انصراف محمد باقر قالیباف به سود ابراهیم رئیسی غیرمنتظره نبود و در هفته های پیش نیز با استناد به شواهد موجود کنارهگیری او را پیشبینی کرده بودم.
در این میان، رفتار آقای قالیباف این سوال را پیش آورده بود که او تا چه اندازه میخواهد و میتواند در برابر جریان اصولگرا و نهادهای قدرتمندش مقاومت کند.
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، جامعه روحانیت مبارز تهران و جبهه پایداری به صراحت آقای رئیسی را نامزد اصلح خوانده بودند و آقای روحانی "نهادهای انقلابی و امنیتی"، که اشارهای است به سپاه و بسیج، را به حمایت از او متهم کرده بود.
جبهه نیروهای مردمی انقلاب اسلامی نیز از آقای قالیباف پیشاپیش تعهد گرفته بود که به سود نامزد نهایی کنارهگیری کند؛ به این ترتیب، آقای قالیباف که خود را رقیبی واقعی خوانده و اسحاق جهانگیری را به بیاخلاقی متهم کرده و گفته بود صداقت او در روزهای آینده در مورد واقعی بودن نامزدیاش بر همه آشکار خواهد شد، حتی زودتر از آقای جهانگیری از رقابت ها کناره گرفت تا اولین نامزد پوششی لقب بگیرد.
با این همه حضور آقای قالیباف، تعیین کننده بر شکل گیری مناظره ها و تبلیغات انتخاباتی داشت و چه بسا بدون او، مناظره ها و تبلیغات انتخاباتی، وضعیت فعلی را پیدا نمی کرد