تتسو ناکامورا؛ تابوت 'کاکا مراد'، امدادگر ژاپنی به زادگاهش رسید

تابوت تتسو ناکامورا، پزشک و امدادگر جاپانی/ژاپنی که چند روز پیش در جلال‌آباد در شرق افغانستان در حمله‌ای مسلحانه زخمی شد و سپس جان باخت، به زادگاهش رسید.

برخی از مقامات ژاپنی و بستگان آقای ناکامورا برای ادای احترام به پیکر او به فرودگاه ناریتا در حومه توکیو آمده بودند.

جسد او روز گذشته (۱۶ قوس/آذر) در مراسم ویژه‌ دولتی با حضور محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان تا میدان هوایی/فرودگاه کابل منتقل شد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان در این مراسم هنگام حمل جسد او، پایه‌ای از تابوت آقای ناکامورا که با پرچم افغانستان پوشیده شده بود، گرفته بود.

و از او به عنوان "قهرمان افغانستان" یاد کرد.

رئیس جمهوری افغانستان در این مراسم که همسر و دختر آقای ناکامورا نیز در کنارش حضور داشتند، گفت که نیروهای افغان قاتلان او را به "جهنم خواهند فرستاد".

در ماه اکتبر سال جاری دولت افغانستان به آقای ناکامورا، به خاطر کارهای انسان‌دوستانه‌اش‌ شهروندی افتخاری افغانستان داد.

پیکر آقای ناکامورا در یک پرواز ویژه به ژاپن انتقال یافت.

دیروز آقای غنی در سخنرانی کوتاهی گفت که آقای ناکامورا زندگی خود را برای انسانیت به ویژه برای افغان‌ها وقف کرده بود.

رئیس جمهوری افغانستان گفت که او تفکیک را نمی شناخت. زندگی خود را برای انسان‌ها به ویژه افغان‌های بسیار آسیب دیده، وقف کرد.

همسر و دختر آقای ناکامورا برای انتقال پیکر او از توکیو به کابل آمده بودند.

تتسو ناکامورا، روز چهارشنبه (۱۳ آذر/قوس) با پنج تن از همکاران افغانش توسط افراد مسلح ناشناس در شهر جلال آباد در شرق افغانستان کشته شدند.

تا هنوز گروهی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است. گروه طالبان اعلام کرده در این حمله دست ندارد.

کشتن تتسو ناکامورا واکنش های گسترده‌ای را در میان مردم افغانستان همراه داشت.

هزاران کاربر شبکه‌های اجتماعی در افغانستان در چند روز گذشته اندوه و خشم خود را به دلیل کشته شدن ناکامورا ابراز کردند.

شماری از کاربران هم کمپینی را به راه انداخته‌اند و از دولت افغانستان می‌خواهند برای یادبود از ناکامورا محل مناسبی را در افغانستان به نام او مسمی کند.

ناکامورا در میان روستاییان افغان به "کاکامراد" (عمو مراد) معروف بود.

تتسو ناکامورا کی بود؟

تتسو ناکامورا ۷۳ ساله، پزشک جاپانی/ژاپنی که بخش عمده زندگی و حرفه خود را وقف بهبود زندگی افغان‌ها کرده بود، رئیس موسسه خیریه ژاپنی (پی‌ام‌اس) در افغانستان بود.

او پس از تحصیل در رشته پزشکی در ۱۹۸۴ به پاکستان رفت تا به درمان بیماران جذامی در آنجا بپردازد. دو سال پس از آن به افغانستان رفت و در یکی از روستاهای دوردست یک درمانگاه و نهاد غیردولتی "خدمات درمانی صلح ژاپن" (پی‌ام‌اس) ایجاد کرد.

این نهاد خیریه در اوج فعالیتش ده درمانگاه راه انداخت که در کنار کمک به دیگر بیماران، به درمان پناهجویان و بیماران جذامی می‌پرداخت.

او چندین پروژه آبیاری را در ولایت‌های ننگرهار و کنر با شیوه خاص خودش طراحی و عملی کرد که در نتیجه آ« صدها هزار نفر از فقر نجات یافتند.