آه از آن گل!, سام فرزانه، لسآنجلس
منبع تصویر، Getty Images
آن گلی که گل نبود و آفساید بود بزرگترین حسرت ایرانیهایی بود که پس از مسابقه بیرون از ورزشگاه دیدم و با هم صحبت کردیم.
آنها به من از آن چند دقیقه شادی خود گفتند که چطور امیدوار به شکست بلژیک شده بودند. بسیاری در کل از نتیجه بازی راضی بودند. انتظار پیروزی داشتند اما با همین مساوی هم خوشحال بودند.
تیم ملی ایران توانست مقابل سرگروهش یک امتیاز بگیرد و حالا با امید بیشتر به دیدار مصر میرود. یکی از کسانی که بیرون ورزشگاه دیدم، به من گفت که برای اعتراض با پرچم شیر و خورشید آمده بود اما تلاش بازیکنان تیم ملی را که دید شروع کرد به تشویق.
مرد دیگری که از سانفرانسیسکو آمده بود با بغضی در گلو گفت وقتی توپ وارد دروازه شد و تصور میکرد ایران یک هیچ جلو افتاده، بیهدف در بخش تماشاچیها میدویده و شادی میکرده است. او که منتقد هو کردن سرود ملی ایران بود، گفت: «حتی کسانی که میخواستند تیم ملی ببازد، ناخودآگاه وقتی که ایران حمله میکرد خوشحال بودند، بیرانوند که تیم را میگرفت خوشحال بودند. این باعث افتخار است.»
منبع تصویر، Getty Images
