دانشگاه خواجه نصیر تهران به دنبال محدودیت فعالیت مجازی دانشجویان است

معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه صنعتی خواجه نصیر طوسی در تهران با استناد به «شیوه نامه انضباطی دانشجویان» که در اوج اعتراضات سراسری در ایران در آبان ماه ۱۴۰۱ تصویب شد، فعالیت دانشجویان این دانشگاه را در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی محدود و ممنوع کرده است.

در بیانیه معاونت فرهنگی و دانشجویی به فعالیت تعدادی از کانالهای تلگرامی و اینترنتی اشاره شده و محتوای آن «بسیار نامناسب» توصیف شده است.

مسئولان دانشگاه اعلام کردند که طبق تبصره ۲ و ۷ ماده ۳۲ شیوه نامه انضباطی «عضویت دانشجویان در شبکه‌ها،‌ نرم افزارها و سکوهای مجازی» مثل تلگرام،‌ فیسبوک و اینستاگرام «ممنوع» است و طبق شیوه نامه انضباطی دانشگاه با «دانشجویان متخلف» برخورد خواهد شد.

دانشگاه خواجه نصیر طوسی اعلام کرد که در حال حاضر هیچ یک از گروه‌های دانشجویی که در فضای مجازی فعال هستند، «مجوز قانونی ندارند.»

بر اساس تبصره دو ماده ۳۲ شیوه نامه انضباطی دانشجویان تشکیل گروه‌های اینترنتی و آنلاین دانشجویی با بیش از ۱۰۰ نفرعضو، نیاز به مجوز کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دارد. ایجاد کانال یا گروه غیر مجاز مشمول تنبیهات بند ۸ تا ۱۹ خواهد گردید.

مجازات تعیین شده بند ۸ تا ۱۹ این شیوه‌نامه سختگیرانه از منع موقت از تحصیل به مدت یک نیم‌سال بدون احتساب سنوات است تا «اخراج دانشجو از دانشگاه با محرومیت از تحصیل در کلیه دانشگاه‌ها تا ۵سال.»

تصویب شیوه نامه انضباطی جدید دانشگاه‌ها همزمان بود با اوج اعتراضات گسترده که در پی کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد در سراسر ایران به راه افتاد.

دانشجویان هم به دیگر شهروندان معترض در ایران پیوسته بودند و علیه حکومت شعار می‌دادند و دانشگاه‌ها محل تجمعات دانشجویان بود. تجمعاتی که با سرکوب نیروهای امنیتی و حراست دانشگاهها روبرو شد.

شیوه نامه انضباطی دانشجویان که در آبان۱۴۰۱ توسط دو وزارتخانه بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و علوم تحقیقات و فناوری تصویب شد محدودیت‌های بیشتری را برای دانشجویان تعریف کرد.

اجرای این شیوه‌نامه به موج محرومیت دانشجویان از تحصیل و خدمات رفاهی مثل خوابگاه و غذای دانشگاه منجر شد و از آن به عنوان یکی از دلایل تمایل بیشتر دانشجویان برای مهاجرت از ایران یاد می‌شود.

تصویب این شیوه نامه در زمانی که دانشگاه‌ها صحنه اعتراضات دانشجویی بود به نوعی ابزار سرکوب جنبش دانشجویی در ایران تفسیر شد.