کارکنان دولت در بلژیک حق قطع ارتباط با کار می‌گیرند

    • نویسنده, جسیکا پارکر
    • شغل, بی‌بی‌سی
  • منتشر شده در

هرچند دلفین زمانی امیدوار بود که یک سرآشپز حرفه‌ای باشد، در آخر انتخاب کرد که کارمند دولت شود.

او هنوز دوست دارد که برای آشپزی وقت بگذارد: "این یکی از علایق من است!"

این زن ۳۶ ساله در حال آماده کردن شام برای دوستانش است.

او در حالی که پیازها را به هم می‌زند به من می‌گوید از این واقعیت استقبال می‌کند که بسیاری از کارمندان دولت حق قطع ارتباط را به دست می‌آورند.

"مخصوصا برای جوانان که همیشه برایشان مشخص نیست که چه زمانی باید در دسترس باشند."

"وقتی یک کار جدید را شروع می‌کنید می‌خواهید کامل باشید و فکر می‌کنید: اگر به ای‌میلی در ساعت ۱۰ شب جواب ندهم شاید رییسم خوشش نیاید."

"در نتیجه حالا فکر می‌کنم این یک تغییر فرهنگی خواهد بود."

از اول فوریه، در خارج از ساعات عادی کاری، با ۶۵ هزار کارمند دولتی نمی‌توان تماس گرفت.

استثناهایی وجود دارد - شاید با توافق یا اگر کاری نتواند به تعویق بیفتد. و این به معنی آن نیست که کارمندان کشیکی حاضر نخواهد بود.

اصل دوم این است که کارمندان نباید بر اساس جواب دادن به تلفن یا ای‌میل‌ها در خارج از ساعات اداری مورد تبعیض قرار بگیرند.

پترا دو سوتر وزیر مدیریت عمومی باور دارد که این تغییر، بهره‌وری را افزایش خواهد داد. او می‌گوید با کارکردن بسیاری از کارکنان از خانه در دوران همه‌گیری، مرز بین کار و زندگی شخصی به طور فزاینده‌ای کمرنگ شده است.

او می‌گوید بدون حق قطع ارتباط "نتیجه اضطراب و فرسودگی شغلی خواهد بود و این بیماری واقعی امروز است."

این تغییر قانون در اجرا به نسبت ساده بود زیرا فقط برای کارمندان دولتی فدرال اعمال می‌شود.

انتظار می‌رود طرح تسری دادن اين روش به بخش خصوصی با مقاومت بیشتری روبرو شود.

اریک لوریس از وکا، شبکه شرکت‌های فلاندری می‌گوید: "حق قطع ارتباط نباید به بخش خصوصی گسترش یابد."

او می‌‌گوید این قانون پیشرفتی را که در دوران همه‌گیری به سمت کار انعطاف پذیرتر انجام شده است "باطل" خواهد کرد.

"این نشانه بزرگی از بی‌اعتمادی نسبت به توان کارفرمایان برای سازماندهی کار خواهد بود."

لن شاکلتون، پژوهشگر در اندیشکده موسسه امور اقتصادی و استاد اقتصاد دانشگاه باکینگهام موافق است که این قانون انعطاف‌پذیری را تضعیف می‌کند.

"محدودیت در تماس با کارمندان خارج از ساعات مشخص فقط مقدار بیشتری از مقررات است."

پترا دو سوتر اصرار دارد که این اقدام مانعی برای کار انعطاف پذیر که همان چیزی است که کارمندان می‌خواهند نخواهد بود.

او می‌گوید: "اما از طرف دیگر ما نیاز داریم که از حقوق ابتدایی کارگران حفاظت کنیم."

وقتی که از دلفین می‌پرسم آیا ممکن است این تغییر به تصور از کارمندان دولتی "چشم‌ به ساعت" دامن بزند می‌خندد.

او می‌گوید این یک کلیشه قدیمی است و حجم کار در طول سال‌ها افزایش پیدا کرده است.

"من فکر می‌کنم که ما اغلب با افراد کمتری کار بیشتری انجام می‌دهیم. فکر نمی‌کنم که روگردان از کار باشیم."

کشورهای دیگری از جمله فرانسه این نوع مقررات را اعمال کرده‌اند.

به نظر می‌رسد در بلژیک مرحله بعدی بحث بر سر این باشد که آیا بخش بزرگ‌تری از کارگران باید این حق قطع ارتباط را به دست بیاورند یا نه.