طرح ارتش اسرائیل برای تخلیه رفح؛ کاخ سفید می‌گوید جو بایدن در جریان نیست

ارتش اسرائیل طرحی را برای تخلیه غیرنظامیان فلسطینی از رفح، جنوبی‌ترین شهر غزه، به کابینه جنگی دولت ارائه کرده است. این پیشنهاد پس از آن مطرح شد که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، به‌رغم نگرانی شدید جهانی در مورد وضعیت حدود یک و نیم میلیون نفر که در رفح پناه گرفته‌اند، قول داد که به حملات نظامی ادامه دهد.

آقای نتانیاهو تاکید کرد که این عملیات نظامی می‌تواند کشورش را در طی چند هفته در مقابل حماس به «پیروزی کامل»‌ برساند. او اظهارتش را بعد از آن مطرح کرد که گزارش‌هایی از تلاش میانجیگران بین‌المللی در پاریس برای ایجاد چارچوبی در زمینه توقف درگیری‌ها و آزادی گروگان‌ها منتشر شد.

در همین حال جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید در امور ارتباطات، در مصاحبه با شبکه خبری سی‌ان‌ان گفت که آمریکا، مصر، قطر و اسرائیل درباره کلیات توافق آزادی گروگان‌ها و آتش‌بس موقت در غزه تفاهم کرده‌اند.

آقای سالیوان گفت که هنوز مذاکرات در این باره ادامه دارد و قطر و مصر باید با حماس به طور غیرمستقیم مذاکره کنند.

او همچنین در مورد طرح اسرائیل برای جابجایی بیش از یک میلیون آواره فلسطینی از رفح به دیگر نقاط غزه گفت که جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا، در جریان این طرح نیست.

آقای سالیوان تاکید کرد که قبل از «یک طرح شفاف و قابل اجرا» برای محافظت از غیرنظامیان و ارائه غذا، لباس و سرپناه به آنها نباید هیچ عملیات نظامی در رفح به اجرا گذاشته شود.

کودکان غزه در جستجوی غذا برای نجات خانواده‌های خود هستند

فرگال کین، خبرنگار ارشد بی‌بی‌سی، گزارشی از اردوگاه آوارگان فلسطینی در رفح تهیه کرده است که از جستجوی سخت کودکان برای یافتن مواد غذایی مورد نیاز خانواده‌هایشان حکایت می‌کند.

به نوشته او، در مکان‌های خاص در زمان‌های خاص، فقط زنده ماندن است که یک پسر باید به آن افتخار کند، چه رسد به این که هر روز بیرون برود تا غذایی را پیدا کند که خانواده خود را از گرسنگی در امان نگه دارد.

محمد زعرب، ۱۱ ساله، هر روز صبح برای انجام ماموریتی به شهر رفح در جنوب غزه می‌رود.

او یک کاسه پلاستیکی بزرگ برمی‌دارد و به مدارسی می‌رود که حالا به مراکز پناهجویان تبدیل شده است. اردوگاه‌های موقت کنار جاده‌ای که در آن مردم اگرچه مثل خانواده خودش از جنگ اسرائیل و غزه رنج می‌برند، اما ممکن است چیزی برای سیر کردن بچه‌های غریبه داشته باشند.

محمد همچنین به بیمارستان‌هایی می‌رود که مجروحان در تمام ساعات به آنجا می‌رسند، و هر جای دیگری که ممکن است هنوز یک قابلمه غذا روی آتش باشد.

او می‌گوید: «وقتی با این غذا نزد خانواده‌ام برمی‌گردم، آنها خوشحال می‌شوند و همه با هم غذا می‌خوریم. اما «بعضی وقت‎ها هم دست خالی برمی‌گردم و غمگین می‌شوم.»

محمد بزرگ‌ترین فرزند خانواده است و با مادر، پدر، خواهر و برادرش در پناهگاهی ساخته شده از پلاستیک و برزنت زندگی می‌کند.

پدرش، خالد، در اطراف رفح پرسه می‌زند و به دنبال مشاغل عجیب و غریب می‌گردد تا با درآمد اندکش برای دختر دو ماهه‌اش هویدا پوشک بخرد.

محمد یکی از هزاران کودکی است که به ماموران جمع‌آوری مواد غذایی ضروری خانواده‌های خود تبدیل شده‌اند.

او می‌گوید: «وقتی صف شلوغ است و حدود ۱۰۰ نفر جلوی من هستند، یواشکی از آنها عبور می‌کنم و از این مهارتم که توجه کسی را جلب نمی‌کنم به خودم افتخار می‌کنم.»

محمد به خانه برمی‌گردد، کاسه لوبیا پخته را به مادرش سمر می‌دهد و او هم غذا را بین بچه‌های دیگر تقسیم می‌کند. مادرش زن نحیفی است و به سختی برایش غذایی باقی می‌ماند.

سمر می‌گوید: «سرطان استخوان دارم» من ۳۱ ساله هستم اما وقتی به من نگاه می‌کنید انگار که ۶۰ ساله هستم. نمی‌توانم راه بروم؛ «اگر راه بروم خیلی خسته می‌شوم، تمام بدنم درد می‌کند و نیاز به درمان و تغذیه دارم.»

مانند بسیاری دیگر، سمر و خانواده‌ او از خانه‌های خود در شمال خان یونس به رفح آمدند، زیرا ارتش اسرائیل سه ماه پیش به آنها گفت که آنجا امن است.

«مردم‌مان را به ما برگردانید»

در اسرائیل، هدایت نظامی جنگ هنوز از سوی اکثریت بزرگی از جامعه حمایت می‌شود.

هیچ تفکر قابل توجهی وجود ندارد که از افزایش تلاش‌های کمک به غیرنظامیان در غزه حمایت کند. در عوض اما اخیرا در یک نظرسنجی، ۶۸ درصد از پاسخ‌دهندگان یهودی گفتند که مادامی که گروگان‌های اسرائیل در اختیار حماس باشند، مخالف انتقال کمک‌های بشردوستانه به غزه هستند.

در مقابل، ۸۵ درصد از عرب‌های اسرائیلی شرکت‌کننده در این نظرسنجی موافق ارسال کمک به غزه بودند.

زویکا مور که پسر بزرگش ایتان در غزه گروگان است، از پسرش می‌گوید و اینکه چقدر خودش و همسرش و هفت فرزند دیگرشان دلتنگ ایتان هستند که روز هفتم اکتبر توسط افراد حماس گروگان گرفته شد.

ایتان به عنوان یک نگهبان امنیتی غیرمسلح در جشنواره موسیقی نوا کار می‌کرد، جایی که حماس حدود ۳۶۰ نفر را در آن منطقه و اطراف آن کشت.

آقای مور سرپرستی گروه کوچکی از خانواده‌های گروگان‌ها را بر عهده دارد که خواهان بازگرداندن عزیزانشان قبل از هرگونه مذاکره با حماس هستند. آنها مخالف این هستند که دولت پیش از آزادی آنها در مورد آتش‌بس و افزایش کمک‌های بشردوستانه در غزه و آزادی زندانیان فلسطینی توافق کند.

آقای مور در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه جان غیرنظامیان غزه در خطر است، آیا گذاشتن چنین شرایطی سخت نیست؟

او می‌گوید: «خیلی خیلی ساده است. مردم‌مان را به ما بدهید و ما به شما غذا و دارو می دهیم. خیلی ساده.»

«روزگار سیاهی است»

در غزه، موسسات خیریه از باقیمانده منابع غذایی خود برای ارائه کمک استفاده می‌کنند.

محمود القیشاوی، از یک موسسه خیریه آمریکایی، در نزدیکی دیگ‌های جوشان حبوبات ایستاده است، جایی که محمد هم برای خانواده خود غذا می‌گرفت.

آقای القیشاوی می‌گوید: «ما هر روز تلاش خستگی‌ناپذیری می‌کنیم تا دست یاری به سوی این مردم دراز کنیم. تا به آنها بگوییم «ما با شما هستیم و نمی گذاریم شما تنها بمانید».

سوخت این موسسه خیریه برای گرم کردن غذا تمام شده است، بنابراین داوطلبان هیزم جمع می‌کنند و آتش را روشن نگه می‌دارند.

او می‌گوید: «روزگار سیاهی است، وضعیت فاجعه‌بار است.»

در شمال غزه گزارش‌هایی از مرگ کودکان بر اثر سوءتغذیه وجود دارد. یک موسسه خیریه بریتانیایی به نقل از یک پزشک در شمال غزه گفته است که تعداد قابل توجهی از کودکان جان خود را از دست داده‌اند.

دکتر حسام ابو صفیه، رئیس اطفال در بیمارستان کمال عدوان، در یک پیام ویدیویی گفته است که سوءتغذیه و همچنین عفونت‌های دستگاه گوارش بسیار شایع است.

بر اساس این گزارش، از هر ۶ کودک زیر دو سال یک کودک دچار سوءتغذیه حاد شده‌اند، «کودکانی که در ماه ژانویه در پناهگاه‌ها و مراکز بهداشتی آوارگان داخلی مورد غربالگری قرار گرفتند».

به گفته این موسسه خیریه، این نشانگر «کاهش وضعیت تغذیه جمعیت است که در سه ماه گذشته در سطح جهانی بی‌سابقه است».

یکی دیگر از پزشکان مجتمع پزشکی الشفا، همچنین در شمال غزه، گفت که یک پسر دو ماهه به نام محمود فتوح در این مرکز پذیرش شده بود که بلافاصله پس از رسیدن به بیمارستان جان باخت.

دکتر امجد علیوه می‌گوید: «به مادر این کودک غذا داده نشده بود تا بتواند به نوزادش شیر بدهد.»

او علائم کم‌آبی شدید داشت و آخرین نفس‌هایش را می‎‌کشید.

در غزه، غیرنظامیان در جایی گیر افتاده‌اند که جنگ و گرسنگی آنها را به دام انداخته است.