شش سازمان سياسی جمهوری خواه
در پی کنفرانس مطبوعاتی شاهزاده رضا پهلوی، ولیعهد پیشین ایران، طی اعلامیهای مخالفت خود
را با هر گونه «نهاد مادامالعمر در نظام سیاسی آینده ایران» ابراز کردند.
آقای پهلوی چند روز پیش (۱۳خرداد) در کنفرانس خبری در واشنگتن، خواهان اتحاد همه گروههای سیاسی
مخالف حکومت ایران شد و گفت تعریف اپوزیسیون عوض شده است و حالا اپوزیسیون مردم داخل ایران
هستند.
در این اعلامیه، اقدام آقای
پهلوی در برگزاری کنفرانس خبری و پوشش زنده «چهار کانال تلویزیونی در خارج از
کشور»، «پروژه رهبرتراشی» دانسته شده است.
در این اعلامیه آمده: «برخلاف آنچه آقای رضا پهلوی گفت که نمی خواهد رهبر بشود، او در اين
سخنرانی در جايگاه يک رهبر اقتدارگرا و پوپوليست قرار گرفت، گروه های مختلف جامعه
را مورد خطاب قرار داد، اپوزيسيون را حذف کرد و کوشيد "فرمان هدايت
اعتراضات" را به دست گيرد.»
این سازمانهای جمهوریخواه در اعلامیه خود گفتهاند: «اقدام آقای پهلوی
و کانالهای تلویزیونی نشان دهنده اين
است که محافل قدرتمندی در خارج از کشور با بهره گيری از امکانات رسانه ای، می خواهند
در شرايط بحرانی کشور آلترناتيو دلخواه خود را بسازند.»
آقای پهلوی در کنفرانس مطبوعاتی خود گفته بود «نمیخواسته و امروز هم نمیخواهد که رهبر سیاسی باشد.»
اما این اعلامیه افزوده که سخنرانی او عملا به معنای
این است که او میخواهد در«قامت رهبری» قرار گیرد.
این منتقدان آقای پهلوی میگویند او سالهاست
که مدعی دفاع از دموکراسی است اما «حرفهای
مبهم و تعارض بین عمل و سخن و بویژه عملکرد حامیان و نزدیکان او، ادعایش
را با تردید مواجه ساخته است. او در
سخنرانی اخير خود اپوزيسيون را کنار گذاشت و خود را تنها پشتیبان مبارزات مردم
قلمداد کرد.»
اعلامیه به سرکوبهای پدر آقای پهلوی در پیش از
انقلاب اشاره کرده و نوشته که نیروهای اپوزیسیون چنان سرکوب شدند که در سال ۵۷ دیگر نیروی سیاسی قدرتمندی باقی نمانده بود که «توان مقابله با روحانیون تشنه
قدرت» داشته باشد.
در پایان این سازمانها گفتهاند که «اين حق
آقای رضا پهلوی است که خود را رهبر حاميان سلطنت اعلام کند. ولی اين حق او نيست که
با نفی اپوزيسيون و بهره گيری از رانت رسانه ها، مدعی رهبری مردم در اعتراضات و در
گذار از جمهوری اسلامی شود و کاريکاتوری از رهبری خمينی را تکرار کند.»
گروههایی که این اعلامیه را امضاء کردهاند عبارتند از: اتحاد جمهوریخواهان
ایران؛ جبهه ملیایران ـ اروپا
(سامان ششم)؛ حزب چپ ایران (فدائیان
خلق)؛ حزب جمهوریخواه سوسیال
دموکرات و لائیک ایران؛ سازمانهای جبهه ملیایران
در خارج از کشور؛ همبستگی جمهوریخواهان
ایران.
