احمد توکلی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام درگذشت

احمد توکلی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و از سیاست‌مداران قدیمی جمهوری اسلامی ایران، در ۷۴ سالگی درگذشت.

رسانه‌های ایران گزارش داده بودند که او از چند روز پیش در بخش مراقبت‌های ویژه یکی از بیمارستان‌های تهران بستری بود.

آقای توکلی از نمایندگان سابق مجلس شورای اسلامی و مدتی رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس بود و در دو دوره در سال‌های ۱۳۷۴ و ۱۳۸۰ نامزد ریاست‌جمهوری شد.

در دورهٔ ششم انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، آقای توکلی رقیب اکبر هاشمی رفسنجانی و در دورهٔ هشتم، رقیب محمد خاتمی بود که از هر دو شکست خورد.

در ماه‌های اول انقلاب بهمن ۵۷، او در بهشهر در شمال ایران، رئیس شهربانی، کمیتهٔ انقلاب اسلامی، دادیار و دادستان انقلاب بهشهر بود اما در امور نظامی و قضایی باقی نماند و در سال ۱۳۶۰ به‌ عنوان سخنگو وارد دولت محمدعلی رجایی شد.

سپس در دولت میرحسین موسوی، وزیر کار و امور اجتماعی شد اما در میانهٔ وزارت از سمت خود کناره‌گیری کرد.

آقای توکلی در دههٔ ۱۳۷۰ و پس از بازگشت از تحصیل در رشتهٔ اقتصاد در بریتانیا با بورسیه وزارت علوم، روزنامه «فردا» را تأسیس کرد. پیش از آن، او از نویسندگان روزنامه محافظه‌کار «رسالت» بود.

روزنامه تحت مدیریت او رویکردی انتقادی به سیاست‌های اقتصادی دوران ریاست‌جمهوری آقایان هاشمی رفسنجانی و خاتمی داشت. این روزنامه بعد از مدتی به‌دلیل مشکلات مالی تعطیل شد.

آقای توکلی در دوره اول تا هفتم و سپس در دوره نهم مجلس شورای اسلامی، نماینده بود. او در سال ۱۳۸۴ از ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد حمایت کرد اما مدتی بعد از منتقدان آقای احمدی‌نژاد شد.

او همسو با دولت اول آقای احمدی‌نژاد، از نمایندگان طراح قانون تثبیت قیمت‌ها بود که جلوی افزایش تدریجی قیمت حامل‌های های انرژی را می‌گرفت.

در این دوره او وبسایت خبری‌تحلیلی «الف» و نهادی با عنوان «سازمان دیده‌بان شفافیت و عدالت» را راه‌اندازی کرد.

آقای توکلی به‌عنوان رئیس این مؤسسه پیوسته درباره «رانت و فساد سازمان‌یافته» هشدار می‌داد و همزمان مقالات انتقادی در سایت «الف» منتشر می‌کرد.

این مقالات عمدتا درباره «تخلفات مالی و اداری» در جمهوری اسلامی و هشدار دربارهٔ تبعات دخالت نظامیان در سیاست و فعالیت‌های اقتصادی نیروهای مسلح بود.

احمد توکلی پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ و سرکوب اعتراضات موسوم به «جنبش سبز»، از مخالفان پخش اعترافات اجباری بازداشت‌شدگان در تلویزیون بود.