هدیه‌ای باورنکردنی که زندگی دانشجویان کالج پزشکی اینشتین را دگرگون کرد

اولیانا دومینگوئز پائز، دانشجوی ۲۴ ساله کالج پزشکی آلبرت اینشتین، متوجه شد که جلسه اسرارآمیزی را که دانشکده او برای روز دوشنبه برنامه‌ریزی کرده بود، از دست خواهد داد.

او که در ترافیک همیشگی شهر نیویورک گرفتار شده بود از یکی از دوستانش خواست تا هر خبری را با فیس‌تایم به او اطلاع بدهد.

از آن طرف خط، دوستش به او گفت «تنها چیزی که شنیدم داد و فریاد و عبارت شهریه رایگان بود.»

در خود دانشگاه، دکتر روث گوتسمن در واقع زندگی خانم دومینگز پائز و دوستانش را تغییر داده بود.

این استاد سابق کالج و بیوه نیکوکار یکی از سرمایه‌گذاران ثروتمند بازار سهام وال‌استریت در سالنی پر از دانشجویان اعلام کرد که یک میلیارد دلار را برای پرداخت شهریه دانشجویان این مدرسه پزشکی در برانکس در نظر گرفته است.

دانشجویان فریاد ‌زدند. او را تشویق کردند و به مادرانشان تلفن کردند تا آنها را در جریان قرار بدهند.

خانم پائز در اوبر به گریه افتاد. او می‌گوید «وقتی به دانشگاه برگشتم... فقط همه دوستانم را در آغوش گرفتم، چون این تصمیم زندگی همه ما را تغییر می‌دهد.»

در حالیکه ایالات متحده با بحران بدهی دانشجویان دست و پنجه نرم می‌کند و چشم‌انداز سیاسی روشنی برای حل این معضل در آینده نزدیک وجود ندارد، دانشکده پزشکی آلبرت اینشتین ناگهان مسیر متفاوتی را برای دانشجویان گشود.

دانشجویان که از شر یک بدهی شش رقمی خلاص شده‌ بودند، به بی‌بی‌سی گفتند که ناگهان متوجه شدند که می‌توانند برنامه‌هایی را که از نظر مالی دور از تصور بود دنبال کنند، برنامه‌هایی از تشکیل خانواده و خرید خانه گرفته تا آغاز شغل نه بر اساس نیاز مالی برای بازپرداخت کوهی از وام‌ها، بلکه با هدف خدمت به جامعه و ارائه خدمات پزشکی به ساکنان مناطق محروم‌تر.

کمتر از ۲۴ ساعت پس از اظهارات دکتر گوتسمن، پنج تن از دانشجویان زیر نور آفتاب در پردیس دانشگاه با بی‌بی‌سی صحبت کردند تا نظر خود را درباره آینده به اشتراک بگذارند.

سام وو، دانشجوی سال اول پزشکی از مناطق غرب میانه که می‌خواهد مطالعات خود را بر پزشکی اعتیاد و مراقبت‌های بهداشتی برای بیماران کم‌درآمد متمرکز کند، گفت: «احساس می‌کنم دعاهایم اجابت شده است.»

وقتی او چند ماه پیش به دانشگاه رفت، معتقد بود برای ادامه تحصیل و حمایت از خانواده‌اش باید کارهای اضافی انجام بدهد و بار وام‌های سنگین را به دوش بکشد.

آقای وو، ۲۳ ساله، گفت: «چیزی که هنگام انتخاب مسیر شغلی‌ام به آن بسیار فکر می‌کنم، پول است، زیرا واقعا برای من مهم است. من از یک خانواده کم‌درآمد هستم و نمی‌توانم انتظار کمک آنها به پرداخت وام را داشته باشم و خدمت به ساکنان اقامتگاه‌های خیریه هم پردرآمدترین زمینه فعالیت پزشکی نیست. اما حالا دیگر لازم نیست نگران باشم.»

او می‌گوید: «خوب، حالا می‌توانم تخصصی را انتخاب کنم که هزینه بیشتری داشته باشد، تا بتوانم به نیازمندان بهتر خدمت کنم و واقعا می‌توانم کارهایی را انجام دهم که واقعا به آنها علاقمندم.»

شهریه دانشگاه خصوصی آلبرت اینشتین سالانه ۵۹ هزار دلار برای یک دوره چهارساله پزشکی است که به گفته خانم دومینگوئز پائز، از اعضای یک گروه دانشجویی به نام نسل اول/ مشارکت کم درآمدها، برای بسیاری از دانشجویان بسیار سنگین است.

دانشکده‌های پزشکی غیردولتی آمریکا معمولا بسیار گران هستند و بسیاری از فارغ‌التخصیلان پزشکی کار خود را با بدهی‌های شش رقمی آغاز می‌کنند. بر اساس تجزیه و تحلیل یک موسسه تحقیقاتی، در سال ۲۰۲۳، دانشجویان پزشکی در ایالات متحده به طور متوسط ​​با ۲۵۰۹۹۵ دلار بدهی وام دانشجویی فارغ‌التحصیل شدند که بازپرداخت آن می‌تواند ده‌ها سال به طول انجامد.

دکتر پیتر کمپبل، استاد اپیدمیولوژی در این کالج، گفت که حذف بار مالی به این معنی است که دانشجویان او می‌توانند مسیرهای پزشکی مورد علاقه خود را انتخاب کنند بدون اینکه نگران هزینه‌های آن باشند.

او روز دوشنبه را «بدون شک شادترین روز» در ۲۰ سال تدریس خود، از جمله سه سال تدریس در کالج اینشتین، توصیف کرد.

او گفت: «ما دیدیم که همه دانشجویان ما کاملا بشاش بودند. من هرگز در زندگی‌ام جوانان ۲۰ ساله را به این اندازه شاد ندیده بودم.»

علاوه بر شهریه تحصیلی، دانشجویان باید هزینه‌هایی مانند مسکن، غذا، و ثبت نام در امتحانات را بپردازند - هزینه‌هایی که ممکن است به نوبه خود به ده‌ها هزار دلار برسد. و شکی نیست که روش جدید می‌تواند زندگی حدود ۱۰۰۰ دانشجوی پزشکی را دگرگون کند.

به گفته الین ایاندولی، سخنگوی دانشگاه، دانشجویانی که در حال حاضر در سال چهارم پزشکی هستند، هزینه ترم بهار خود را بازپرداخت خواهند کرد. او گفت که سودی که به مبلغ اعطایی تعلق می‌گیرد برای همیشه تامین کننده شهریه دانشجویان خواهد بود.

تروور بارکر، یک جوان ۲۵ ساله اهل کالیفرنیا، گفت که همکلاسی‌هایش به دلیل خلاص شدن از وام، در مورد ازدواج یا بچه‌دار شدن زودتر از آنچه که قبلا فکر می‌کردند صحبت می‌کنند.

به گفته دانشجویان، اینک کالج مسئولیت دارد تا به شیوه خود در پذیرش دانشجو تنوع بخشد و راه را برای ورود داوطلبان کم‌درآمد و متعلق به جوامع حاشیه‌ای هموار سازد. برانکس فقیرترین ناحیه در شهر نیویورک است و از نظر خدمات پزشکی، یکی از پایین‌ترین رتبه‌ها را در بین مناطق کم‌درآمد ایالت دارد.

طبق آمار این مدرسه، نزدیک به نیمی از دانشجویان پزشکی آن سفیدپوست، ۱۱ درصد اسپانیایی یا لاتین‌تبار و تنها ۵ درصد سیاهپوست هستند.

ترکیب قومی جمعیت شناسی برای برنامه دکترای آن هم تقریبا همینطور است.

در همین حال، طبق سرشماری سال ۲۰۲۰، نزدیک به ۴۴ درصد از ساکنان برانکس سیاهپوست و ۵۶ درصد از ساکنان آن اسپانیایی یا لاتین تبار هستند.

خانم پائز به بی‌بی‌سی گفت: «احساس می‌کنم چیزی که بیش از همه از هیجان‌زده هستم، افزایش برنامه‌هایی است که منعکس کننده ترکیب جمعیتی برانکس باشد چون حالا داوطلبان می‌دانند که امکان پرداخت هزینه تحصیل در دانشکده پزشکی را دارند.»

نلسون پرز کاتالان، دانشجوی ۲۸ ساله دوره دکترا، گفت «سوگیری عمده در رشته پزشکی براساس نمرات بالا و گزینش افرادی مبتنی بوده که روش‌های بسیار سنتی را برای نشان دادن توانایی خود مطرح می‌کردند که اینها هم با سطح درآمد ارتباط دارد.»

او گفت که تامین شهریه «فرصتی است برای اختراع مجدد چرخ و بازنگری در نحوه پذیرش و ارزیابی اینکه چه کسی می‌تواند پزشک شود.»

جید آندراید، ۳۰ ساله، که امیدوار است در رشته پزشکی کودکان تخصص بگیرد، برای خودش و همکلاسی‌هایش هیجان زده بود.

او گفت: «اما فکر می‌کنم هیجان‌انگیزترین چیز واقعا تاثیری است که این تحول بر نسل‌های آینده دانشجویان خواهد داشت و تصویر بزرگتر این است که این واقعا بارقه امید است.»