چرا تیم‌های لیگ برتری برای کمپ‌های تابستانی به آسیا می‌روند؟

نیک مارش، بی بی سی، سنگاپور

«من دین ندارم، خدایی ندارم، باشگاه فوتبال لیورپول دین و آیین من است.»

ویجی در سنگاپور و در فاصله یازده هزار کیلومتری از ورزشگاه آنفیلد لیورپول به دنیا آمده است. اما او از سال ۲۰۱۱ منتظر است تا لیورپول به شهر او بیاید.

البته او تنها فرد منتظر نیست. بلکه در اوایل این ماه، بیش از پنجاه هزار هوادار سنگاپوری برای تماشای دیدار دوستانه لیورپول و کریستال پالاس، ورزشگاه ملی سنگاپور را پر کردند.

پس از سه سال ممنوعیت سفر به دلیل همه‌گیری کووید، تیم‌های لیگ برتر انگلیس سرانجام بار دیگر برای تورهای تابستانی پیش‌فصل خود به سراسر جهان سفر می‌کنند.

اهمیت مالی این سفرها بسیار زیاد است. برای مثال، زمانی که منچستریونایتد در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد میزان کاهش درآمدهایش تقریباً ۵۶ میلیون دلار بوده است، دلیل آن را همه‌گیری کووید و در نتیجه لغو تور پیش فصل خود در هند دانسته بود.

اکنون با کاهش محدودیت‌ها، بسیاری از باشگاه‌های لیگ برتر در حال بازگشت به بازار شماره یک خود در خارج از انگلستان هستند.

بیلی هوگان، مدیر اجرایی لیورپول به بی‌بی‌سی گفت: «آسیا منطقه‌ای است که بیشترین هواداران را در آن داریم.»

«زمانی یکی به من گفت که می‌توان در هر فرودگاهی و با هر پروازی به مقصدی رفت تا هواداران لیورپول را یافت. یک سوم طرفداران ما در آسیا هستند و احساس می‌کنم در آسیا فرصت‌های فوق‌العاده‌ای برای ما وجود دارد.»

جذابیت جهانی

منچستریونایتد، تابستان امسال تایلند و استرالیا را انتخاب کرد، جایی که آنها با لیورپول و کریستال پالاس بازی کردند.

تاتنهام هم به کره جنوبی، کشور مهاجم فوق ستاره خود سون هیونگ مین، سفر کرد.

از نظر ورزشی، این سفرها چندان منطقی به نظر نمی‌رسند. زیرا پروازهای طولانی بر فراز چندین منطقه زمانی، دمای بالا و آب و هوای مرطوب، آماده‌سازی ایده‌آلی برای فصل جدید در انگلستان نیستند.

یورگن کلوپ، سرمربی لیورپول، در پاسخ به سوال بی‌بی‌سی در یک کنفرانس مطبوعاتی می‌گوید: «این کار مورد علاقه من نیست.»

«پیش از هر چیز، من یک مربی هستم و ترجیح می‌دهم اگر بتوانیم دو هفته در اتریش، روزی دو بار تمرین کنیم.»

«اما این را نیز می‌دانیم که طرفداران ما در آسیا چقدر زیاد هستند و نزدیک بودن به آنها چیز فوق العاده‌ای است.»

اما در واقعیت، تیم‌های برتر مدتهاست که این بحث را به نتیجه رسانده و جنبه‌های مالی و تجاری پیروز قطعی آن شده است. مدیران اجرایی نیز تابستان امسال به دلیل تقاضای بسیاری که در منطقه دیده‌اند، بسیار راضی هستند.

ارقام جدید گزارش شده در سال جاری نشان می‌دهد که برای اولین بار، لیگ برتر درآمد بیشتری از پخش کننده‌های بین‌المللی نسبت به شبکه‌های داخلی بریتانیا دریافت خواهد کرد. انتظار می‌رود که در فصل آینده تا سال ۲۰۲۵، بازار آسیا به تنهایی ۱.۴ میلیارد دلار سود برای لیگ برتر داشته باشد.

در کره جنوبی، تمامی ‌بلیط‌های مسابقه نمایشی تاتنهام برابر منتخبی از ستارگان این کشور در عرض ۲۵ دقیقه فروخته شد و این رویداد تبدیل به پرمخاطب‌ترین رویداد ورزشی در تاریخ این کشور شد.

در همین حال، برگزارکنندگان در بانکوک نیز احساس کردند با توجه به استقبال بسیار زیاد، به راحتی می‌توانند قیمت بلیط بازی دوستانه منچستریونایتد و لیورپول را ۱۳۶ دلار تعیین کنند. در سنگاپور نیز ارزان‌ترین بلیط ۱۰۷ دلار قیمت قیمت گذاری شد.

این قیمت‌ها به میزان قابل توجهی بالاتر از آن چیزی است که هواداران در انگلیس انتظار دارند برای یک مسابقه رقابتی بپردازند، اما در آسیا نشان دهنده جاذبه قدرتمند باشگاه‌های بزرگ لیگ برتر است.

سخنگوی لیورپول به بی‌بی‌سی گفت: «ما این قیمت‌ها را تعیین نکرده‌ایم، ما یک مبلغ مشخص را دریافت می‌کنیم و هیچ سهمی از درآمد بلیط فروشی نداریم.»

درآمد آسیایی

میزان دریافتی دقیق تیم‌ها از بازی‌های دوستانه در آسیا، اغلب مخفی نگاه داشته می‌شود، اما تحلیلگران معتقدند که بعید است دریافتی باشگاه‌ها به تنهایی هزینه سفرهای طولانی را توجیه کنند، به خصوص وقتی هزینه‌های سفر و دستمزد کارکنان را نیز در نظر بگیرید.

کوین مک‌کالا، سردبیر آسیا-اقیانوسیه نشریه کسب و کار ورزش می‌گوید: «در حقیقت، تیم‌ها به طور مستقیم از بازی‌های پیش فصل پول هنگفتی به دست نمی‌آورند، شاید در نهایت چند میلیون دلار به ازای هر مسابقه آن هم در بالاترین سطح.»

«معامله بزرگتر و پول واقعی جای دیگری است. این سفرها برای برندسازی و حضور طرفداران در بازاری است که نتیجه آن درآمدهای بلندمدت بسیار زیاد از حق پخش و قراردادهای حمایت مالی با برندها و شرکت‌های آسیایی است.»

لیورپول در زمان حضورش در سنگاپور، یک قرارداد اسپانسری جدید را برای پیراهن خود، به ارزش بیش از ۲۴۰ میلیون دلار، با استاندارد چارترد، بانکی که تمرکز ویژه‌ای روی آسیا دارد، امضا کرد.

علاوه بر کمک به شهرت و ارتقاء وجهه حامیان مالی در صحنه جهانی، باشگاه‌های فوتبال می‌توانند گنجینه‌های آماده‌ای از داده‌های مشتریان را نیز در اختیار آنها قرار دهند.

برای مثال، منچستریونایتد تخمین می‌زند که پایگاه داده مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) آنها حاوی پنجاه میلیون رکورد از مشتریان است. در شبکه‌های اجتماعی نیز آنها در سال گذشته ۱۷۶ میلیون ارتباط داشته‌اند.

بنابراین برندها و بخش بازاریابی آنها در مقابل پولی که پرداخت می‌کنند، اغلب شناخت ارزشمندی از رفتار میلیون‌ها هوادار که در گذشته در باشگاه ثبت نام کرده‌اند یا با آن در ارتباط بوده‌اند را به دست می‌آورند.

آقای مک‌کالا می‌گوید: «اولین چیزی که برندهای بزرگ می‌خواهند، این است که بتوانند داده‌های طرفداران را ببینند.»

او می‌افزاید: «قبل از اینکه سرمایه‌گذاری کنند، می‌خواهند بدانند یک باشگاه چند هوادار دارد و جمعیت‌شناسی، سن، تعداد زن و مرد، درآمدشان و مواردی از این دست چگونه است.»

با این حال، این پول پخش تلویزیونی است که فوتبال انگلیس را از نظر مالی به اوج رسانده است.

سال‌هاست که لیگ‌های ورزشی دیگر، از جمله لیگ‌های فوتبال اروپایی، با حسرت به لیگ برتر نگاه می‌کنند، لیگ‌هایی که در ابتدا  و حتی زودتر از انگلیس، در دهه ۱۹۹۰ به آسیا آمدند و روابط تجاری برقرار کردند.

رقابت‌های جذاب لیگ برتر، فرهنگ متمایز طرفداران و زبان انگلیسی، همگی از عواملی هستند که باعث شده است لیگ برتر به پربیننده‌ترین لیگ ورزشی در جهان تبدیل شود و مجموعاً ۳.۲ میلیارد بیننده در سطح جهان را به خود جذب کند.

به گفته مسئولان لیگ برتر، نیمی از طرفداران در سطح جهان و یک چهارم مخاطبان تلویزیونی در آسیا و اقیانوسیه هستند. حتی با وجود اینکه در آسیا، بازی‌ها اغلب در نیمه‌های شب به پایان می‌رسند.

با این حال، کارشناسان می‌گویند که حفظ همه این طرفداران چالش برانگیز خواهد بود، به ویژه با طیف گسترده سرگرمی‌ها و انتخاب‌های گوناگون و در دسترس که نسل‌های جوان در اختیار دارند.

سال گذشته، فلورنتینو پرز، رئیس رئال مادرید، گفت: «جوانان دیگر به فوتبال علاقه‌ای ندارند. آنها پلتفرم‌های دیگری برای سرگرم کردن خود دارند.»

این دیدگاه، همراه با پیش‌بینی‌ها از کاهش درآمدهای تلویزیونی، برخی از مدیران باشگاه‌های فوتبال اروپایی را متقاعد کرد که باید رقابت‌های جدیدی را ابداع کنند تا هواداران را همچنان نگه دارند.

سوپرلیگ بدفرجام اروپا در سال گذشته، که شامل پنج باشگاه لیگ برتر انگلیس می‌شد، از نظر بسیاری برای میلیون‌ها هوادار در سراسر جهان، به ویژه در آسیا، که ترجیح می‌دهند به جای تیم‌های متوسط، نخبگان فوتبال را تماشا کنند، جذاب بود.

اما در نهایت پس از واکنش خشمگین طرفداران، چه در بریتانیا و چه در سطح جهانی، لغو شد.

سیمون چادویک، استاد جهانی ورزش در مدرسه بازرگانی املیون در فرانسه، می‌گوید: «باشگاه‌های فوتبال اروپایی نباید در مورد آسیا پیش فرض‌های‌ اشتباه داشته باشند و در واقع باید برای هر دلاری که به دست می‌آورند، بجنگند.»

"مشتریان آسیایی باهوش، پیچیده و فهیم هستند. حتی می‌توان دید که در سال‌های اخیر هواداران آسیایی مقداری نسبت به فوتبال اروپا بی‌تفاوت شده‌اند. بنابراین به باشگاه‌ها توصیه می‌شود که نه متکبر باشند و نه ساده‌لوح، با این تصور که آسیا مرغ تخم طلایی آنهاست."

آقای چادویک همچنین گفت که دورنمای برگزاری مسابقات رقابتی و حساس لیگ برتر در خارج از کشور، چیزی که برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد شد، در کوتاه مدت یا میان مدت بعید است، اگرچه در نهایت این بحث دوباره مطرح خواهد شد.

به سنگاپور بر می‌گردیم، جایی که ویجی پیراهن خود را در می‌آورد و پشت خود را نشان می‌دهد. او در پشتش خالکوبی‌هایی از لیورپول و سال‌های کسب جام در این باشگاه دارد.

او به آینده خوشبین است: «پدرم طرفدار لیورپول بود و من نیز اول از همه، پیراهن لیورپول را تن دخترانم کردم.»