پشت پرده زندگی رئیس فیفا؛ سیاستمداران، هواپیمای اختصاصی و زندگی در حلقه قدرت

پس از این که جانی اینفانتینو در کالی از هواپیما پیاده شد، رئیس فدراسیون فوتبال کلمبیا روی باند فرودگاه به استقبالش رفت.

رامون جسورون، از متحدان نزدیک اینفانتینو، این رویداد را فرصتی برای ابراز حمایت خود دید؛ به‌طوری که هر دو نفر در عکسی که برای حساب اینستاگرام فدراسیون گرفته شد، لبخند می‌زدند.

اینفانتینو روز جمعه برای یک دیدار معمولی به کلمبیا سفر نکرده بود. او در مراسم تحلیف آبلاردو د لا اسپریلا، رئیس‌جمهور جدید این کشور، شرکت می‌کرد.

آلخاندرو دومینگز، رئیس کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) که از کارنامه اینفانتینو و جام جهانی «فوق‌العاده موفق» ۲۰۲۶ تمجید کرده و گفته بود «ما کنار جانی ایستاده‌ایم»، نیز رئیس فیفا را همراهی می‌کرد.

این زندگی رئیس فدراسیون جهانی فوتبال است.

این زندگی شامل ایجاد پیوند با برخی از قدرتمندترین افراد جهان می‌شود؛ موضوعی که رابطه اینفانتینو با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گواهی بر آن است.

پیش از بزرگ‌ترین جنجال دوران ریاست اینفانتینو، طرح ناکام «فیفا فوروارد انترپرایز»، اینفانتینو چهره‌ای فوق‌العاده قدرتمند و شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسید.

اکنون، پس از یک عذرخواهی و ابراز تمایل برای مقاومت در برابر واکنش‌های تند به طرحش مبنی بر فروش بخشی از سهام جام جهانی مردان به شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، به نظر می‌رسد اینفانتینو می‌کوشد روال عادی رویدادها را از سر بگیرد.

شاید این کار چندان آسان نباشد.

تهدید یوفا برای تحریم تورنمنت‌های فیفا همچنان به قوت خود باقی است. این مسئله با آغاز جام جهانی زیر ۲۰ سال فیفا در لهستان طی ۲۹ روز آینده محک خواهد خورد.

شاید اینفانتینو با دلگرمی از حمایت‌هایی که در روزهای اخیر از خارج از اروپا دریافت کرده است، به آسانی از مقام خود کنار نرود.

اما نقش رئیس فیفا دقیقا چیست؟

سفرهای دیپلماتیک برای نظارت بر بازی جهانی

اوایل این هفته، کاروانی از مرسدس بنزهایی با شیشه‌های دودی و با اسکورت خودروهای پلیس وارد مقر فیفا در رباط مراکش شد.

اینفانتینو شمار اندکی از اعضای هیئت‌مدیره فیفا را فراخوانده بود تا درباره طرح خود مبنی بر فروش ۲۱ درصد از بخش تجاری و بلیت‌فروشی به یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی گفت‌وگو کند.

این شیوه سفر فردی سوئیسی-ایتالیایی است؛ بین پروازها با جت مخصوص خط هوایی قطر که در اختیار او قرار داده‌اند. این هواپیما به او امکان داد در طول جام جهانی ۲۰۲۶ روزانه تا سه پرواز داشته باشد و دو بازی را تماشا کند.

این‌ ورودی است که از یک رئیس انتظار می‌رود، البته بیشتر شبیه رئیس‌جمهور یک کشور تا یک نهاد ورزشی.

این امکانات به او اجازه می‌دهد به سراسر جهان سفر کند و از دفترهای رسمی فیفا مانند رباط دیدن کند؛ جایی که او هفته گذشته همزمان با اوج‌گیری جنجال «فیفا فوروارد انترپرایز» در آن مستقر بود.

انتظار می‌رود اینفانتینو در نقش خود از ۲۱۱ کشور عضو دیدن کند تا پروژه‌های پایه‌ای را که فیفا تامین مالی کرده است، از نزدیک ببیند.

بخشی از وظایف او متحد کردن فوتبال است؛ هدفی که از داخل مقر فیفا در زوریخ محقق نمی‌شود. این هدف نیازمند سفرهای بین‌المللی برای شرکت در نشست‌های کنفدراسیون‌ها و تورنمنت‌های جهانی است که فیفا سازماندهی می‌کند. اینفانتینو باید با مقام‌ها و سیاستمداران رابطه برقرار کند.

پیش از کنگره ماه آوریل فیفا در ونکوور، مقام‌های محلی درخواست اسکورت سطح چهار را که معمولا برای سران کشورها یا پاپ اختصاص دارد، رد کردند. پلیس نیوزیلند هم گفت که درخواست مشابهی را در طول جام جهانی زنان ۲۰۲۳ رد کرده بود.

در کنار کاروان ماشین‌ها و پروازهای اختصاصی، حقوق هنگفتی نیز وجود دارد؛ سه برابر آنچه او در زمان انتخابش در سال ۲۰۱۶ دریافت می‌کرد.

اینفانتینو که ۱۰ سال پیش حدود ۱/۶۹ میلیون دلار درآمد داشت، اکنون حدود ۵/۲ میلیون دلار به جیب می‌زند؛ دستمزد پایه ۲/۸۶ میلیون دلاری به همراه پاداش متغیر و تاییدشده ۲/۳۴ میلیون دلاری.

برای این که تصور بهتری از این حقوق داشته باشیم باید بدانیم که سپ بلاتر، رئیس قبلی فیفا، برای آخرین سال ریاستش پاداش و حقوق ۳/۳۸ میلیون دلاری دریافت می‌کرد.

اینفانتینو علاوه بر دستمزدش، روزانه نیز مبلغی برای پوشش هزینه‌های سفر و زندگی دریافت می‌کند که ارزش آن ۲۶ هزار و ۶۵۰ دلار در سال است.

به‌عنوان رئیس محبوب‌ترین ورزش جهان، باید انتظار داشت که دستمزدی متناسب با آن وجود داشته باشد.

اینفانتینو استدلال خواهد کرد که با ایجاد درآمدها و بودجه بی‌سابقه برای فدراسیون‌های عضو، ثابت کرده است که ارزش این دستمزد را دارد.

اینفانتینو چگونه به ترامپ نزدیک شد

به نظر می‌رسید اتحاد اینفانتینو با ترامپ موقعیت او را بیش از پیش ارتقا داده است ولی خیلی‌ها در دنیای فوتبال احساس می‌کردند که این موضوع کم‌کم به قیمت نادیده گرفتن مسئولیت‌های او در فوتبال تمام می‌شود.

در ماه مه ۲۰۲۵، اینفانتینو همراه ترامپ در یک تور دیپلماتیک در خاورمیانه بود و با دو ساعت تاخیر در کنگره فیفا در پاراگوئه حاضر شد.

یوفا اینفانتینو را به اولویت دادن به «منافع سیاسی شخصی» متهم کرد و از جلسه خارج شد.

موضوع دیگر «جایزه صلح فیفا» بود که چند هفته پیش از حمله آمریکا به ونزوئلا برای برکناری نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور این کشور، و آغاز حملات هوایی به ایران، به ترامپ اهدا شد.

به‌رغم انتقادها، کمیته اخلاق فیفا به شکایت‌های مطرح‌شده درباره بی‌طرفی سیاسی اینفانتینو در خصوص این جایزه پاسخ نداد.

در آغاز سال، اینفانتینو به‌طور غیرمنتظره‌ای در نخستین نشست «شورای صلح» ترامپ که برای نظارت بر بازسازی غزه تشکیل شده بود، ظاهر شد.

کمیته بین‌المللی المپیک که اینفانتینو عضوی دعوت‌شده در آن است، اعلام کرد قوانین این نهاد در مورد بی‌طرفی سیاسی نقض نشده است. با این حال، خیلی‌ها احساس می‌کردند که او خود را بیش از حد به رئیس‌جمهور آمریکا نزدیک کرده است.

این مسئله زمانی شدت گرفت که محرومیت فولارین بالوگون، مهاجم آمریکا، پس از اخراج در جام جهانی لغو شد. این یک اقدام بی‌سابقه از سوی کمیته انضباطی فیفا بود و ترامپ گفت که خودش با اینفانتینو تماس گرفته و خواسته است کارت قرمز دوباره بررسی شود.

اینفانتینو البته گفت که این تصمیم را یک نهاد مستقل گرفته است که هیچ‌کس نمی‌تواند بر آن تاثیر بگذارد.

در تعطیلات آخرین هفته جام جهانی، ترامپ و اینفانتینو با هم در برج ترامپ در نیویورک دیدار کردند و رئیس‌جمهور آمریکا گفت که با رئیس فیفا تماس گرفته و او «تصمیم بزرگ دیگری گرفته است.»

سپس، شاید اوج ارتباط نزدیک اینفانتینو با ترامپ، با طرح «فیفا فوروارد انترپرایز» رقم خورد. قرار بود سرمایه‌گذار خصوصی شرکتی مرتبط با برادر جرد کوشنر، داماد ترامپ، باشد.

اینفانتینو به‌ندرت پاسخگوی رسانه‌هاست

ما چندان شاهد پرسش‌های مستقل درباره روش‌ها و تصمیم‌های اینفانتینو نیستیم، زیرا او به‌ندرت حاضر به گفت‌وگو با رسانه‌ها می‌شود.

او در چهار سال گذشته تنها دو کنفرانس خبری برگزار کرده است که هر دو یک ساعت طول کشیده و پیش از آغاز جام جهانی برگزار شده‌اند.

غیر از این، اینفانتینو معمولا در مصاحبه‌هایی که فیفا انجام می‌دهد و از طریق کانال‌های رسمی این نهاد منتشر می‌شوند، ظاهر می‌شود.

پیش از جام جهانی ۲۰۲۶، اینفانتینو تلاش کرد پیشاپیش جلوی هرگونه پرسش درباره قیمت بالای بلیت‌ها و مشکلات صدور ویزای هواداران را بگیرد.

اما در کنفرانس خبری پیش از جام جهانی، پاسخ او در مورد عمر آرتان، داور سومالیایی که در فرودگاه میامی از ورودش به آمریکا جلوگیری شده بود، مبنی بر اینکه «فقط، می‌دانید، بی‌خیال باشید و آرامش خود را حفظ کنید»، باعث نگرانی شد.

اینفانتینو می‌تواند با انتشار بیانیه‌ها از طریق کانال‌های فیفا، روایت را آن‌گونه که می‌خواهد شکل دهد. بیانیه فیفا که روز چهارشنبه منتشر شد، نشانه‌هایی از پشیمانی داشت اما در آن سرزنش هم وجود داشت.

این بیانیه به اینفانتینو فرصت داد تا پاسخ تندی بدهد و بگوید فیفا «دیگر هیچ‌گونه حمله‌ای به تمامیت، حکمرانی خوب و روند قانونی خود را تحمل نخواهد کرد.»

منتقدان معتقدند که نمی‌توان اتهامات اینفانتینو را نادیده گرفت

جذابیت این نگرش بسیار زیاد است؛ موضوعی که بر پایه این استدلال استوار است که از زمان انتخاب استنلی راس در سال ۱۹۶۱، فیفا تنها چهار رئیس دائمی به خود دیده است.

در خارج از اروپا، درآمدهای بی‌سابقه‌ای که اینفانتینو به دست آورده، بودجه فعالیت‌های فوتبالی بسیاری از کشورها را تامین کرده است، این موضوع موجب وفاداری و عامل جلب رای است.

با این حال، برای یوفا و چند فدراسیون ملی دیگر، اتهامات اکنون بسیار زیاد شده است.

منتقدان که خیلی از آنها در فوتبال اروپا هستند، ادعا می‌کنند که دیگر نمی‌توان فیفا را مانند یک پروژه خودکامه اداره کرد.

افزایش تعداد تیم‌های جام جهانی در برنامه‌های انتخاباتی اینفانتینو بود و اگر او برای چهارمین بار انتخاب شود، افزایش تیم‌ها به ۶۴ تیم برای سال ۲۰۳۰ بسیار محتمل به نظر می‌رسد.

جام جهانی باشگاه‌ها در تابستان نیز گسترش یافت. روی جام، ادای احترامی شخصی حک شده است: «با الهام از جانی اینفانتینو، رئیس فیفا.»

سهمیه‌بندی بی‌سابقه میزبانی دو جام جهانی مردان بعدی به تضمین میزبانی عربستان سعودی، یکی دیگر از متحدان نزدیک اینفانتینو، برای جام جهانی ۲۰۳۴ کمک کرد.

قرعه‌کشی جام جهانی امسال رویدادی طولانی، مجلل و عجیب بود: ترامپ در مرکز توجه قرار داشت و همین طور اینفانتینو.

خیلی از هواداران می‌گفتند که قیمت بلیت‌ها بسیار بالا است و برخی از کسانی که آماده پرداخت قیمت‌ها بودند هم نتوانستند ویزا بگیرند.

فیفا تصمیم گرفت از یک بازار ثانویه با قیمت‌های بدون سقف و سهم ۳۰ درصدی از هر بلیت فروخته‌شده استفاده کند.

منتقدان گفتند که سودآوری مهم‌تر از تجربه هواداران شده است و دادستان‌های کل نیویورک و نیوجرسی فیفا را برای پاسخگویی به پرسش‌هایی درباره شیوه بلیت‌فروشی احضار کردند.

به‌رغم همه این جنجال‌ها، با توجه به حمایتی که از اینفانتینو در سراسر جهان و در میان بسیاری از فدراسیون‌های عضو وجود داشت، انتظار می‌رفت که او در انتخابات آتی فیفا پیروز شود.

در واقع، پیش از جام جهانی، ۱۱۱ فدراسیون حمایت خود را از او اعلام کرده بودند؛ عددی که برای تضمین انتخاب مجدد او کافی بود.

اکنون با پیامدهای شکست طرح سرمایه‌گذاری خصوصی فیفا، این تصویر نامشخص است.

یوفا این لحظه را فرصتی برای مجبور کردن او به استعفا می‌داند اما همان‌طور که حضور او در مراسم تحلیف رئیس‌جمهور کلمبیا نشان می‌دهد، دستیابی به این هدف ممکن است فوق‌العاده دشوار باشد.