نگرانی دموکرات‌ها همزمان با پیشروی ترامپ در رقابت تنگاتنگ انتخابات آمریکا

دو ماه پیش، کامالا هریس در کنوانسیون سراسری حزب دمکرات، در شیکاگو به‌عنوان نامزد دموکراتها برای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا معرفی شد.

برای هزاران نفر از هواداران این حزب، او نجات‌دهنده‌ای بود که جایگزین یک رئیس‌جمهور ۸۱ ساله می‌شد، که به نظر نمی‌رسید بتواند دونالد ترامپ را شکست دهد و یک دوره دیگر پیروز شود.

اما حتی در آن زمان، برنامه‌ریزان بلندپایه حزب دموکرات به من گفتند نگرانند که دموکرات‌ها بیش از حد به پیروزی خانم هریس مطمئن باشند.

حالا که روز انتخابات نزدیک می‌شود و نگرانی‌ها بیشتر شده، به نظر می‌رسد که نگرانی‌هایشان بی‌اساس نبوده است.

شکی نیست که کامالا هریس - بعد از انصراف جو بایدن از شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری- روی موج حرکت کرد و بلافاصله در نظرسنجی‌ها نسبت به جو بایدن، که از ترامپ عقب بود، رشد چشمگیری پیدا کرد.

با این حال به نظر می‌رسد که او توانسته است تنها رای‌دهندگان دموکرات سنتی را به صندوق‌های رای بازگرداند، یعنی کسانی که درباره بایدن و سن او نگران بودند.

کامالا هریس، برای پیروزی باید رای‌دهندگانی خارج از پایگاه دموکرات‌ها را جذب کند و همزمان ائتلاف شکننده‌ای را حفظ کند که در سال ۲۰۲۰ بایدن را به پیروزی رساند.

تازه‌ترین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که رقابت در هفته‌های اخیر فشرده‌تر شده و رای‌ها تقریبا برابر شده است. نگرانی دموکرات‌ها این است که ترامپ در ایالت‌های معروف به «دیوار آبی»، چند ایالت چرخشی مثل پنسیلوانیا، میشیگان و ویسکانسین و همینطور در میان سیاهپوستان و لاتین‌تبارها رای بیاورد.

«دیوار آبی» اصطلاحی است که از طرف تحلیلگران برای ۱۸ ایالت آمریکا و ناحیه کلمبیا استفاده می‌شود که حزب دموکرات در همه انتخابات‌ها از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۲ در آنها برنده شده است. این ایالت‌ها بخت پیروزی کامالا هریس را بیشتر می‌کنند.

اگرچه رقابت در ایالت‌های چرخشی بسیار تنگاتنگ است، احتمال خطا در نظرسنجی‌ها هم هست. به عبارت دیگر، این نظرسنجی‌های پیش از انتخابات ممکن است اشتباه باشند.

انتقادات کامالا هریس از دونالد ترامپ، رقیب جمهوری‌خواهش، در روزهای اخیر بسیار تندتر شده است. پیشتر و در کنوانسیون سراسری حزب دموکرات، او ترامپ را مسخره می‌کرد و می‌گفت «مردی جدی‌ نیست» و او را «عجیب» توصیف کرد. حالا اما او را «فاشیست» و «به‌شدت بی‌ثبات و نگران‌کننده» می‌نامد.

پیام اولیه کامالا هریس که می‌خواست «شادی» را بیاورد، به پیامی از ترس تبدیل شده است. او حالا در مورد چیزی هشدار می‌دهد که پیامدهای خطرناک دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ می‌نامد.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که احتمالاً هریس «آرای مردمی» را می‌برد. اما این کافی نخواهد بود. او باید در ایالت‌های سرنوشت‌ساز پیروز شود تا در کالج انتخاباتی یا رای الکترال پیروز شود.

اما در هفته‌های اخیر، من به اکثر آن ایالت‌ها سفر کرده‌ام، نگرانی‌هایی که بیشتر رای‌دهندگان هنوز درباره هریس دارند حالا آشکارتر شده. آنها فکر می‌کنند هنوز او را به‌خوبی نمی‌شناسند.

«دموکرات‌ها را نمی‌بخشم»

کامالا هریس در میشیگان، که بیشترین عده رای‌دهندگان عرب - آمریکایی در آمریکا را دارد، با مشکلی خاص رو‌به‌روست.

جو بایدن در سال ۲۰۲۰ این ایالت را با اندکی بیش از ۱۵۰ هزار رای برد، اما ناتوانی دولت او در مهار حملات اسرائیل به غزه و لبنان به‌شدت وجهه حزب را در میان ۳۰۰ هزار عرب - آمریکایی ساکن این ایالت تضعیف کرده است.

کامالا هریس، معاون اول جو بایدن، نیز به همین اندازه مقصر شناخته می‌شود.

در کافه «حراز» در «دیربورن»، کافه‌ای به سبک خاورمیانه که قهوه ترکی و آب انار سرو می‌کند، با گروهی از دموکرات‌های قدیمی دیدار کردم که مشغول تبلیغ بودند.

من انتظار داشتم که بعضی از آن‌ها بگویند نمی‌توانند به هریس رای بدهند و در انتخابات شرکت نخواهند کرد. اما سمرا لقمان، که خود را چپ‌تر از اکثر دموکرات‌ها توصیف می‌کند، گفت نه تنها به ترامپ رای می‌دهد، بلکه دیگران را هم به این کار تشویق می‌کند.

می‌گوید: «من معتقدم باید برای همه جان‌های از‌دست‌رفته پاسخگویی باشد. من دموکرات‌ها را به خاطر این نمی‌بخشم و از ترس به آنها رای نمی‌دهم.»

شادی عبدالرزاق گفت پارسال فکرش را هم نمی‌کرده که بخواهد به ترامپ رای دهد، اما حالا سمرا ممکن است او را متقاعد کند.

او گفت: «اگر بخواهم دموکرات‌ها، به‌ویژه این دولت، را تنبیه کنم، شاید مجبور باشم رای دادن به ترامپ را در نظر بگیرم. هر بار که این را می‌گویم، احساس می‌کنم باید بروم و بالا بیاورم. اما همچنین به خانواده و مردمم در فلسطین و لبنان فکر می‌کنم.»

کامالا هریس درباره خشم خود از رنج در غزه و لبنان صحبت کرده است، اما این رای‌دهندگان می‌خواهند او بگوید که اگر سلاح‌های آمریکایی در حملاتی استفاده شود که به کشته شدن غیرنظامیان در غزه و لبنان منجر شود، او از ارسال تسلیحات به اسرائیل خودداری خواهد کرد.

در ایالت میشیگان، آرای طبقه کارگر و اتحادیه‌ها هم شاید حیاتی باشد. «ژان دوچمن»، یک مقام اتحادیه کارگران خودروی ایالات متحده در شهر «لنسینگ»، میشیگان، به هریس خوش‌بین‌تر است.

هنگامی که در ماه ژوئیه با او صحبت کردم، می‌خواست که بایدن به دلیل کهولت کنار برود. اما او همچنین نگرانی‌های عمیقی درباره کامالا هریس داشت. می‌گوید متقاعد شده که هریس بهترین انتخاب است و معتقد است که بعضی از همکاران مرددش هم حالا متقاعد شده‌اند که به هریس رای بدهند.

آقای دوچمن معتقد است که تبلیغات گسترده در ایالت میشیگان واقعاً تفاوت ایجاد کرده است.

با وجود اینکه بعضی از اتحادیه‌ها از هریس حمایت نمی‌کنند، آقای دوچمن می‌گوید: «او آمد و با ما صحبت کرد و این واقعاً ارزش دارد.»

بزرگ‌ترین جایزه

مهم‌ترین ایالت چرخشی، ایالت پنسیلوانیاست، زیرا بیشترین تعداد آرا را در میان آرای الکترال دارد‌. ایالت‌های چرخشی ایالت‌هایی هستند که هیچ‌کدام از دو حزب اصلی و نامزدهای آنان پشتیبانی قاطع در آن ایالت ندارد تا بتواند به آرای مجمع گزینندگان آن ایالت اتکا کند.

با بن‌بست نظرسنجی‌ها، هر دو طرف صدها میلیون دلار به تبلیغات این ایالت سرازیر کرده‌اند تا رای‌دهندگان مردد را جذب کنند.

در هر بازدید، متوجه شده‌ام که رای‌دهندگان بیشتر از همه چیز به اقتصاد اهمیت می‌دهند و این حوزه‌ای است که به نظر می‌رسد ترامپ برتری قابل توجهی در آن دارد : هر چقدر دموکرات‌ها به آمار اشتغال و رشد اقتصادی اشاره کنند، وضع اقتصادی مردم چهار سال پیش و قبل از تورم بالا بهتر بود.

در یک مسابقات سراسری شکار و ماهیگیری در پارک ایالتی «بالد ایگل»، با ژن وول دیدار کردم که از رای‌دهندگان مردد است.

می‌گفت که به دلیل «رسوایی‌های اطراف ترامپ» تمایلی ندارد به او رای بدهد.

اما آقای وول مطمئن است که وقتی ترامپ در قدرت بود، قیمت غذا و بنزین پایین‌تر بود.

او می‌گوید: «بیشتر دوستانم احتمالاً به ترامپ رای می‌دهند» و اضافه کرد که فکر می‌کند پنسیلوانیا هم به آن طرف می‌رود.

هریس تمرکز خود را روی زنان در حومه پنسیلوانیا گذاشته است، به‌ویژه کسانی که معمولاً به جمهوری‌خواهان رأی می‌دهند اما به خاطر لحن و رفتار ترامپ از او دل‌زده شده‌اند.

برنامه‌های اخیر کامالا هریس که در آنها جمهوری‌خواهان میانه‌رو مانند لیز چنی، نماینده سابق کنگره، حضور داشتند،‌با هدف متقاعد کردن این گروه است تا حتی اگر با سیاست‌های هریس هم‌نظر نیستند، تنها برای جلوگیری از ورود دوباره ترامپ به کاخ سفید، به دموکرات‌ها رأی دهند.

آیا سقط جنین تفاوت ایجاد می‌کند؟

کامالا هریس در میان زنان رای‌دهنده در سراسر کشور، در انتخاباتی دست بالا را دارد که بزرگ‌ترین شکاف جنسیتی تاریخ آمریکا در آن مشاهده می‌شود.

او تقریباً هیچ‌گاه به تاریخی بودن نامزدی خود اشاره نمی‌کند، هیچوقت نمی‌گوید که اگر انتخاب شود، اولین رئیس‌جمهوری زن آمریکا خواهد بود. اما بر حمایت خود از حقوق باروری زنان تأکید می‌کند.

ترامپ به انتصاب قضات دیوان عالی، که حق سقط جنین را که بیش از ۵۰ سال وجود داشت، لغو کردند، افتخار می‌کند. اما می‌داند که ممنوعیت‌های بسیار سخت سقط جنین که بعضی ایالت‌ها بعد از آن تصویب کردند، برای بسیاری از رای‌دهندگان بسیار نامحبوب است و همین مسئله او را مجبور کرده که در این زمینه با احتیاط قدم بردارد.

اخیرا یک شب در فینیکس، در ایالت آریزونا، به برخی از داوطلبان در یک بار مد روز در مرکز شهر ملحق شدم که مشغول نوشتن پیام‌های شخصی درباره دلایل حمایت‌شان از حقوق سقط جنین برای ارسال به رای‌دهندگان آریزونا بودند. بسیاری از آنها به طور معمول فعال سیاسی نیستند.

در «آریزونا»، یکی از دو ایالت چرخشی در غرب آمریکا، یک طرح پیشنهادی در برگه رای وجود دارد تا حقوق سقط جنین را در قانون اساسی ایالت به تصویب برساند که در واقع قانون فعلی که بارداری پس از ۱۵ هفته را منع می‌کند، لغو خواهد کرد.

امید دموکرات‌ها این است که زنان در ده ایالت با چنین طرح‌هایی در مورد سقط جنین به پای صندوق‌های رای بیایند و در همان حال، رای ریاست جمهوری خود را به نفع هریس بدهند.

نیکول نای به من گفت که این اولین باری است که در یک کمپین سیاسی شرکت می‌کند و او یک رای‌دهنده جدید هم جذب کرده است، مادر ۶۲ ساله‌اش که هرگز قبلاً رای نداده بود.

او گفت: «به او گفتم که من واقعاً نگران حقوقم هستم. او خیلی خوش شانس بود که در زمانی بزرگ شد که آن حقوق رعایت می‌شد. نگران‌کننده است که این موضوع برای من در ابهام قرار دارد.»

نظرسنجی‌های ایالت آریزونا نشان می‌دهند که احتمالاً رای‌دهندگان از این طرح با اختلاف زیاد حمایت خواهند کرد، اما این ممکن است به رای به هریس منجر نشود. یک نفر از هر پنج نفر می‌گوید که قصد دارد به تضمین حقوق سقط جنین در آریزونا رای دهد، اما در عین حال رای خود را به ترامپ می‌دهد.

نه هریس و نه ترامپ نمی‌دانند که چه کسی رئیس‌جمهور آینده آمریکا خواهد بود. هیچ یک از نظرسنجی‌ها یا تحلیل‌گران سیاسی نیز نمی‌دانند.

اما به نظر می‌رسد کامالا هریس نتوانسته است هیجان و خوش‌بینی را که در ابتدا به عنوان یک نامزد ریاست‌جمهوری ایجاد کرده بود، حفظ کند. اکنون او باید برای هر رای مبارزه کند تا شانس شکستن «بالاترین و سخت‌ترین سقف شیشه‌ای» را داشته باشد. اصطلاحی که هیلاری کلینتون، آخرین زنی که برای ریاست‌جمهوری آمریکا تلاش کرد آن را مطرح کرده است.