شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
رهبر طالبان: نگویید این فرد فارسیزبان، پشتون، ازبک یا بلوچ است
هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان به مقامها و اعضای طالبان سفارش کرد که آنها نباید درگیر «احساسات قومی، زبانی و منطقهای» شوند، و معیار دوستی و دشمنی آنها باید «دین» باشد.
رهبر طالبان در سخنانی که ظاهرا در مراسم رژه در فرودگاه نظامی قندهار دیروز ایراد شده، تاکید کرد که «نباید این تبعیض را داشته باشید که این فرد فارسیزبان، پشتون، تاجیک، ازبک یا بلوچ است.»
در نوار صوتی که ذبیحالله مجاهد در شبکه اجتماعی ایکس نشر کرده، آقای آخوندزاده میگوید در سالهای گذشته رقابتهای قومی و منطقهای شکل گرفت و مردم به طور یکسان قربانی ظلم بودند و حالا زمان «مرهمگذاری» است.
رهبر طالبان هشدار داده است در صورتیکه «ظلم و وحشت حاکم شود و سفارشات شخصی وجود داشته باشد و افراد قدرتمند محاکمه نشوند»، نظامی که طالبان برپا کرده است، به گفته او «از بین خواهد رفت.»
سایر رهبران طالبان هم در سخنانشان در مراسمهایی که روز دوشنبه (۲۴ اسد/مرداد) در کابل و دیگر شهرهای افغانستان برگزار شد، بر «همهشمولی حکومت و رفع تبعیض» بین مردم تاکید کردند.
بشیر بختیار، گزارشگر اعزامی بیبیسی به کابل میگوید این سخنان رهبر طالبان در حالی است که از انحصار پستهای دولتی توسط اعضای طالبان «شکایتها بلند است.»
رهبر طالبان بازهم تاکید کرد که «ما تا زمانی که زنده هستیم، دین خدا و حکم شرعی را برای خود و دیگران اجرا خواهیم کرد.»
رهبر طالبان در این سخنانش از هزارهها و دیگر قومیتهای شیعه که جمعیت بزرگی از این کشور را تشکیل میدهند، یاد نکرد. در سه سال اخیر، مذهب این گروهها از رسمیت افتاده و متون درسی فقه جعفری در دانشگاهها حذف شده است.
ناظران میگویند فرامین و دستورالعملهای محدودکننده زنان از طرف رهبر طالبان یا با تایید او صادر شده است و بدون نظر او امکان تغییر یا تخفیف آنها وجود ندارد.
لطیف پدرام: طالبان چنگ و دندان به مردم غیرپشتون نشان داد
در سومین سالگرد به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، فعالان حقوق زنان و احزاب و چهرههای سیاسی بیانیههایی منتشر کردهاند.
لطیف پدرام، نماینده پیشین پارلمان در ایکس نوشته است که دیروز (۲۴ اسد) حکومت طالبان «چنگ و دندان» به مردم «غیرپشتون» افغانستان نشان داد.
«شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان» متشکل از شماری چهرههای سیاسی و جهادی دولت پیشین عمدتا در تبعید نیز در بیانیهای گفته است «روشی را که طالبان در پیش گرفته است به چیزی جز یک منازعه دوامدار دیگر نمیانجامد.»
«علیرغم این همه فاجعه و مصیبت اما متاسفانه چشم جهان در برابر وقایع تلخ افغانستان همچنان بسته است و تعامل یکجانبه و حمایتهای بیدریغ مالی و سیاسی از یک گروه تروریستی و نامشروع همچنان ادامه دارد.»
در بیانیه «جبهه آزادی افغانستان» آمده است که این جبهه «پس از سه سال مبارزه مسلحانه علیه طالبان، از تمامی جریانهای سیاسی که تاکنون منتظر مذاکره و گفتگو با طالبان بودند، دعوت میکند تا با واقعیت سخت و تلخ افغانستان روبرو شوند.»
در بیانیه زنان معترض به نام «جنبش شنبههای ارغوانی» آمده است: «طالبان در سه سال گذشته ثابت نمودهاند که تغییرپذیر و انعطافپذیر نیستند و هر گونه صدای عدالت خواهی بشمول اعتراضات مدنی مسالمتآمیز را با سرکوب، بازداشت، شکنجه و قتل معترضین پاسخ داده است.»
بیتوجهی دنیا «مایه شرمساری» است
در همین حال، سازمانهای حقوق بشری، فعالان و چهرههای سیاسی مخالف حکومت طالبان در سومین سالروز بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اوت/آگوست ۲۰۲۱ از «بیتوجهی» دنیا به مردم افغانستان شکایت کردهاند.
عفو بینالملل میگوید سه سال حکومت طالبان و بیتوجهی جهان، مردم افغانستان را ناامید ساخته است. این نهاد، نبود یک مکانیسم مشخص برای رسیدگی به بحران حقوق بشری را «مایه شرمساری جهان» خوانده است.
عفو بینالملل میگوید هنوز طالبان با معافیت و «کاملا بدون مجازات»، مرتکب «جنایات» بنا به حقوق بینالمللی علیه مردم بویژه زنان میشوند.
این سازمان گفته است که در گفتگو با بیش از ۱۵۰ نفر از جمله مدافعان حقوق بشر، دانشگاهیان، زنان معترض و جامعه مدنی، میزان ناامیدی جامعه افغانستان را از جامعه بینالمللی مستند کرده است.
در بیانیه آمده است که اکثر آنها معتقدند که جامعه بینالمللی مردم افغانستان را «ناکام» ساخته است، و نه تنها حکومت طالبان را وادار به پاسخگویی نکرده، بلکه یک استراتژی برای جلوگیری از آسیب بیشتر هم ندارد.
در همین حال، یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل گفته است در سه سال اخیر حدود یک میلیون و چهارصد هزار دانش آموز دختر از ادامه تحصیل محروم شدهاند، و در حال حاضر دو میلیون و پانصد هزار دختر و زن در این کشور از دسترسی به آموزش محرومند.
گریم اسمیت، تحلیلگر ارشد گروه بینالمللی بحران نوشته است که دنیا در برابر طالبان «ترکیبی از انزوا و تعامل انتخابی با رژیم جدید را دنبال کرده است.»
او افزوده که در سه سال گذشته، برخی جنبههای زندگی افغانها «بهتر» شده است. از جمله دسترسی برای ارائه کمکهای بشردوستانه به مناطق روستایی بهتر شده، مناطقی که در دوره دولت پیشین در کنترل شورشیان بود، مورد بیتوجهی قرار میگرفت.
«سفر بسیار امنتر شده است، بسیاری از افغانها با سفر و دید و بازدید از اقوامشان در مناطقی که در دوره جنگ، خطرناک بود، حالا کشور خود را دوباره کشف میکنند.»