سازمان ملل: طالبان از شکنجه به‌عنوان ابزار اعتراف استفاده می‌کند

سازمان ملل دو گزارش تازه در مورد افغانستان منتشر کرده است؛ یک نظرسنجی از زنان افغانستان و گزارشی از موارد «گسترده شکنجه» بازداشت‌شدگان به ویژه در زمان بازداشت و انجام تحقیقات و در آنها از حکومت طالبان خواسته است که «شکنجه و سایر رفتارهای ظالمانه» را متوقف کند. همچنین بر اساس نظرسنجی انجام شده، «تقریبا همه زنان» مورد مصاحبه با به رسمیت شناخته شدن طالبان «مخالف بوده‌اند».

دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در گزارش تازه خود با عنوان «رفتار با بازداشت‌شدگان در افغانستان» که امروز (۲۰ سپتامبر) منتشر شد، می‌گوید بیش از ۱۶۰۰ مورد نقض حقوق بشری را در ۱۹ ماه گذشته در افغانستان ثبت کرده است.

براساس این گزارش در مدت ۱۹ ماه یعنی از جنوری/ژانویه ۲۰۲۲ پایان جولای/ژوئيه ۲۰۲۳ در ۲۹ ولایت از ۳۴ ولایت افغانستان، موارد ثبت شده «کافی، معتبر و قابل اعتماد» در نظر گرفته شده است؛ اگرچه موارد گزارش شده بیشتر است. همچنین براساس این گزارش، ۱۱ درصد موارد خشونت اعمال شده علیه زنان بوده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان این گزارش را رد کرده و «پروپاگندا» و تبلیغات علیه حکومت خود خوانده است. او در ایکس نوشت رهبر طالبان «ضرب و شتم و آزار و اذیت بدون حکم قضایی را ممنوع اعلام کرده و همه نهادها موظف به رعایت این دستور‌‌اند.»

در گزارش یوناما آمده که طالبان برای گرفتن اعترافات و اطلاعات دیگر، افراد بازداشتی را شکنجه می‌کنند. عدم دسترسی به وکلای مدافع که «امرعادی» بوده است.

ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل امروز در بیانیه‌ای گفت: «روایت‌های شخصی ضرب و شتم، شوک الکتریکی، شکنجه‌ها با آب، و رفتارهای ظالمانه و تحقیرآمیز زیاد، همراه با تهدیدها علیه افراد و خانواده‌های آنها، وحشتناک است.»

به گفته آقای تورک طالبان از شکنجه به عنوان «ابزار به جای تحقیقات» استفاده می‌کند، او خواستار «توقف و پاسخگویی عاملان» این گونه رفتار شده است.

سازمان ملل: تقریبا همه زنان مخالف رسمیت حکومت طالبان هستند

بخش زنان سازمان ملل با همکاری سازمان بین‌المللی مهاجرت (ای‌او‌ام) نیز گزارش مشترک تازه‌ای دریافته‌اند: «تقریباً همه زنانی که با آنها صحبت شد، فکر می‌کردند به رسمیت شناختن [حکومت] طالبان از سوی سازمان ملل تحت هیچ شرایطی نباید انجام شود مگر اینکه تحت به طور خاص مشروط به بهبود حقوق زنان باشد.»

این گزارش بنا به نظرسنجی حضوری و آنلاین در مدت سه ماه از حدود ۶۰۰ زن افغانستان در ۲۲ ولایت از ۳۴ ولایت این کشور امروز (۲۰ سپتامبر) منتشر شده است.

در گزارش آمده است: «زنان افغانستان که با آنها صحبت شد، بارها بر مشکلات مالی و روحی که به دلیل محدودیت‌های روزافزون طالبان بر آزادی‌هایشان، بحران اقتصادی و فقر ناشی از آن تجربه می‌کنند، تاکید کردند.»

زنان افغانستان زندگی خود را مانند «زندگی زندانیانی توصیف می‌کنند که در تاریکی به سر می‌برند، بدون امید به آینده در خانه محصور مانده‌اند.»

حکومت طالبان در دو سال گذشته بیش از ۵۰ فرمان و دستورالعمل محدودکننده زنان صادر کرده‌ است.

یافته‌های این گزارش می‌گوید بر بیشتر زنان این کشور، حدود ۶۲ درصد، فرامین طالبان «با شدت فزاینده‌ای» اجرا می‌شود که آن‌ها را از حوزه عمومی رانده‌اند. اعمال محدودیت‌های طالبان در ولایت‌های شرقی این کشور شدیدتر و بدون استثا» بوده است، «۹۱ درصد» زنان مصاحبه شده در این مناطق گفتند اعمال محدودیت‌ها «خیلی شدید» و «فزاینده» با گذشت زمان شده است.

گزارش می‌گوید زنان افغانستان حالا از سوی مردان در خیابان نیز بیشتر مورد «آزار و اذیت» قرار می‌گیرند، در حالی که حالا زنان بیشتر وابسته به مردان خود شده‌اند.

طالبان از طریق فشار بر مردان جامعه می‌خواهند احکام خود بر زنان را اجرا کنند، به عنوان مثال بنا به فرمان طالبان، رانندگان تاکسی زنانی را که حجاب کامل ندارند را باید سوار نکنند.

زنان همزمان با از دست دادن شغل و درآمد، نفوذشان را در خانه خود نیز از دست داده‌‌اند، که مرتبط با آن است.

زنان در خانه نیز بیشتر مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند چراکه حالا در بیرون از خانه «همدردی» کم شده و حمایت کمتری دریافت می‌کنند.

در همین حال اخیرا، وزیران خارجه چندین کشور اروپایی با صدرو یک بیانیه مشترک نگرانی خود را در مورد «تبعیض جنسیتی سیستماتیک زنان» از سوی حاکمیت طالبان در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند.

وزیران خارجه ۱۲ کشور اروپایی از جمله آلمان، فرانسه واسپانیا در بیانیه مشترک خود گفتند که تبعیض سیستماتیک ساختاری و «اقدامات طالبان برای حذف زنان از جامعه افغانستان در دنیا بی‌‌سابقه است و ممکن است به مثابه پیگرد و آزار جنسیتی و جنایت علیه بشریت قلمداد شود».

این بیانیه خواستار پاسخگویی طالبان به خاطر نقض حقوق بشر و تبعیض جنسیتی علیه زنان شده است.