امروز ساعت ١٢:١٠ دقیقه به وقت محلى وقتى آفتاب درست وسط آسمان بود از هر طرف بیروت مىشد صداى ترقه و آتش بازى شنید. چندین بارى هم رگبار گلوله شنیده شد. همه اینها خبر از این مى داد که نبیه برى باز به ریاست مجلس انتخاب شده و طرفدارانش جشن برپا کرده اند.
چیزى که اصلا از دور ازانتظار نبود اما براى بسیارى از آنهایى که خواهان تغییر در نظام سیاسى لبنان هستند همچنان واقعهای مایوس کننده بود، بخصوص کسانى که در زمان تظاهرات ضد دولتى سال ٢٠١٩ با شعار "کلن یعنى کلن" به میدان آمدند و خواستار این شدند تا همه چهرههاى تکرارى صحنه سیاسى این کشور در چند دهه گذشته بر کنار شوند.
با اینحال مثل نتایج انتخابات اخیر لبنان، که در آن همپیمانان حزبالله تعدادى از کرسیهاى خود را از دست دادند، راىگیرى امروز مجلس هم نشان از تغییر اوضاع به ضرر این گروه وحامیانش داشت.
نبیه برى در همان دور اول راىگیرى در سمتش ابقاء شد اما با آرایى درست به اصطلاح لب مرزى. او ٦٥ راى بدست آورد که دقیقا مىشود ٥٠ درصد به علاوه یک، در پارلمانى که ١٢٨ نماینده دارد.
آقاى برى سال٢٠١٨ با ٩٨ راى بر صندلى ریاست مجلس مانده بود. از دست دادن ٣٣ راى در این مقطع شاید تغییرى جزیى باشد اما از چالشى خبر مىدهد که حزبالله و همپیمانانش در ادامه راه در این مجلس و روند تشکیل دولت با آن مواجه خواهند شد.
فضاى جلسه امروز هم متفاوت از همیشه بود. تفاوتى حاصل ازحضور نمایندگان مخالف و برآمده از جنبش اعتراضى پاییز ٢٠١٩ در صحن مجلس که ١٦ کرسى را از آن خود کردهاند. خیلى از آنها هنگام شمارش آرا خواهان این شدند که رایها با صداى بلند خوانده شود. درخواستى که نبیه برى ابتدا قبول نکرد اما در نهایت با اصرار این نمایندگان به آن تن داد.
در بعضى کاغذهاى راى نوشته بود: "راى به عدالت براى قربانیان انفجار بیروت"، "راى براى حق بیشتر براى زنان" که جزو وعدههاى نمایندههاى "انقلابى" در کمپینهاى انتخاباتى بود.
با همه اینها انتخاب نبیه برى به ریاست پارلمان براى هفتمین دور، این را هم نشان مىدهد که لبنان تا تغییر چشمگیر ساختار و صحنه سیاسى راهى طولانى در پیش دارد.
بخش بزرگى از نسل جوان این کشور که حالا با شدیدترین بحران اقتصادىاش دست و پنجه نرم مىکند، از وقتى چشم باز کردهاند همان سیاستمداران و رهبران را دیدهاند که الان مىبینند.
رهبرانى که از نگاه بسیارى از جوانان عامل معضلاتى هستند که لبنانیها در زندگى روزمره با آن مواجهند. از نبود آب و برق و قیمتهاى سرسام آور خورد و خوراک گرفته تا "فساد" درنهادهاى دولتى؛ و البته تقسیم بندى دینى که میراث پانزده سال جنگ خونین داخلى است که لبنان درسالهاى بین ١٩٧٥ تا ١٩٩٠ تجربه کرد.
نظامى که براساس آن رییس جمهورى باید مسیحى باشد و نخستوزیر سنى و رییس مجلس شیعه. بعضى اینجا امیدوارند، نتایج انتخابات دو هفته قبل و فضاى کنونى، مجلس دستکم قدمى به سمت اصلاح این اوضاع باشد ولى تا آنموقع به قول بعضى کاربران شبکههای اجتماعی لبنانى "تنها راه پناه آوردن به طنز است"؛ طنزى که امروز هم فضاى مجازى لبنانىها را پر کرده بود. ازجمله تکرار این جوک طعنه آمیز و قدیمى که مى گوید: "در لبنان رییس جمهورى باید مسیحى باشد، نخست وزیر سنى و رییس مجلس باید نبیهبرى باشد."
