کیم جونگ-اون به مقام ریاست کشور کره شمالی رسید

کیم جونگ-اون، رسما رهبر کره شمالی، عنوان ریاست این کشور را دریافت کرده است و برخی از ناظران این تحول را زمینه‌ساز انعقاد پیمان صلح با ایالات متحده دانسته‌اند.

تا پیش از این رسانه‌های کره شمالی از کیم جونگ-اون با عنوان "رهبر عالی" کشور نام می‌بردند. او سمت‌های صدر کمیسیون دفاع ملی، صدر کمیسیون امور دولتی، ریاست حزب کارگران کره و فرماندهی عالی نیروهای مسلح جمهوری خلق کره نیز در اختیار داشت و در نتیجه، نهادهای اصلی حکومتی در کره شمالی زیر نظر مستقیم او فعالیت می‌کردند. قانون اساسی قبلی، کمیسون دفاع ملی "عالی‌ترین مقام" در کره شمالی توصیف کرده بود و چند سال پیش اعلام شد که کمیسیون امور دولتی "نماینده عالی همه مردم کره است."

در عین حال، سمت رئیس کشور به عنوان نماینده عالی کره شمالی در خارج از کشور در اختیار صدر هیئت رئیسه مجمع عالی خلق - پارلمان - این کشور بود که مقامی تشریفاتی محسوب می‌شد. کیم یونگ-نام از سال ۱۹۹۶ در مقام صدر هیئت رئیسه مجمع عالی خلق وظایف تشریفاتی ریاست کشور را ایفا می‌کرد. در ماه آوریل سال جاری، ریاست مجمع عالی خلق به چو ریونگ-هائه واگذار شد.

طبق قانون اساسی جدید، از رهبر کره شمالی به عنوان "نماینده عالی جمهوری خلق کره شمالی در خارج" نام برده شده که قاعدتا به منزله انتقال وظایف رئیس کشور به اوست.

در قانون اساسی کره شمالی، مقام ریاست جمهوری وجود ندارد. کیم ایل-سونگ، رهبر پیشین، بنیانگذار جمهوری خلق کره و پدر بزرگ رهبر کنونی از سال ۱۹۷۲ تا پایان عمر عنوان رئیس جمهوری کره شمالی را داشت اما پس از درگذشتش در سال ۱۹۹۴، اعلام شد که به احترام خاطره او، این عنوان به فرد دیگری داده نخواهد شد. کیم ایل-جونگ، پدر کیم جونگ-اون و رهبر سابق کره شمالی با عناوین صدر کمیسیون دفاع ملی، صدر کمیسیون امور دولتی مقام دبیرکل حزب کارگران کره این کشور را اداره کرد.

با درگذشت کیم ایل-جونگ، مقام دبیرکلی حزب نیز به احترام او لغو شد تا به فرد دیگری داده نشود و فرزندش عنوان "ریاست حزب کارگران کره" را دارد.

طبق قانون اساسی جدید، رهبر کره شمالی رسما عنوان "فرماندهی کل قوا" را نیز دریافت کرده است.

عناوین کیم جونگ-اون در مقام "رهبر عالی" جمهوری دموکراتیک خلق کره

صدر کمیسیون دفاع ملی، که طبق قانون اساسی قبلی عالی‌ترین مقام نظامی و امنیتی کشور به شمار می‌رفت

صدر کمیسیون امور دولتی، عالی‌ترین مقام اجرایی کشور

رئیس حزب کارگران کره که حزب اصلی کره شمالی است و احزاب دیگر قانونا ملزم به همکاری با آن هستند

با تصویب قانون اساسی جدید، ریاست تشریفاتی و نمایندگی کره شمالی در روابط با سایر کشورها که در اختیار رئیس مجمع خلق - پارلمان - کره شمالی بود به رهبری این کشور داده شده است

از جمله استوارنامه نمایندگان کره شمالی در خارج به امضای رئیس جدید کشور می رسد و او استوارنامه سفیران خارجی در کره شمالی را دریافت می کند.

رهبر کره شمالی عنوان فرمانده کل قوا را هم دریافت کرده است

با توجه به قدرت سیاسی و اجرایی کمابیش نامحدود رهبر کره شمالی و فقدان هرگونه چالشی در برابر آن، تغییری که در قانون اساسی داده شده تاثیری عملی در پی نخواهد داشت اما از لحاظ تشریفات سیاسی، او اینک همتراز روسای کشورهای دیگر از جمله رئیسان جمهوری کره جنوبی و ایالات متحده است.

با کسب عنوان ریاست کشور، کیم جونگ-اون عهده دار ایفای وظایف تشریفاتی در مراودات خارجی از جمله امضای استوارنامه های نمایندگان این کشور در خارج و دریافت استوارنامه های نمایندگان سیاسی کشورهای دیگر و تنفیذ نهایی معاهدات خارجی نیز می‌شود.

برخی از ناظران گفته‌اند که هدف از این تغییرات، فراهم کردن زمینه عقد پیمان صلح بین کره شمالی و ایالات متحده است.

جنگ کره در سال ۱۹۵۰، عبور نیروهای کره شمالی از مرز با کره جنوبی آغاز شد. شورای امنیت سازمان ملل متحد، پس از صدور قطعنامه‌ای حاوی درخواست از کره شمالی برای فراخواندن نیروهای خود و خودداری دولت آن کشور از اجرای این مصوبه، با صدور قطعنامه دیگری از کشورهای عضو خواست تا به کره جنوبی برای حفاظت از حق حاکمیت خود کمک کنند.

در نتیجه یک ائتلاف بین‌المللی تحت عنوان "فرماندهی سازمان ملل" تشکیل شد که تعدادی از کشورهای جهان عملا تحت فرماندهی ایالات متحده به حمایت از کره جنوبی وارد جنگ شدند. بخش اعظم نفرات این ائتلاف را کره جنوبی و ایالات متحده تامین می‌کردند هر چند بیش از بیست کشور دیگر به طور مستقیم در عملیات نظامی شرکت داشتند یا به شکل‌های دیگر به آن کمک می‌کردند. در این جنگ کره شمالی از کمک اتحاد شوروی و جمهوری خلق چین برخوردار بود.

جنگ کره با تلفات انسانی و اقتصادی گسترده از جمله به نیروهای اعزامی کشورهای غربی، حدود سه سال به طول انجامید و سرانجام با امضای موافقتنامه ترک مخاصمات در سال ۱۹۵۳ پایان یافت. با اینهمه، هنوز بین کره شمالی با ایالات متحده و کره جنوبی پیمان صلح امضا نشده و دو طرف رسما در حالت جنگ به سر می‌برند.

حکومت کره شمالی این وضعیت را نامطلوب دانسته و معتقد است که آمریکا و کره شمالی می توانند با بهره‌برداری از آن، جنگ تازه ای را آغاز کنند. یکی از خواست‌های کره شمالی از آمریکا و کره جنوبی امضای پیمان صلح است.

کیم جونگ-اون تا کنون سه بار با دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، ملاقات کرده است. نخستین نشست، که اولین تماس رسمی یک رئیس جمهوری آمریکا در زمان تصدی این سمت با رهبر کره شمالی بود، در سنگاپور برگزار شد و دوطرف با صدور بیانیه‌ای بر تلاش برای رفع اختلافات و بهبود روابط تاکید نهادند اما این نشست دستاورد عملی چشمگیری نداشته است.

دومین نشست دو طرف در ماه فوریه سال جاری در هانوی، کره شمالی، بدون نتیجه پایان یافت و حدود دو هفته پیش هم آقای ترامپ در سفر به کره جنوبی، در منطقه حایل مرزی با کره شمالی با کیم جونگ-اون ملاقات کرد. رئیس جمهوری آمریکا با عبور از خط مرزی دو کشور، لحظاتی را در خاک کره شمالی گذراند. برخی منایع از احتمال نشست دیگری بین دو طرف سخن گفته‌اند.