جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران

ايران

افغانستان

جهان

هنر

ورزش

اقتصاد

دانش

فراتر از خبر

صفحه اول

پخش زنده

ویدیو

تلویزیون

ببینید

Persian

«ویرانه‌های من»، جستارهایی درباره روان رنجور آدم‌ها، آخرین اثر منتشر شده از محمد طلوعی، نویسنده، شاعر، مترجم و فیلمنامه‌نویس مطرح ایرانی است که در اسفند ۱۴۰۱ توسط نشر چشمه در تهران منتشر شده است. 
آقای طلوعی که بیش از این با برخی از رمان و داستان‌هایش تحسین مخاطبین و منتقدین را برانگیخته و چندین جایزه ادبی را نیز بدست آورده، این بار به سراغ جستار نویسی رفته است و این کتاب دومین جستاری است که از او منتشر شده است. 
جستارهای این مجموعه، از نوع جستار روایی هستند. نوعی ناداستان است که از فلسفیدن حول خاطرات و تجربه‌های شخصی، برای توضیح یک مفهوم انتراعی یا موقعیت زیستی استفاده می‌کند. 

مرور کتاب «ویرانه‌های من»؛ رشت، پدر و رنج‌ و شادی‌ ویرانه‌های میانسالی

آن طور که این نهاد صنفی نویسندگان در آمریکا اعلام کرده ظرف یک سال گذشته و به ویژه پس از آغاز اعتراضات سراسری به کشته شدن مهسا ژینا امینی، سرکوب و بازداشت نویسندگان در ایران به شدت افزایش یافته است به طوری که آمار نویسندگان زندانی و بازداشت شده در این کشور در سال ۲۰۲۲ نزدیک به ۳ برابر سال قبل از آن شده است؛ یعنی از ۲۲ نفر در سال ۲۰۲۱ به ۵۷ نفر در دسامبر سال ۲۰۲۲ رسیده است. 

انجمن قلم آمریکا؛ ایران بزرگترین زندان برای نویسندگان زن در جهان است

ناصر پاکدامن در عرصه‌های گوناگون - از جمعیت و اقتصاد تا فرهنگ و ادب - آثار زیادی از خود به جا گذاشت. اما بی‌گمان برجسته‌ترین اثر او، خودش بود.  علی امینی نجفی در مقاله‌ای به زندگی و فعالیت‌های ناصر پاکدامن می‌پردازد که در روز سوم اردیبهشت‌ماه درگذشت.

ناصر پاکدامن؛ روشنفکر مبارزی که معتقد بود «آینده از آن ماست»

همزمان با انتشار خبر خودکشی کیومرث پوراحمد، فیلمساز مطرح ایرانی در ۷۳ سالگی، نشر مهری که در لندن فعال است، اعلام کرد رمان «همه ما شریک جرم هستیم» که در سال ۱۴۰۰ با نام حمید حامد به عنوان نویسنده منتشر شده بود، در حقیقت نوشته کیومرث پوراحمد است و او به علت سکونت در ایران، این رمان را با نام مستعار منتشر کرده است. نویسنده در روایت خود فریاد می زند که از هر آنچه به عنوان خط قرمز در عرف و آیین و سنت و قانون کشور آمده، بیزار است و آنها را منافی آزادی و آبادانی می‌داند. جامعه ساخته شده در رمان «همه‌ی ما شریک جرم هستیم»، جامعه رویاها و همزمان کابوس‌های ذهن خسته اما کمی امیدوار فیلمساز صاحب نامی است که می‌توان آن را یکی از نمادین‌ترین و صریح‌ترین رمان‌هایی دانست که در رد انقلاب اسلامی سال ۵۷ در ایران نوشته شده است. 

«همه ما شریک جرم هستیم»؛ رمان سیاسی کیومرث پوراحمد در نقد انقلاب اسلامی

فرهنگ و هنر

بررسی هشت کتاب از سهراب سپهری در گفت وگو با بهار داوری، استاد تاریخ ادیان دانشگاه سن دیگو. خانم داوری می گوید سهراب سپهری شاعری «طبیعت آگاه» است.

شیرازه - کتابخانه قرن (۳۵): هشت کتاب

سال ۱۴۰۱، سالی متفاوت در حیطه فرهنگ و هنر ایران بود؛ سالی که از نیمه دوم آن، تمامی اتفاقات هنری و فرهنگی آن زیر سایه اعتراضات مردمی به کشته شدن مهسا ژینا امینی قرار گرفت و در بسیاری از موارد با آن پیوند خورد؛ از همراهی بسیاری از چهره‌های شاخص سینما و تئاتر ایران با انتشار عکس‌ها و ویدئوهای بدون حجاب خود تا تحریم جشنواره‌های فیلم و تئاتر توسط چهره‌های مطرح این دو عرصه هنری. 
سالی که گذشت سال شگفتی در موسیقی ایران بود. یک خواننده جوان کمتر شناخته شده ایرانی توانست تنها با یک ترانه، نه تنها جهانی شود، بلکه جایزه گرمی را از‌آن خود کند؛ سالی که بسیاری از نویسندگان اعلام کردند دیگر حاضر نیستند آثار خود را برای گرفتن مجوز، به وزارت ارشاد بفرستند؛ سالی که صدها هنرمند معترض گمنام، موسیقی ساختند، کاریکاتور کشیدند، رقصیدند، ترانه سرودند و خواندند.
سال ۱۴۰۱ سال هنر اعتراض و هنرمندان معترض در ایران بود. 

۱۰ اتفاق مهم فرهنگ و هنر ایران در سالی که گذشت؛ سال هنر اعتراضی و هنرمندان معترض

سال ۱۴۰۱ سال از دست دادن برخی از مهم‌ترین چهره‌های مهم ادبی و هنری در ایران بود؛ از آخرین بازماندگان غول‌‌های پیر شعر و ادبیات تا چهره‌های جوان در عرصه هنر و سینما. 
از شخصیت‌هایی که هرگز فکر نمی‌کردیم چنین زود عرصه هنر ایران را ترک کنند تا آنهایی که هر سال آروز می‌کردیم، یک سال دیگر هم باشند و سایه‌شان بر سر هنر و ادب ایران زمین باقی بماند.
هر قدر هم که مرگ، بدیهی‌ترین اتفاق در زندگی آدمیان باشد، اما درگذشت چهره‌های محبوب فرهنگ و هنر هر سرزمینی تلخ و مصیب‌بار است و باور آن برای علاقمندان آن چهره، سخت و اندوهبار. مخصوصا اگر جایگزینی برای آنان پیدا نکنی و یا شاید سالها و قرن‌ها بگذرد تا کسان دیگری بتواند جای خالی آنان پر کنند.
در سال ۱۴۰۱، تعدای از برجسته‌ترین شخصیت‌های عرصه شعر و ادبیات در ایران، این عرصه را خالی کردند.

از براهنی و ابتهاج تا معروفی و تارخ؛ فرهنگ و هنر ایران در ۱۴۰۱ چه کسانی را از دست داد؟

برای مردم ایران، اول فروردین آنقدر مهم هست که همزمان شدن هر مناسبت دیگری با آن به آسانی ممکن است زیر سایه نوروز و جشن آغاز سال نو گم شود. چه بسا همین موضوع نیز موجب شده تا «روز جهانی شعر» که از سوی یونسکو همزمان با اول فروردین انتخاب شده، چندان در ایران شور و حرارتی ایجاد نمی‌کند.
اما یونسکو از سال ۱۹۹۹ تا امروز با هدف حمایت از «تنوع زبانی از طریق بیان شاعرانه و افزایش فرصت‌ها برای شنیده شدن زبان‌های در معرض خطر»، نخستین روز بهار را به عنوان روز جهانی شعر نامگذاری کرده و اول فروردین سال ۱۴۰۲ نیز، آن را با برنامه‌های مختلف جشن گرفت.
اما برای ایران که سال جدید خورشیدی را زیر سایه جنبش «زن، زندگی، آزادی» آغاز کرده، روز جهانی شعر فرصت مناسبی است برای معرفی یکی از آثار جدیدی که از شاعران زن ایرانی، به دو زبان فارسی و انگلیسی در آخرین روزهای سال ۱۴۰۱ منتشر شد: «آوای زاغ بور، اشعار زنان ایرانی، ۱۹۶۰ تا ۲۰۲۲».

ادبیات ایران