حمله هفت اکتبر حماس به اسرائیل آتش جنگی را برافروخت که شعلههایش به غزه محدود نشد. این جنگ به لبنان، سوریه، یمن، قطر و ایران هم کشیده شد.
اما علیرغم موفقیتهای نظامی ارتش اسرائیل، این جنگها تاثیر عمیق و ماندگاری بر روان جمعی مردم اسرائیل داشته است و احساس امنیت و اعتمادی که اسرائیلیها در گذشته به ارتش و دستگاههای اطلاعاتی داشتند با شک و تردید روبرو شده است. این باعث نگرانی و ترس و خشم در جامعه شده است.
بعد از دو سال، علیرغم موفقیتهای ارتش، داستان هفت اکتبر هنوز بحث اصلی مردم و مجامع سیاسی اسرائیل است. بسیاری از اسرائیلیها از این وضعیت خستهاند، زیرا تداوم جنگ و فکر اینکه گروگانها در وضعیتی وحشتناک در غزه نگهداری میشوند آنان را آزار میدهد. بسیاری از مخالفان، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، را متهم میکنند که برای ماندن در قدرت به جنگ ادامه میدهد اما آقای نتانیاهو میگوید نمیتواند به حماس اجازه دهد دوباره خطری برای اسرائیل باشد و باید نابود شود.
بخش فزایندهای از مردم اسرائیل خواستار پایان جنگ و بازگرداندن گروگانها به خانه هستند. خانوادههای گروگانها به صدایی قدرتمند تبدیل شدهاند و هزاران نفر را بسیج کردهاند. این خانوادهها برای تشویق دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، که به دو طرف فشار بیاورد پیشنهاد دادهاند که رئیسجمهور آمریکا نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شود.
این ایام، تعطیلات مذهبی یهودیان است، با این حال همه نگاهها در اسرائیل به مذاکرات شرمالشیخ دوخته شده است؛ جایی که میانجیگران مصر و قطر و آمریکا در تلاش برای نوعی مصالحه بین دو دشمن دیرین هستند. حماس خواهان آزادی فلسطینیهای زندانی از جمله ۲۵۰ زندانی حبس ابد و خروج کامل اسرائیل از نوار غزه است، خواستههایی که قطعا با مخالفت احزاب تندرو در کابینه آقای نتانیاهو روبرو خواهد شد.
سوال اینجاست که آیا دیپلماسی میتواند در جایی که راهحل نظامی به آزادی گروگانها منجر نشده است موفق شود؟