جنگ طولانی در خاورميانه میتواند شکل سفرهای هوايی جهان را به طور اساسی تغيير دهد؛ بهويژه با فشار بر «مدل هوانوردی خليج فارس» که سالها ستون اصلی پروازهای بينالمللی بوده است.
دوبی به عنوان يکی از مهمترين قطبهای هوانوردی جهان شناخته میشود. فرودگاه بينالمللی دوبی با بيش از ۹۲ ميليون مسافر در سال ۲۰۲۴، پرترددترين فرودگاه جهان برای پروازهای بينالمللی بوده و حتی از فرودگاه هيترو لندن و استانبول ترکیه جلو زده است.
در شرايط عادی، سه هاب اصلی منطقه—ابوظبی، دوحه و دوبی—روزانه بيش از ۳۰۰۰ پرواز را مديريت میکنند که عمدتا توسط شرکتهايی مانند امارات، الاتحاد و قطر ايرويز انجام میشود.
اما با تشديد درگيریها، برخی هواپيماها در اين فرودگاهها زمينگير شده و صدها هزار مسافر سرگردان ماندهاند. علاوه بر خطرات امنيتی، مسئله سوخت نيز به يک چالش بزرگ تبديل شده است. با محدود شدن عبور از تنگه هرمز، جريان سوخت از پالايشگاههای خليج فارس مختل شده است.
اين منطقه معمولا حدود نيمی از سوخت جت مورد نياز اروپا را تامين میکند، اما اکنون نگرانی از کمبود باعث شده قيمت سوخت از آغاز جنگ تا دو برابر افزايش يابد. در نتيجه، برخی شرکتهای هوايی شروع به کاهش پروازها کردهاند؛ به گفته تحليلگران، بيش از ۳۰ هزار پرواز به خاورميانه از زمان شروع درگيری لغو شده است.
کارشناسان هشدار میدهند اگر اين بحران ادامه پيدا کند، مسافران به مسيرهای جايگزين روی خواهند آورد—مثلا دور زدن منطقه به جای عبور از آن—که اين موضوع به طور اجتنابناپذير باعث افزايش هزينه بليتها خواهد شد.
در بلندمدت، اين روند میتواند به «مدل خليج فارس»—که سفرهای طولانی را ارزانتر و در دسترستر کرده بود—آسيب جدی وارد کند و حتی نقشه هوانوردی جهانی را بازطراحی کند.