مردم رفح به وضوح خسته و عصبانی هستند و به من میگویند که «چرا»
- نویسنده, عدنان البرش، خبرنگار بیبیسی عربی
منبع تصویر، Reuters
من از یک اردوگاه غیررسمی که به دست خانوادههای آواره در منطقه العطار در غرب رفح ایجاد شده است بازدید کردم.
این اردوگاه عمدتا از خانوادههایی تشکیل شده است که نمیتوانند در مدارس یا پناهگاههای سازمان ملل جایی پیدا کنند.
آنها در اینجا به وضوح خسته و عصبانی هستند.
همه از کمبود کمک و غذا و حتی حمام شکایت دارند. بیرون یک چادر، گروهی از مردان نشستهاند.
یکی از آنها روی یک تشک نازک و کهنه دراز کشیده است.
مرد دیگری میگوید که «او زخمی شده است، اما ما نمیتوانیم برایش سرپناهی پیدا کنیم»، و با التماس میگوید: «ما به یک راه حل نیاز داریم. از ما محافظت کنید.»
وقتی در اطراف دهها چادر قدم میزنیم، خانوادههایی را میبینیم که در حال پختن نان و سایر غذاها روی اجاق هیزمی هستند.
بچهها با هر چیز که پیدا کنند بازی میکنند.
دو دختر را میبینم که بطریهای پلاستیکی خالی را با ماسه پر میکنند. دو دختر دیگر روی شکم خود روی خاک دراز کشیدهاند و سرشان را روی بالشهای کهنه گذاشتهاند.
من نمیتوانم ناامیدی مردم را توصیف کنم.
