درباره پیر پالیو رهبر محافظه‌کاران در کانادا چه می‌دانیم؟

پیِر پالیِو در ۲۰ سالگی نقشه راهی برای کانادا ترسیم کرده بود.

رهبر حزب محافظه‌کار کانادا که الان ۴۵ سال دارد، در آن زمان در یک مسابقه مقاله‌نویسی با موضوع آنچه در صورت نخست وزیر شدن انجام خواهد داد، چشم‌انداز یک دولت با مالیات پایین و تشکیلات کوچکتر را ارائه کرد.

وی تصریح کرد: «یک دلاری که در دست مصرف‌کننده و سرمایه‌گذار باشد، مولدتر از یک دلاری است که یک سیاستمدار خرج می‌کند.»

پیر پالیو که یک قدم به واقعیت بخشیدن به دیدگاه خود نزدیک شده بود و در مصاحبه‌ای با جردن پیترسون، روانشناس و مفسر محافظه‌کار، به این مقاله قدیمی خود هم اشاره کرد.

محافظه‌کاران به رهبری پالیو در نظرسنجی‌های ملی از لیبرال‌ها پیش افتاده بودند.

پس از آنکه جاستین ترودو، نخست وزیر، اعلام کرد که از قدرت کناره‌گیری می‌کند و با توجه به برگزاری انتخابات در آینده نزدیک، پالیو وعده بازگشت به «سیاست عقل سلیم» را داده بود.

برای کانادایی‌هایی که از رشد کند اقتصادی و بحران مسکن و ناکافی بودن قدرت خرید ناخرسند هستند، او برای آنچه که «سوسیالیسم اقتدارگرای» ترودو می‌خواند، جایگزینی معرفی کرده است.

پیروزی در انتخابات می‌توانست او را به یکی از اعضای گروه رهبران پوپولیست راستگرا تبدیل کند که باعث کنار رفتن شماری از دولت‌ها در غرب شده‌اند.

در حالی که برخی او را با دونالد ترامپ مقایسه کرده‌اند - و در میان نزدیکان رئیس جمهور آمریکا طرفدارانی مانند ایلان ماسک و دیگران دارد - زندگی‌نامه پالیو داستانی کاملا کانادایی است.

مرد اهل کلگری که به اتاوا چشم دوخته بود

پالیو در استان آلبرتا در غرب کانادا از مادری ۱۶ ساله به دنیا آمد که او را به فرزندخواندگی سپرد.

دو معلم مدرسه ساکن حومه کلگری او را بزرگ کردند.

او در سال ۲۰۲۲ به مجله مک‌لین گفت: «من همیشه بر این باور بودم که سخاوت بدون چشم‌داشت رایج در خانواده و بطن جامعه، بزرگترین شبکه تامین اجتماعی است که می‌توانیم داشته باشیم.»

او گفت: «به تعبیری این نوعی نقطه شروع کار من است.»

پالیو از دوره جوانی علاقه خود به سیاست را نشان داد و به فعالیت برای محافظه‌کاران منطقه مشغول شد.

هنگام تحصیل در رشته روابط بین‌الملل در دانشگاه کلگری بود که با استاکوِل دِی آشنا شد. در آن زمان، دی درکابینه استیون هارپر، نخست وزیر محافظه‌کار کانادا، وزیر بود.

دی در آن دوره در پی کسب رهبری حزب اتحاد کانادایی بود؛ حزبی راستگرا با ریشه‌هایی در آلبرتا که در سال ۲۰۰۳ به بخشی از جناح محافظه‌کاران تبدیل شد. او از پالیو خواست برای گسترش حمایت از حزب در دانشگاه فعالیت کند.

دی در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی گفت: «او از همان ابتدا مرا تحت تاثیر قرار داد. به نظر می‌رسید که مردی با افکار پخته و در عین حال پرانرژی است که می‌تواند توجه مردم را به خود جلب کند.»

تلاش دی برای رهبری حزب موفقیت‌آمیز بود و او همراه پالیو به عنوان دستیار عازم اتاوا شد.

مدتی بعد، پالیو در یک شب سرد زمستانی وارد دفتر کارش شد تا نظرش را درباره احتمال نامزدی او برای نمایندگی پارلمان جویا شود.

پالیو در سال ۲۰۰۴ و در سن ۲۵ سالگی توانست به پارلمان فدرال راه یابد. او در آن زمان یکی از جوان‌ترین نمایندگان محافظه کار در پارلمان بود.

او از آن زمان تا کنون این کرسی را در اختیار داشته است.

از «اسکیپی» تا رهبری حزب

در پارلمان فدرال در اتاوا، همکاران و دشمنان پالیو به دلیل شور و شوق جوانی و زبان تند و تیزش، لقب اسکیپی (پرجنب و جوش) به او دادند.

رندی بسکو، استادیار علوم سیاسی در دانشگاه تورنتو، گفته است که او به «مبارزه‌جویی و تعهد شدید حزبی» شهرت یافت.

دی گفت که پشت درهای بسته جلسات ائتلاف محافظه کاران بود که پالیو خصوصیت دیپلماتیک خود را نشان می‌داد.

دی می‌گوید: «پیر همیشه برای گفتن اینکه "خوب، می‌دانی موضوع چیست؟ این به فکر من نرسیده بود" آماده بود. او به حرف دیگران گوش می‌داد و بعد می‌گفت به این موضوع فکر کرده‌اید؟»

با این حال در انظار عمومی رویارویی و ستیزه‌‌جویی سیاسی، سنگ بنای شخصیت عمومی پالیو محسوب می‌شد.

او پس از اینکه در سال ۲۰۲۲ به رهبری محافظه‌کاران رسید، به عنوان راهی برای برقراری ارتباط با رای‌دهندگان ناراضی از دولت ترودو، او را با زبانی گزنده مخاطب قرار می‌داد.

این رویکرد در مواردی او را با مشکل مواجه کرد. در ماه آوریل، به خاطر اینکه نخست وزیر را «خل و چل» خوانده بود از جلسه پارلمان اخراج شد.

پالیو در ماه ژوئن به نشریه مونترال گزت گفت که طرفدار «رک‌گویی» است.

او گفت: «من فکر می‌کنم وقتی حقیقت با نزاکت در تعارض است، باید حقیقت را انتخاب ‌کنم. فکر می‌کنم که ما برای مدتی بیش از حد طولانی در برخورد با طبقه سیاستمداران خود بیش از حد ادب به خرج داده‌ایم.»

سبک مبارزاتی او نیز تفرقه‌ برانگیز بوده و به دلیل ساده‌سازی بیش از حد مسائل پیچیده به منظور کسب توجه سیاسی، مورد انتقاد قرار گرفته است.

در حالیکه کانادایی‌ها پذیرای پیام رهبر اپوزیسیون به عنوان تغییری نسبت به سیاست پیشرو ترودو هستند، طبق آخرین نظرسنجی‌ها، بیش از نیمی از آنها نظر نامطلوبی نسبت به شخص او دارند.

پالیو از زمان اعلام استعفای ترودو مجبور شد نگرش خود را تغییر دهد.

دیدگاه پالیو درباره پوپولیسم، مهاجرت و ترامپ

این رهبر محافظه‌کار به دلیل ارتباط مستقیم با مردم عادی کانادا و انتقاد از قشر نخبگان، از جمله شرکت‌های بزرگ کانادا، به عنوان یک پوپولیست «نرم» توصیف شده است.

او در سال ۲۰۲۱ از تجمع موسوم به «کاروان آزادی» حمایت کرد که در اعتراض به اجباری شدن واکسیناسیون کووید برای چند هفته باعث اخلال در رفت و آمد در پایتخت شد.

او متعهد شد که «بزرگترین برنامه مقابله با جرم و جنایت در تاریخ کانادا» را اجرا کند و مجرمان سابقه‌دار را پشت میله‌های زندان نگه دارد.

پالیو به ندرت به مباحث اجتماعی توجه نشان داده است. به گفته پروفسور بسکو، رهبران محافظه‌کار درگیری در این مسائل را باعث باخت می‌دانند.

پالیو در اوایل دهه ۲۰۰۰ به قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان رای منفی داد، اما اخیرا گفته بود که در صورت انتخاب شدن، این قانون همچنان «بدون چون و چرا» بر جای خواهد ماند.

محافظه‌کاران همچنین از قوانین حامی آزادی سقط جنین حمایت نمی‌کنند، اما هنگام رای‌گیری پارلمان در مورد این قبیل لوایح، به نمایندگان جناح خود اجازه می‌دهند به تشخیص و میل خود رای دهند.

در ماه ژوئن پالیو گفت: «من رهبری یک دولت جمع و جور را برعهده خواهم گرفت که بر کارهای دولتی متمرکز است.»

در میان بحث‌های عمومی کانادا در مورد مهاجرت در ماه‌های اخیر، این حزب گفته بود که در نظر دارد تعداد تازه‌واردان را در حد تعداد خانه‌های جدیدی که ساخته می‌شود نگه دارد و بر جذب نیروی کار ماهر تمرکز خواهد کرد.

آنایدا، همسر پالیو، به عنوان یک کودک پناهجو از کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، به کانادا آمد.

این رهبر محافظه‌کار خواهان ادغام فرهنگی تازه‌واردان در جامعه کانادا بوده و گفته است که کشورش به جامعه‌ای دو بخشی نیاز ندارد.

یکی از وعده‌های اصلی او کاهش دامنه برنامه ملی ترودو در زمینه قیمت‌گذاری تولید کربن بود.

این برنامه به معنی بار مالی اضافی برای خانواده‌ها است. این موضع‌گیری باعث طرح سوالاتی در مورد رویکرد دولت او نسبت به مسائلی مانند تغییرات اقلیمی شده است.

کانادا اکنون با تعرفه‌های سنگین برای صادرات به آمریکا روبرو است که انتظار می‌رود که چالش بزرگی برای روابط دو کشور باشد.

پالیو اظهارات ترامپ در مورد پیوستن کانادا به آمریکا به عنوان پنجاه و یکمین ایالت متحده را رد کرده و قول داده است که «منافع کانادا را در اولویت قرار دهد.»

به غیر از این، او برنامه مفصلی در زمینه سیاست خارجی ندارد و در پیام‌هایش بر زنده کردن «رویای کانادایی» تمرکز کرده است.

مهم‌تر از همه، پالیو گفته بود که می‌خواهد شعارهای «آرمان شکوهمند» و «ووکیسم آرمان‌شهری» را که به اعتقاد او معرف دوران ترودو بوده کنار بگذارد و به جای آن اهدافی را که «برای مردم عادی واجد اهمیت و عالی هستند» دنبال کند.

او به جردن پیترسون گفت: «همیشه و در تمام این مدت مشخصا همین را گفته‌ام.»