کشته شدن سه خلبان افغان در پی سقوط هواپیما در اورگان آمریکا

پلیس ایالت اورگان آمریکا تائید کرده است که سه تن از خلبانان ارتش دولت پیشین افغانستان در اثر یک سانحه هوایی در این ایالت، جان باخته‌اند.

بر اساس بیانیه پلیس این ایالت، یکی از آن‌ها در هنگام سقوط این هواپیمای یک موتوره در شمال جاده هافمن، در پشت فرمان ودو نفر دیگر از آن‌ها در جای مسافران این هواپیمای کوچک نشسته بودند.

بنا به این اعلامیه خلبانان جان‌باخته افغان محمد حسین موسوی، محمد بشیر صفدری و علی جان فردوسی بوده‌اند.

پلیس اورگان گفته است که این رویداد در ساعت ۴:۵۵ بعد از ظهر به وقت محلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۳ اتفاق افتاده است.

پلیس گفته است: «تحقیقات اولیه نشان داد که هواپیما با خطوط برق برخورد کرده و منجر به آتش سوزی کوچک و قطع برق شده است. این هواپیما در میان مه شدید به سمت فرودگاه ایالتی ایندیپندنس از مک‌مینویل، اورگن در حال حرکت بود.»

برخی از رسانه‌های آمریکایی گزارش داده‌اند که این سه تن در گذشته خلبانان نیروهای ارتش افغانستان بودند که پس از سقوط نظام جمهوریت، به آمریکا انتقال داده شده بودند.

جبهه آزادی افغانستان که متشکل از برخی از چهره‌های نظامی دولت پیشین افغانستان است، گفته است محمد بشیر صفدری از ولایت غزنی، علی جان فردوسی را از ولایت میدان وردک و سید حسین موسوی متولد ولایت بامیان بودند.

این جبهه که افراد وابسته به آن علیه نیروهای طالبان در افغانستان حملاتی انجام داده است، این رویداد را «ضایعه بزرگ» خوانده و تسلیت گفته است.

بر اساس داده‌های ارتش ایالات متحده از آوریل/اپریل ۲۰۲۱ و نوامبر ۲۰۲۰، ناوگان افغانستان فقط شامل ۱۳ هلیکوپتر ام-۱۷ و ۶۵ خدمه هوایی واجد شرایط از خلبانان و کمک خلبانان برای پرواز بود.

این داده‌ها نشان می‌دهد که کل نیروی هوایی افغانستان شامل ۳۳۹ خدمه هوایی واجد شرایط و ۱۶۰ طیاره بود.

طبق همان داده‌ها ناوگان «قابل استفاده کوچکتر» در این کشور حدود ۱۴۰ هواپیمایی بود که برخی از آن‌ها در حال تعمیر بودند.

دو سال پیش ۱۴۳ خلبان افغان که در میان آن‌ها شماری از خلبانان زن نیز بودند از کشورهای آسیای میانه، تاجیکستان و ازبکستان به کشورهای ثالث و از آنجا به آمریکا منتقل شدند.

در آن زمان مشکلات خلبانان افغان در این کشو‌رها بارها در رسانه‌ها مطرح شد. برخی از آن‌ها از بلاتکلیفی در تاجیکستان ، حملات هدفمند در داخل افغانستان و فشار طالبان بالای خانواده‌هایشان، شکایت کرده بودند.

آنها گفته بودند که «افغانستان تحت حاکمیت گروه طالبان برای آن‌ها مکانی امن برای کار و زندگی نیست و به وعده‌های طالبان مبنی بر تضمین امنیتی‌شان در صورت بازگشت، باور ندارند».

آژانس خبری رویترز نیز سال گذشته گزارش ویژه‌ای در رابطه به حملات هدفمند علیه خلبانان افغان در افغانستان داشت و نوشته بود که تا آن زمان « حداقل هفت خلبان افغان در حاکمیت طالبان ترور شده‌اند».

نیروهای هوایی افغانستان در بیست سال گذشته پیش از سقوط نظام جمهوریت بیشتر توسط آمریکا و پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) تجهیز می‌شدند و آموزش می‌دیدند.

به گزارش دفتر سربازرسی ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) که مقر آن در ویرجینیاست، درست تا پیش از بازگشت طالبان به قدرت (تا اواخر ژوئن/جون ۲۰۲۱)، نیروی هوایی افغانستان ۱۶۷ هواگرد عملیاتی شامل هلی‌کوپتر رزمی و هواپیماهای جنگنده داشت.

خلبانان افغان بخشی از این مایملک هوایی افغانستان را بعدا با خود به خارج این کشور بردند.

بیش از بیست بالگرد از جمله چندین فروند میل-۱۷ و میل-۲۵ و بلک‌هاوک و چندین هواپیما به شمول جنگنده‌های سبک ای-۲۹ یا سوپرتوکانو ساخت برزیل و هواگرد چندمنظوره سی-۲۰۸ دو سال پیش به فرودگاه ترمذ در ازبکستان انتقال داده شده بودند.

حکومت طالبان در گذشته از خلبانان افغان خواسته بود تا به کشورشان برگردند و هواپیماهایی را که باخود برده بودند برگردانند.

محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع گروه طالبان در همین حال از کشورهای همسایه افغانستان خواسته بود این هواپیماها را که وی مربوط افغانستان خوانده بود به حکومت طالبان تسلیم دهند.