روز یکشنبه سوم فوریه و در نیواورلئانز، بیانسه با اجرایش در بین دو نیمه مسابقه "سوپربال"، تماشاگران و منتقدان را به حیرت واداشت.
اجرای ۱۴ دقیقهای بیانسه شامل اجرای تعدادی از ترانههایش و دورهم آیی مجدد اعضای گروه سابقش، "دستینیز چایلد"، بود.
بیانسه چندی پیش پذیرفت که در مراسم تحلیف باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، با سرود ملی ایالات متحده لب زده بود، و همین امر سبب شد تا منتقدان اجرای او را در سوپربال با دقت زیر نظر بگیرند.
با این همه روزنامه "نیویورک تایمز"، یکی از چندین نشریهای بود که نوشت بیانسه "دهان تمام آنهایی که به او شک کرده بودند، را بست."
"بیانسه که لباس چرم کوتاهی بر تن داشت، اجرای خود را در میان آتشی که شعله میکشید، آغاز کرد، ابتدا تک ترانه "عشق بالاتر از هر چیز" را اجرا کرد و سپس ترانه بسیار محبوب "دیوانهوار عاشق" را خواند."
"جون کارامانیکا" برای نیویورک تایمز نوشته است: "بیانسه هم انسانیت را به نمایش گذاشت و هم شور و هیجان را. خودخواهانه و مغرور اما گرم. در آمادگی کامل برای اجرا، با رویکردی جزئینگرانه به تمامی اجزای صدایش."
"جون کارامانیکا در ادامه نوشته است: "در میانه آن صدای بلند، جزئیاتی در صدای او شنیده میشد که نشان میداد بیانسه دارد به آرامی، اما به شکلی بسیار گیرا به منتقدانش جواب میدهد. بیانسه حرف خودش را زد. این اجرا گواهی بود بر توان او در اجرای زنده."
بیانسه که لباس چرم کوتاهی بر تن داشت، اجرای خود را در میان آتشی که شعله میکشید، آغاز کرد، ابتدا تک ترانه "عشق بالاتر از هر چیز" را اجرا کرد و سپس ترانه بسیار محبوب "دیوانهوار عاشق" را خواند. مجله "بیلبورد"، نوشته که این اجرا "از بهترین اجراهای بین دو نیمه بوده است."
"برد وت" در "بیلبورد" نوشته: "بیانسه با آن لباس چرم مشکی و چکمههایی که او را شبیه زن گربهای کرده بود، روی صحنه خرامان خرامان به سمت جمعیت می آمد، تقریبا پر واضح بود این دقایق آغازین کندترین دقایق اجرای او هستند و بازی سریع او به زودی آغاز خواهد شد."
پس از آنکه لباسهای چرمش را درآورد و با چیزی شبیه مایویی یکسره روی صحنه ماند، ترانه های "آخر زمان"، "پسرکوچولو" و "هاله" را اجرا کرد. رفقایش در "بند دیتسنیز چایلد" به او پیوستند و سپس همگی در کنار هم آهنگهای "bootylicious"، "زن مستقل بخش دو" و "خانومهای مجرد" را اجرا کردند.
روزنامه واشنگتن پست نوشته است که این اجرا "سکسی ترین اجرای بین دو نیمه از سال ۲۰۰۴ تاکنون بوده است." سال ۲۰۰۴ همان سالی بود که سینه "جنت جکسون" از لباسش بیرون افتاد و جنجال به پا کرد.
از آن زمان تا به حال، برگزارکنندگان سوپربال تصمیم گرفتند به سمت ستارگان راک کم خطرتر مثل "سر پل مک کارتنی"، گروه "رولینگ استونز"، "بروس اسپرینگستن" و گروه "دهو" بروند تا آن که در سال گذشته "مدونا" آمد و اجرای بین دو نیمه سوپر بال را در دست گرفت.
نیویورک دیلی نیوز نیز این اجرا را ستوده و گفته است: "بیانسه اجرای بین دو نیمه بسیار زندهای داشت، آن گونه که آدم را هلاک میکرد."
روزنامه لس آنجلس تایمز هم با این نکته که بیانسه با این اجرا "دهان همه را بست" موافق است.
جری شریور از روزنامه "یو اس ای تودی" این اجرا را "اجرایی بسیار پویا" توصیف می کند که "احتمالا فیوز برق ورزشگاه را پرانده است". این جمله شریور اشارهایست به قطع برق در وسط بازی که درست اندکی بعد از اجرای بیانسه اتفاق افتاد.
با این همه همکار شریور، "کریس اشتروس" گفته است که این اجرا بدون در نظر گرفتن موقعیت علاقهمندان به فوتبال که در استادیوم حاضر بودهاند، طراحی شده است.
"حدس زده میشد که بیش از ۱۰۰ میلیون نفر اجرای بین دو نیمه مسابقه سوپربال را تماشا کنند، با این همه هنوز آمار و ارقام نهایی اعلام نشده است."
اشتروس مینویسد: "با آنکه به نظر میرسد تماشاگران در خانه از تماشای این اجرای ۱۲ دقیقهای لذت بردهاند، اما برای علاقهمندانی که در استادیوم بودهاند دشوار بوده که از این اجرا با کیفیت بالا و شفاف، صدای خوب و گیرا و فیلمبرداری از زوایای مختلف و نماهای نزدیک از صورت بیانسه، آنگونه که تلویزیون سی بی اس برای مخاطبانش پخش کرده، لذت ببرند."
به گفته "این اجرا برای تماشاگران انبوه طراحی نشده بود. با آن که تماشاگران دور زمین بازی در حال لذت بردن بودند، اما به نظر میرسید که علاقهمندانی که در طبقه بالا نشسته بودند چندان به آن واکنشی نشان نمیدادند":
حدس زده میشد که بیش از ۱۰۰ میلیون نفر اجرای بین دو نیمه مسابقه سوپربال را تماشا کنند، با این همه هنوز آمار و ارقام نهایی اعلام نشده است.
پس از اتمام اجرا، بیانسه درباره جزئیات تازهترین تور دور دنیایش گفت.
این تور از ۱۵ آوریل و از شهر بلگرداد در صربستان آغاز شده و سپس برای ۶ اجرا راهی لندن خواهد شد.
