وزیر سال‌خورده پیشین افغانستان با دوچرخه در شهر سفر می‌کند

منتشر شده در

عبدالرشید آرین، متولد قندهار و ۴۰ سال است که در کابل زندگی می‌کند. او در گذشته عضو حزب دموکراتیک خلق افغانستان بوده و اکنون به عنوان عضو و معاون حزب آبادی افغانستان کار می‌کند.

او که ۷۸ سال سن دارد، در گذشته کار در مقام‌های مهم دولتی را درکارنامه دارد. آقای آرین به عنوان خبرنگار، معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ، سفیر افغانستان در پاکستان، وزیر عدلیه (دادگستری) و دادستان کل افغانستان کار کرده‌ است. او معاون نخست وزیر و معاون شورای انقلابی حزب دموکراتیک خلق افغانستان نیز بوده است.

حزب دموکراتیک خلق افغانستان در هفتم ثور/ اردیبهشت ۱۳۵۷خورشیدی، با یک کودتای نظامی و خونین، داوود خان و اعضای خانواده او را به قتل رساند و قدرت را به دست گرفت. این حزب در سال ۱۳۷۱ از قدرت سرنگون و مجاهدین افغانستان قدرت را بدست گرفت.

سجاد محمدی، خبرنگار بی‌بی‌سی، به مناسبت روز جهانی سالمندان به پای صحبت این مقام سابق افغانستان نشسته و درباره وضعیت سالمندان افغانستان با او صحبت کرده است.

او می‌گوید که زندگی عادی و تنها یک خانه در منطقه مکروریان کهنه کابل دارد. وزیر دادگستری پیشین افغانستان می‌گوید که بعد از کنار رفتن از مناسب دولتی، با دوچرخه تردد می‌کرد ولی اکنون به دلیل درد کمر دوچرخه را کنار گذاشته و با وسایل حمل و نقل عمومی در شهر کابل تردد می‌کند.

استفاده از دوچرخه و ترانسپورت عمومی در افغانستان با توجه به دشواری استفاده از آن از نظر اجتماعی از روی ناچاری پنداشته می‌شود و بیشتر مورد استفاده طبقات کم‌درآمد و فقیر جامعه قرار دارد.

این دادستان پیشین می‌گوید که تاکنون برای "حمایت و کمک" به سالمندان در افغانستان قانون خاصی وجود ندارد. به گفته او دولت نیز قادر به تامین بودجه خود نیست، اگر زمانی دولت قادر به تامین بودجه عادی و توسعه‌ای خود شود و جنگ‌ها پایان یابد، به یقین گام‌های برداشته خواهد شد.

آقای آرین می‌گوید که دولت تاکنون نه تنها به او، بلکه به تمام سالمندان رسیدگی نتوانسته‌ است.

او می‌گوید که افغانستان جامعه سنتی است و مردم به بزرگ سالان احترام دارند ولی حمایت دولتی از آنان وجود ندارد. علاوه بر آن خانه سالمندان نیز در این کشور به دلیل مسایل اجتماعی وجود ندارد.

وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان می‌گوید این وزارت طرحی را برای حمایت از سالمندان روی دست دارد. حدود شش سال قبل این وزارت طرح 'خانه سالمندان' را به مجلس سنای این کشور ارائه کرد، طرحی که با مخالفت نمایندگان مجلس رو به رو شد.

نمایندگان این طرح را در تضاد با 'فرهنگ افغانی' خوانده و گفتند موجودیت چنین مکانی به فرهنگ اسلامی و افغانی صدمه می‌زند.

شعار امسال روز جهانی سالمندان "حرکت به سوی برابری سنی" است. سازمان ملل می‌گوید که افراد کهن سال به عنوان رهبران جامعه نقش عمده در اجتماع دارند اما با مشکلات، فقر، تبعیض و ناتوانایی جسمی روبرو هستند.

با توجه به استقرار بیشتر از ۷۱ درصد جمعیت افغانستان در مناطق روستایی، اکثر سالمندان این کشور نیز بی‌سواد و یا کم سواد هستند.

مرکز ملی آمار افغانستان نیز اعلام کرده که نزدیک به ۶۰۰ هزار نفر از جمعیت این کشور بیشتر از ۶۰ سال سن دارند، ولی تعداد کارمندان دولتی که به دلیل پیری یا ۴۰ سال خدمت در اداره‌های دولتی افغانستان بازنشسته شده‌اند، ۱۵۷ هزار نفر اعلام شده است.

براساس قانون افغانستان افراد سالمند که در نهادهای دولتی کار می‌کنند؛ در دوران بازنشستگی مقداری از حقوق‌شان تا آخرعمر به آنان پرداخت می‌شود.

سازمان ملل در سال ۱۹۸۲ شورای جهانی سالمندی را ایجاد کرد و این شورا طرحی را برای حمایت از سالمندان در نظر گرفت که تعیین یک روز جهانی برای سالمندان برای حمایت از آنان بود. این شورا در سال ۱۳۹۰ روز اول اکتبر را به عنوان روز جهانی سالمندان تعیین کرد.

در تعریف سالمندان و شروع سالمندی نمی‌توان زمان خاص را در نظر گرفت ولی بیشتر معتقدند که دوران سالمندی از ۶۰ یا ۶۵ سالگی شروع می‌شود. مسایل دیگر همانند شرایط زندگی و محل زندگی نیز براین روند تاثیرگزار است.

سازمان ملل اعلام کرده که در فاصله سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۳۰ میلادی شمار افرادی که به بالای ۶۰ سال می‌رسند، ۴۶ درصد افزایش خواهند یافت. یعنی از ۹۶۲ میلیون نفر به یک میلیارد و چهارصد هزار نفر خواهند رسید.