریخواه را بر عهده دارد و تلاش حزب برای بازپس‌گیری اکثریت سنا را رهبری می‌کند.

بسیاری از جمهوریخواهان به لطف تلاش‌های او نسبت به شانس‌ کسب اکثریت سنا خوش‌بین هستند و موفقیت انتخاباتی حزب در ماه نوامبر می‌تواند چهره آقای داینز را بارزتر کند.

بر اساس گزارش پولیتیکو، آقای ترامپ هم این سناتور جمهوریخواه مونتانا را تشویق کرده است که در رقابت برای پست رهبری جناح حزب در سنا شرکت کند.

سن جونی ارنست از ایالت آیووا، که تا ژانویه به عنوان نایب رئیس کنفرانس جمهوریخواهان خدمت می‌کرد، یکی دیگر از نامزدهای بالقوه و حامی قابل اعتماد آقای ترامپ است.

چه کسانی نامزدی خود را رد کرده‌اند؟

بسیاری فکر می‌کردند سناتور جان باراسو از وایومینگ - آخرین عضو «گروه سه جان» - به دنبال نشستن برجای آقای مک‌کانل است.

با این حال، او این هفته اعلام کرد که خود را برای نقش رهبری اقلیت جمهوریخواهان در سنا پیشنهاد نخواهد کرد. در عوض، او در پی تصدی سمت ناظم جناح حزب است.

آقای باراسو در بیانیه‌ای گفت: «ما نیاز به تغییر داریم. ما باید بایستیم و برای اولویت‌های خود به عنوان جمهوریخواه به شدت مبارزه کنیم.»

او افزود: "اگر برای خدمت به عنوان ناظم حزب شما انتخاب شوم، به دنبال شفافیت بیشتر در مورد روند گزینه‌های شما خواهم بود. ما باید قبل از هر اقدامی در کنفرانس به اجماع برسیم. علاوه بر این، من به وارد کردن فشار به گروه رهبری خود ادامه خواهم داد و باید کنفرانس ما عامل همسو کردن اولویت‌های ما با اولویت رای‌دهندگان باشد.»