گروه دی، ئی و اف: سامورایی‌های آبی، لاله‌های ترسناک نارنجی و گروهی با یک غول و سه شکارچی

گروه دی (D): چهار قاره، یک رویا

پاراگوئه

پاراگوئه بعد از شانزده سال غیبت به جام جهانی بازگشته و با سبک سنتی‌اش، یعنی دفاع منسجم، جنگندگی و انضباط تاکتیکی، به دنبال تکرار موفقیت‌های گذشته است.

در مرحله مقدماتی، سه سرمربی مختلف هدایت تیم را بر عهده داشتند تا سرانجام گوستاوو آلفارو توانست ثبات را به تیم بازگرداند. پاراگوئه در بازی‌های خانگی عملکردی درخشان داشت و برای نخستین بار موفق شد آرژانتین، برزیل و اروگوئه را در یک دوره مقدماتی شکست دهد.

این موفقیت به اندازه‌ای مهم بود که پس از قطعی شدن صعود، رئیس‌جمهور این کشور روز بعد را تعطیل رسمی اعلام کرد. نقطه قوت اصلی تیم، ساختار دفاعی مستحکم آن است که فقط ۱۰ گل در هجده بازی مقدماتی خورده است. بازیکنانی مانند: خولیو انسیسو و میگل آلمیرون نقش تعیین کننده‌ای در خط حمله دارند، اما هویت اصلی تیم همچنان بر پایه سخت‌کوشی و مبارزه است.

در مقابل، کمبود عمق در برخی پست‌ها و تحرک پایین و در نتیجه مشکل در مقابله با پرس شدید حریفان از نقاط ضعف این تیم به شمار می‌رود. پاراگوئه امیدوار است در گروه خود بالاتر از تیم‌هایی مانند آمریکا قرار گرفته و حتی به مرحله یک‌چهارم نهایی برسد، هرچند صعود از مرحله گروهی هم در این کشور موفقیتی مهم تلقی خواهد شد.

از دیگر نکات جالب این است که بسته‌های سفر جام جهانی برای هواداران پاراگوئه از حدود ۲۰ هزار دلار شروع می‌شود؛ رقمی که بیش از سه سال حقوق متوسط یک شهروند این کشور است ولی با این حال هزاران نفر راهی آمریکا خواهند شد.

سرمربی: گوستاوو آلفارو

گوستاوو آلفارو، سرمربی آرژانتینی ۶۳ ساله، پس از موفقیت با کاستاریکا و اکوادور، پاراگوئه را تیمی منسجم و شکست‌ناپذیر کرده است. او به‌خاطر دانش تاکتیکی بالا و شخصیت احساسی‌اش، احترام زیادی در فوتبال آمریکای جنوبی دارد. او به «شکارچی» معروف است و حتی کتابی با عنوان «شکارچیان آرمان‌شهرهای ناممکن» نوشته است.

ستاره تیم: گوستاوو گومز

گوستاوو گومز، کاپیتان پاراگوئه و رهبر خط دفاعی، یکی از بهترین مدافعان آمریکای جنوبی است. بازی هوایی، جنگندگی و توانایی رهبری او از مهم‌ترین نقاط قوت تیم به شمار می‌رود.

آمریکا

آمریکا پس از ناکامی در صعود به جام جهانی ۲۰۱۸، با نسل جدیدی از بازیکنان مستعد و تحت هدایت مائوریسیو پوچتینو امیدوار است در جام جهانی خانگی ۲۰۲۶ به موفقیتی بزرگ دست یابد.

پوچتینو پس از دوره‌ای ناموفق در چلسی هدایت آمریکا را بر عهده گرفت و مأموریت دارد استعداد بالای این تیم را به نتایج ملموس تبدیل کند.

ستارگانی مانند: کریستین پولیشیچ، فولارین بالوگون، وستون مک‌کنی، تایلر آدامز و مالک تیلمان، در بهترین سال‌های فوتبالشان قرار دارند.

هر چند بسیاری از آن‌ها در لیگ‌های معتبر اروپا و حتی لیگ قهرمانان اروپا تجربه کسب کرده‌اند، اما خود پوچتینو پیش از جام جهانی اعتراف کرد که آمریکا برخلاف تیم‌هایی مانند بلژیک و پرتغال، بازیکنی در سطح ۱۰۰ بازیکن برتر جهان ندارد. آمریکا در سال‌های اخیر بارها نشانه‌هایی از پیشرفت نشان داده ولی هنوز نتوانسته ثبات لازم را در مسابقات بزرگ به نمایش بگذارد. انتظار می‌رود آمریکا از مرحله گروهی صعود کند و در مرحله یک‌شانزدهم یا یک‌هشتم نهایی حذف شود، اما اگر به یک‌چهارم نهایی صعود کند، موفقیتی بزرگ برای این تیم خواهد بود.

سرمربی: مائوریسیو پوچتینو

مائوریسیو پوچتینو با وجود شایعات بازگشت به فوتبال اروپا، همچنان هدایت آمریکا را بر عهده دارد. با این حال، نبود بازی‌های رسمی انتخابی باعث شده فرصت چندانی برای جا انداختن ایده‌های تاکتیکی و ایجاد هماهنگی کامل میان ستاره‌های تیم نداشته باشد.

ستاره تیم: فولارین بالوگون

فولارین بالوگون پس از شروعی نه‌چندان موفق در موناکو، یکی از مهاجمان آماده لیگ فرانسه شده است. او تجربه بازی در تورنمنت‌های بزرگ را دارد و می‌تواند مهاجم اصلی آمریکا در جام جهانی باشد. بالوگون می‌توانست برای انگلیس یا نیجریه بازی کند اما در نهایت آمریکا را انتخاب کرد.

نقاط قوت و ضعف

نقاط قوت اصلی آمریکا عمق بالای ترکیب، کیفیت فنی بازیکنان شاغل در اروپا و انعطاف‌پذیری تاکتیکی تیم است. آمریکا در بیشتر پست‌ها روی نیمکت هم گزینه‌های قابل‌اعتمادی دارد.

از سوی دیگر، مهم‌ترین ضعف تیم به دروازه‌بانی و کمبود تجربه در این پست مربوط می‌شود. آمریکا همچنین در سال‌های اخیر بارها در حفظ برتری خود مشکل داشته و معمولا شروع‌های بدی در مسابقات داشته است. فشار ناشی از میزبانی جام جهانی هم می‌تواند بر عملکرد بازیکنان جوان این تیم تاثیر بگذارد.

استرالیا

استرالیا با هدایت تونی پوپوویچ وارد جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود؛ تیمی که برای ششمین دوره متوالی به این رقابت‌ها راه یافته است. پس از نتایج ضعیف در آغاز مرحله مقدماتی، پوپوویچ جای گراهام آرنولد را گرفت و با ایجاد نظم دفاعی بیشتر، عملکرد تیم را بهبود داد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت این تیم ساختار دفاعی منسجم، قدرت بدنی و انضباط تاکتیکی آن است. استرالیا معمولا با سیستم سه‌ دفاعه بازی می‌کند، فضاها را می‌بندد و از ضدحملات برای ضربه زدن به حریفان بهره می‌برد. بازیکنانی مانند متیو رایان در دروازه و استعداد جوانی به نام نستوری ایرانکوندا در خط حمله از مهره‌های کلیدی تیم هستند.

در مقابل، ضعف اصلی استرالیا کمبود خلاقیت و کیفیت فنی در مقایسه با تیم‌های بزرگ‌تر است. این تیم در خلق موقعیت‌های متعدد مشکل دارد و مقابل حریفان تکنیکی ممکن است آسیب‌پذیر باشد، به ویژه آنکه آنها رایلی مک‌گری هافبک میدلزبورو را به دلیل مصدومیت همراه نخواهند داشت.

استرالیا گرچه در بازی‌های تدارکاتی نمایش چندان چشمگیری نداشته است ولی در تورنمنت‌های بزرگ معمولا فراتر از انتظار ظاهر می‌شود. هدف آنها تلاش برای صعود از مرحله گروهی است و می‌خواهند مانند جام جهانی ۲۰۲۲ نشان دهند حریفی سرسخت و دشوار برای رقبا هستند.

سرمربی: تونی پوپوویچ

تونی پوپوویچ، مدافع سابق کریستال پالاس و تیم ملی استرالیا، پس از موفقیت‌های متعدد در سطح باشگاهی، از جمله قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ با وسترن سیدنی واندررز، در سال ۲۰۲۴ هدایت استرالیا را بر عهده گرفت.

ستاره تیم: نستوری ایرانکوندا

نستور ایرانکوندا، گوش ۲۰ ساله استرالیا، یکی از استعدادهای هیجان‌انگیز این جام است. او پس از درخشش در لیگ استرالیا و حضور کوتاه مدت در بایرن مونیخ، اکنون در واتفورد به ثبات رسیده و می‌تواند با سرعت و تکنیکش شگفتی‌ساز شود. او پس از گلزنی معمولا پشتک می‌زند و با حرکاتی شبیه مایکل جکسون شادی گل خود را کامل می‌کند.

ترکیه

ترکیه پس از ۲۴ سال دوباره به جام جهانی راه یافته است. آخرین حضور این تیم در سال ۲۰۰۲ با کسب مقام سوم جهان همراه بود و اکنون نسل جدیدی از ستارگان، امیدهای زیادی را در بین هواداران ایجاد کرده‌اند. پس از نمایش امیدوارکننده در یورو ۲۰۲۴ و رسیدن به یک‌چهارم نهایی، انتظارات از تیم به‌شدت افزایش یافته است.

بزرگ‌ترین نقطه قوت ترکیه خلاقیت و کیفیت هجومی آن است. آردا گولر و کنان ییلدیز دو ستاره جوان تیم هستند که توانایی خلق موقعیت و تغییر نتیجه مسابقه را دارند. همچنین ضربات ایستگاهی با حضور کاپیتان هاکان چالهان‌اوغلو یکی از مهم‌ترین سلاح‌های تیم محسوب می‌شود. ثبات ترکیب هم در مرحله مقدماتی نقش مهمی در موفقیت تیم داشت.

با این حال، خط دفاعی همچنان نگرانی اصلی است. اشتباهات فردی مدافعان بارها مشکل‌ساز شده و تیم بیش از حد به واکنش‌های دروازه‌بان خود، اوغورجان چاکیر، متکی بوده است. همچنین ترکیه از کمبود یک مهاجم نوک طراز اول رنج می‌برد.

چند مهره کلیدی ترکیه از جمله اورکون کوکچو و فردی کادی‌اوغلو در هلند متولد شده‌اند و نماد پیوند فوتبال ترکیه با جامعه ترک‌های اروپا هستند. کارشناسان ترکیه را یکی از تیم‌های جذاب و غیرقابل پیش‌بینی جام می‌دانند که می‌تواند فراتر از انتظار ظاهر شود.

سرمربی: وینچنزو مونتلا

وینچنزو مونتلا، مهاجم سابق تیم ملی ایتالیا، از سال ۲۰۲۱ در فوتبال ترکیه فعالیت می‌کند و با عملکرد موفقی که داشته، قراردادش تا سال ۲۰۳۰ تمدید شده است. او اکنون دومین تورنمنت بزرگ متوالی خود را با تیم ملی ترکیه تجربه می‌کند.

ستاره تیم: آردا گولر

آردا گولر، هافبک خلاق و استعداد درخشان ترکیه، پس از درخشش در فنرباغچه راهی رئال مادرید شد و حالا یکی از امیدهای اصلی تیم ملی است. این بازیکن ۲۱ ساله پس از نمایش‌ خوب در یورو ۲۰۲۴، آماده است تا در جام جهانی هم بدرخشد.

گروه ای (E): یک غول و سه شکارچی

اکوادور

اکوادور با وجود آن که مرحله مقدماتی را با کسر سه امتیاز شروع کرد، اما یکی از بهترین تیم‌های آمریکای جنوبی در مسیر صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ بود و در نهایت به‌عنوان تیم دوم راهی این رقابت‌ها شد. این تیم تنها پنج گل در هجده مسابقه مقدماتی خورد و حتی برابر قدرت‌هایی مانند آرژانتین و برزیل هم شکست‌های نزدیکی را تجربه کرد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت اکوادور، خط دفاعی مستحکم و سازمان‌یافته آن است. مویسس کایسدو، پیرو اینکاپیه و ویلیان پاچو ستون فقرات تیم را تشکیل می‌دهند و نقش مهمی در موفقیت‌های اخیر این تیم داشته‌اند. اکوادور معمولا با دفاع منظم، دوندگی بالا و ضدحملات سریع به نتیجه می‌رسد و حتی مقابل حریفان قدرتمند هم به‌سختی گل می‌خورد.

با این حال، همچنان تردیدهایی درباره توانایی هجومی آنها وجود دارد. اکوادور در مرحله مقدماتی گل‌های نسبتا کمی زد و تا حد زیادی به انر والنسیا، کاپیتان ۳۶ ساله‌اش متکی بود.

اکوادور تیمی پر زرق ‌و برق و تهاجمی نیست اما بسیار منظم و سخت‌کوش است. هدف آن‌ها تکرار موفقیت‌هایی مشابه پاراگوئه در جام جهانی ۱۹۹۸ و عبور از مرحله گروهی است. پیش‌بینی می‌شود آنها نهایتا بتوانند تا مرحله یک‌هشتم نهایی پیش بروند.

سرمربی: سباستین بکاسسه

سباستین بکاسسه، مربی آرژانتینی ۴۵ ساله، سابقه همکاری با خورخه سامپائولی در جام‌های جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ را دارد. او به شجاعت در استفاده از استعدادهای جوان مشهور است و با تصمیم‌های غیرمنتظره‌اش توجه زیادی جلب کرده است. بکاسسه به خاطر ظاهر خاص، انرژی بالا و شخصیت متفاوتش در آمریکای جنوبی به «مربی راک‌استار» معروف شده است.

ستاره تیم: مویسس کایسدو

مویسس کایسدو، هافبک چلسی، موتور محرک تیم ملی اکوادور است. او با جنگندگی در میانه زمین، دوندگی فراوان و توانایی کنترل ریتم بازی، مهم‌ترین بازیکن تیم محسوب می‌شود. غیبت او در بازی نخست به دلیل محرومیت، ضربه بزرگی برای اکوادور خواهد بود.

آلمان

آلمان امیدوار است تا ناکامی دو دوره گذشته جام جهانی را که با حذف در مرحله گروهی همراه بود، در جام جهانی ۲۰۲۶ جبران کند.

عملکرد امیدوارکننده در یورو ۲۰۲۴ و رسیدن به یک‌چهارم نهایی، تا حدی اعتبار از دست‌رفته «مانشافت» را بازگرداند اما هنوز تردیدهایی درباره توانایی این تیم برای بازگشت به جمع مدعیان اصلی وجود دارد.

تیم یولیان ناگلزمان در تمام خطوط کیفیت بالایی دارد و بار دیگر هسته اصلی آن بر پایه بازیکنان بایرن مونیخ ساخته شده؛ فرمولی که آلمان را در سال‌های ۱۹۷۴ و ۲۰۱۴ به قهرمانی جهان رساند.

بازیکنانی مانند فلورین ویرتز، جمال موسیالا، جاشوا کیمیچ و آنتونیو رودیگر ستون‌های اصلی تیم هستند. مانوئل نویر هم در چهل سالگی، پنجمین جام جهانی خود را تجربه می‌کند. آلمان همچنان به نظم، روحیه تیمی، شخصیت برنده و تجربه در تورنمنت‌های بزرگ تکیه دارد؛ ویژگی‌هایی که چهار قهرمانی جهان را برای این کشور به ارمغان آورده‌اند.

با این حال، ضعف‌هایی هم وجود دارد. مصدومیت برخی بازیکنان کلیدی، به‌ویژه در مرکز میدان، عمق ترکیب را کاهش داده است. همچنین بازنشستگی بازیکنان باتجربه‌ای چون تونی کروس و ایلکای گوندوغان باعث شده تیم از نظر رهبری و تجربه نسبت به گذشته فقیرتر شود. آنها البته در مرحله مقدماتی یادگرفتند که تعهد، جنگندگی و انضباط تاکتیکی از استعداد فردی مهم‌تر هستند و ناگلزمان هم بارها بر این موضوع تأکید کرده است.

فدراسیون فوتبال آلمان پس از یورو ۲۰۲۴ یک «کارگروه بهبود جو ورزشگاه» تشکیل داد تا هواداران را به تشویق پرشورتر تیم ملی ترغیب کند؛ اقدامی که فقط از آلمانی‌ها برمی‌آید. کارشناسان معتقدند آلمان توان عبور از مرحله گروهی را دارد، اما احتمالا در برابر یکی از قدرت‌های اروپایی در مرحله یک‌هشتم یا یک‌چهارم نهایی به مشکل خواهد خورد.

سرمربی: یولیان ناگلزمان

یولیان ناگلزمان با وجود سن نسبتا کم، بیش از یک دهه در بالاترین سطح فوتبال مربیگری فعالیت کرده است. او در ۲۸ سالگی هدایت هوفنهایم، در ۳۱ سالگی لایپزیگ، در ۳۳ سالگی بایرن مونیخ و سپس تیم ملی آلمان را بر عهده گرفت و به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین مربیان نسل جدید شناخته می‌شود.

ستاره تیم: جمال موسیالا

جمال موسیالا، خلاق‌ترین و هیجان‌انگیزترین بازیکن آلمان است. این هافبک هجومی ۲۳ ساله با تکنیک، جسارت و توانایی خلق موقعیت می‌تواند سرنوشت بازی‌ها را تغییر دهد. او که زمانی در آکادمی چلسی رشد کرد و حتی در رده‌های پایه برای انگلیس بازی کرده بود، اکنون یکی از ارکان اصلی تیم ملی آلمان محسوب می‌شود.

نقاط قوت و ضعف

آلمان خط میانی و حمله‌ بسیار خلاق و باکیفیتی دارد. بازیکنانی مانند موسیالا و ویرتز توانایی خلق موقعیت و تغییر نتیجه بازی را دارند و تیم از نظر مالکیت توپ و پرسینگ در سطح بالایی قرار دارد اما در مقابل خط دفاعی آلمان گاهی دچار نوسان می‌شود و تیم نسبت به نسل‌های طلایی گذشته از کمبود رهبران باتجربه در زمین رنج می‌برد. همچنین فشار ناشی از دو حذف زودهنگام در جام‌های جهانی اخیر می‌تواند بر عملکرد بازیکنان تاثیر بگذارد.

ساحل عاج

ساحل عاج پس از یک دهه پر فراز و نشیب، با اعتمادبه‌نفس ناشی از قهرمانی در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۴ وارد جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود. «فیل‌ها» پس از ناکامی در صعود به جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، دوباره به صحنه بزرگ فوتبال جهان بازگشته‌اند و امیدوارند نسل جدیدشان بتواند موفقیت‌های دوران یحیی توره و دیدیه دروگبا را تکرار کند.

نقطه قوت اصلی تیم، قدرت فیزیکی در میانه میدان و سرعت و خلاقیت در خط حمله است. بازیکنانی مانند کاپیتان فرانک کسیه، آماد دیالو، یان دیومانده و ابراهیم سانگاره ترکیبی از قدرت، تکنیک و سرعت را در اختیار تیم قرار می‌دهند. ساحل عاج در مرحله مقدماتی هم تنها یک گل دریافت کرد و استحکام دفاعی چشمگیری از خود نشان داد.

با این حال، بزرگ‌ترین ضعف تیم در نوک خط حمله است؛ جایی که هنوز یک مهاجم شماره ۹ ثابت و قابل‌اعتماد پیدا نکرده و در برخی مسابقات برای گلزنی با مشکل روبرو شده است. کارشناسان معتقدند ساحل عاج از نظر فیزیکی در بیشتر مسابقات برتری خواهد داشت و چندین بازیکن هجومی جذاب برای تماشا در اختیار دارد. با این حال، حضور در گروهی دشوار می‌تواند کار آن‌ها را پیچیده کند و احتمالا این تیم در همان مرحله گروهی از رقابت‌ها کنار برود.

هواداران ساحل عاج در جام جهانی با پرچمی تقریبا مشابه ایرلند و پیراهن نارنجی‌رنگی که یادآور هلند است، حضوری متمایز خواهند داشت.

سرمربی: امرس فائه

امرس فائه، هافبک سابق نانت و ردینگ، در جریان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۴ و پس از اخراج ژان‌لوئی گاسه به‌طور موقت هدایت تیم را برعهده گرفت، اما به شکلی شگفت‌انگیز ساحل عاج را به قهرمانی قاره رساند و پس از آن هم سهمیه جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کرد و عملکرد موفقی در جام ملت‌های آفریقا داشت.

ستاره تیم: آماد دیالو

گوش منچستریونایتد رهبر فنی تیم ملی ساحل عاج شده است. او با سه گل و یک پاس گل نقش مهمی در صعود تیم به یک‌چهارم نهایی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ داشت. همچنین ارسال‌های دقیق او از روی ضربات ایستگاهی و کرنرها یکی از مهم‌ترین سلاح‌های هجومی ساحل عاج است.

کوراسائو

کوراسائو برای نخستین بار به جام جهانی رسیده و همین صعود، بزرگ‌ترین دستاورد فوتبال این جزیره کوچک ۱۵۵ هزار نفری محسوب می‌شود که از عضویتش در فیفا تنها ۱۵ سال می‌گذرد.

آن‌ها کوچک‌ترین کشوری هستند که تاکنون موفق به کسب سهمیه جام جهانی شده است. تیم ملی کوراسائو در سال‌های اخیر با جذب بازیکنان دارای ریشه کوراسائویی که در آکادمی‌های هلند پرورش یافته‌اند، پیشرفت چشمگیری داشته و یکی از ماجراهایی فوتبالی جالب منطقه کونکاکاف شده است.

این تیم در مرحله مقدماتی فوتبال منظمی ارائه داد و با صبر از فرصت‌ها به خوبی استفاده کرد. کوراسائو مالکیت و برتری مطلق نداشت، اما با دفاع منسجم، دروازه‌بانی مطمئن و استفاده موثر از ضدحملات توانست، بدون حتی یک شکست، شگفتی‌ساز شود.

نقطه قوت اصلی آن‌ها سازماندهی دفاعی، فیزیک مناسب و چند بازیکن فنی با سابقه فوتبال هلند است؛ از جمله کاپیتان لئاندرو باکونا و ریچدلی بازوئر. با این حال، بزرگ‌ترین ضعف کوراسائو کیفیت فردی پایین‌تر در مقایسه با قدرت‌های حاضر در جام جهانی است.

هرچند شایستگی صعود به جام جهانی را داشته‌اند اما تجربه آن‌ها با رقبایی مانند آلمان، اکوادور و ساحل عاج قابل مقایسه نیست و پیش‌بینی می‌شود در نهایت هر سه دیدار گروهی خود را واگذار کنند.

سرمربی: دیک ادووکات

دیک ادووکات، سرمربی باتجربه هلندی تیم ملی کوراسائو، یکی از شناخته‌شده‌ترین مربیان فوتبال جهان است. این مربی ۷۸ ساله سابقه هدایت تیم‌های ملی هلند، کره جنوبی، امارات و عراق را در کارنامه دارد و در سطح باشگاهی هم هدایت تیم‌هایی همچون رنجرز اسکاتلند و فنرباغچه ترکیه را بر عهده داشته است.

ادووکات پس از یک دوره کناره‌گیری کوتاه در فوریه ۲۰۲۶ به دلیل بیماری دخترش، در ماه مه دوباره به نیمکت کوراسائو بازگشت تا این تیم را در جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت کند.

ستاره تیم: لئاندرو باکونا

لئاندرو باکونا، هافبک باتجربه و کاپیتان کوراسائو، مهم‌ترین چهره تیم است. بازیکن سابق استون ویلا با توانایی بازی در چند پست، تجربه بالا و قدرت رهبری خود نقش کلیدی در پیشرفت فوتبال کوراسائو داشته است. آرامش و شخصیت او برای رقابت تیم در جام جهانی بسیار حیاتی خواهد بود.

گروه اف (F): فوتبال یا شطرنج

ژاپن

ژاپن با اعتمادبه‌نفسی بی‌سابقه وارد جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود. «سامورایی‌های آبی» در سال‌های اخیر نتایجی به دست آورده‌اند که توجه جهان را جلب کرده است؛ از جمله پیروزی ۳-۲ مقابل برزیل آن هم پس از بازگشت از دو گل عقب‌افتاده و برد تاریخی یک بر صفر برابر انگلیس در ومبلی.

ژاپن نخستین تیمی بود که جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را گرفت و حالا برخی در این کشور حتی از قهرمانی سخن می‌گویند. مهم‌ترین نقطه قوت ژاپن کیفیت فنی بالای بازیکنان، انسجام تاکتیکی و ثبات کادر فنی است.

پس از هشت سال حضور هاجیمه موریاسو روی نیمکت، تیم به هویتی مشخص رسیده و در همه خطوط بازیکنان باکیفیتی دارد. بازیکنانی مانند تاکه‌فوسا کوبو، واتارو اندو، تاکه‌هیرو تومیاسو و هیروکی ایتو ستون‌های اصلی تیم هستند و تجربه حضور در بالاترین سطح فوتبال اروپا را دارند.

با این حال، ژاپن هنوز یک مهاجم گلزن در سطح جهانی و یک دروازه‌بان کاملا طراز اول در اختیار ندارد. همچنین مصدومیت برخی ستاره‌ها، به‌ویژه کائورو میتوما، نگرانی‌هایی ایجاد کرده است.

به نظر می‌رسد ژاپن می‌تواند دست‌کم به یک‌چهارم نهایی برسد و حتی یکی از قدرت‌های بزرگ را در مراحل حذفی شکست دهد. هواداران ژاپن پس از جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ با جمع‌آوری زباله‌های ورزشگاه توجه جهان را جلب کردند و این سنت احتمالاً در ۲۰۲۶ نیز ادامه خواهد داشت.

سرمربی: هاجیمه موریاسو

هاجیمه موریاسو از سال ۲۰۱۸ هدایت ژاپن را بر عهده دارد. با وجود انتقادهایی که او را مربی‌ای محافظه‌کار می‌دانند، توانسته تیمی منسجم، با اعتمادبه‌نفس و هویت مشخص بسازد که توان رقابت با بهترین تیم‌های جهان را دارد.

ستاره تیم: تاکه‌فوسا کوبو

تاکه‌فوسا کوبو، ستاره ۲۴ ساله تیم ملی ژاپن و باشگاه رئال سوسیداد، مهم‌ترین مهره هجومی سامورایی‌ها در جام جهانی ۲۰۲۶ به شمار می‌رود. این گوش خوشفکر که به تکنیک بالا، خلاقیت و دید خوب در بازی شناخته می‌شود، در سال‌های اخیر یکی از چهره‌های برجسته لالیگا شده است و بسیاری او را «مسی ژاپنی» می‌نامند.

هلند

هلند با ترکیبی از تجربه، کیفیت فنی و عمق قابل‌توجه در ترکیب، یکی از مدعیان پنهان جام جهانی ۲۰۲۶ است.

«نارنجی‌ها» در لیگ ملت‌های اروپا نمایش‌ امیدوارکننده‌ای مقابل اسپانیا داشتند، اما در مرحله مقدماتی گاهی تمرکز خود را از دست دادند و امتیازهای غیرمنتظره‌ای برابر لهستان، لیتوانی و اکوادور از دست دادند؛ موضوعی که زنگ خطر برای رونالد کومان محسوب می‌شود.

البته دست او کاملا پر است و بازیکنانی مانند فرانکی دی‌یونگ، تیجانی ریندرز، رایان خراونبرخ و تون کوپماینرز گزینه‌های متعددی در میانه میدان در اختیار او قرار می‌دهد.

در خط دفاع هم ویرجیل فان‌دایک، ناتان آکه، یورل هاتو و چندین مدافع سطح بالا، عمق کم‌نظیری به تیم داده‌اند. در خط حمله ستارگانی چون ممفیس دیپای و کودی گاکپو قرار دارند. با این حال، احتمال می‌رود در صورت صعود به جمع هشت یا چهار تیم پایانی از رسیدن به رؤیای قهرمانی باز بمانند.

اتوبوس دوطبقه نارنجی‌رنگ مشهور هواداران هلند هم یک ماه پیش از جام جهانی به آمریکا فرستاده شد تا در شهرهای محل بازی تیم ملی، جشن و راهپیمایی هواداران را هدایت کند.

سرمربی: رونالد کومان

رونالد کومان یکی از چهره‌های شناخته‌شده فوتبال هلند است و برای دومین بار هدایت تیم ملی را بر عهده دارد. سبک مربیگری او ساده، مستقیم و قابل‌فهم برای بازیکنان جوان است و تلاش می‌کند از نسل جدید هلند بهترین بهره را ببرد. او امیدوار است جام جهانی ۲۰۲۶ نقطه اوج دوران مربیگری‌اش باشد.

ستاره تیم: فرانکی دی‌یونگ

فرانکی دی‌یونگ همچنان رهبر فنی هلند محسوب می‌شود. هافبک بارسلونا با توانایی کنترل ریتم بازی، انتقال توپ از دفاع به حمله و دید بالای خود، قلب تپنده تیم است. او پس از دو سال سرشار از مصدومیت و از دست دادن یورو ۲۰۲۴، با انگیزه‌ای مضاعف به دنبال درخشش در جام جهانی خواهد بود.

نقاط قوت و ضعف

هلند تیمی متعادل با خط دفاعی قدرتمند، هافبک‌های باکیفیت و بازیکنان باتجربه است که می‌تواند در مراحل حذفی برای هر حریفی خطرناک باشد. حضور فرانکی دی‌یونگ در میانه میدان و استحکام دفاعی تیم از مهم‌ترین نقاط قوت آن است.

با این حال، هلند در خط حمله گاهی با کمبود یک گلزن تراز اول روبه‌رو است و در برخی بازی‌ها مشکل تبدیل موقعیت‌ها به گل را دارد، موضوعی که می‌تواند در مسابقات نزدیک و حساس به ضرر این تیم تمام شود.

تونس

تونس با وجود صعودی نسبتا آسان به جام جهانی ۲۰۲۶، با تردیدها و انتقادهای زیادی وارد این رقابت‌ها می‌شود. شکست در جام ملت‌های آفریقا و بی‌ثباتی مدیریتی، از جمله تغییر پنج سرمربی در دو سال و مشکلات ساختاری فدراسیون، باعث شده خوش‌بینی چندانی نسبت به «عقاب‌های کارتاژ» وجود نداشته باشد.

با این حال، تونس همچنان به‌عنوان تیمی منظم و سرسخت شناخته می‌شود. مهم‌ترین نقطه قوت این تیم انسجام دفاعی است. تونس در مرحله مقدماتی با ۹ برد و یک تساوی، حتی یک گل هم دریافت نکرد و نشان داد همه بازیکنان در فاز دفاعی مشارکت دارند.

تجربه بازیکنانی مانند کاپیتان الیاس سخیری و هانیبال مجبری هم به حفظ نظم تیمی کمک می‌کند. این تیم در مسابقات آفریقایی به استفاده از تمام جزئیات بازی برای کسب نتیجه شهرت دارد و معمولا حریفان را کلافه می‌کند.

در مقابل، بزرگ‌ترین ضعف تونس در فاز هجومی است و سال‌هاست از کمبود خلاقیت و گلزنی رنج می‌برد. کمتر کسی می‌تواند آخرین باری که تونس فوتبالی تهاجمی ارائه کرده باشد را به یاد بیاورد.

تونس در گروهی دشوار با سوئد، ژاپن و هلند قرار گرفته و شانس کمی برای صعود دارد. هواداران تونس در جام‌های جهانی روسیه و قطر به خاطر رفتار دوستانه و فعالیت‌های تبلیغاتی برای معرفی کشورشان مورد توجه قرار گرفتند و به نوعی سفیران گردشگری تونس بودند.

سرمربی: صبری لموشی

صبری لموشی، ملی‌پوش سابق فرانسه با ریشه تونسی، در ژانویه هدایت تونس را بر عهده گرفت و ششمین سرمربی این تیم در دو سال اخیر شد. هواداران امیدوارند تجربه او، به‌ویژه حضورش روی نیمکت ساحل عاج در جام جهانی ۲۰۱۴ و سبک عمل‌گرایانه‌اش بتواند ثبات و موفقیت را به تیم ملی تونس بازگرداند.

ستاره تیم: هانیبال مجبری

هانیبال مجبری، هافبک ۲۳ ساله تونس، با وجود سن کم، یکی از باتجربه‌ترین بازیکنان تیم ملی است و در آستانه ۵۰ بازی ملی قرار دارد. بازیکن سابق آکادمی منچستریونایتد و فعلی برنلی، با خلاقیت، جنگندگی و انرژی بالای خود نقش کلیدی در خط میانی تونس ایفا می‌کند.

سوئد

سوئد پس از غیبت در جام جهانی ۲۰۲۲، با مسیری پر فراز و نشیب به جام جهانی ۲۰۲۶ بازگشته است. عملکرد این تیم در مرحله مقدماتی چندان قانع‌کننده نبود. آنها حتی یک بازی را هم در گروه اصلی خود نبردند و از طریق پلی‌آف و با کمک سهمیه لیگ ملت‌های اروپا به جام جهانی رسیدند.

با این حال، پیروزی‌های ارزشمند برابر اوکراین و لهستان نشان داد که این تیم هنوز توان رقابت در سطح بالا را دارد. نقطه قوت اصلی سوئد، خط حمله پرمهره و انعطاف‌پذیر آن است. بازیکنانی مانند الکساندر ایساک، ویکتور یوکرش و آنتونی الانگا، گزینه‌های متنوعی در اختیار گراهام پاتر قرار می‌دهند. تیم از نظر فیزیکی قدرتمند، در ضدحملات خطرناک و از لحاظ تاکتیکی سازگار است. حضور پاتر هم به ایجاد تعادل در تیم کمک کرده است.

در مقابل، مصدومیت‌های متعدد نگرانی بزرگی برای سوئد محسوب می‌شود. در درون دروازه‌ هم مطمئن نیستند و در مقدماتی و پلی‌آف گل‌های نسبتا زیادی دریافت کردند.

کارشناسان معتقدند سوئد با وجود گروهی دشوار، توانایی رقابت را دارد و احتمالا در رتبه سوم گروه قرار بگیرد تا امیدوار باشد به‌عنوان یکی از بهترین تیم‌های سوم به دور بعد صعود کند. محبوب‌ترین سرود هواداران سوئد «Kanna På» نام دارد؛ آهنگی که درباره پارچ‌های آبجو و ادامه یافتن جشن و شادی است.

سرمربی: گراهام پاتر

گراهام پاتر، مربی انگلیسی شناخته‌شده، پس از سال‌ها فعالیت در فوتبال انگلستان به سوئد بازگشت؛ جایی که با اوسترشوندز (باشگاهی که سامان قدوس در آن مطرح شد) از دسته چهارم تا مراحل حذفی لیگ اروپا صعود کرده بود. او اکنون امیدوار است موفقیت‌های گذشته‌اش را در سطح ملی هم تکرار کند و سوئد را به روزهای پرافتخار بازگرداند.

ستاره تیم: ویکتور یوکرش

ویکتور یوکرش، مهاجم گلزن و خطرناک سوئد، مهم‌ترین سلاح هجومی این تیم است. هرچند در آغاز دورانش در آرسنال و همچنین در مرحله مقدماتی جام جهانی چندان موفق نبود، اما با بازگشت به فرم خوب خود، از جمله هت‌تریک مقابل اوکراین و گل پیروزی‌بخش برابر لهستان، نشان داد که می‌تواند مهره تعیین‌کننده سوئد در جام جهانی باشد.

جشن گل معروف ویکتور یوکرش از شخصیت «بین» در فیلم «شوالیه تاریکی برمی‌خیزد» الهام گرفته شده و پس از صعود سوئد در سراسر کشور تقلید شد.