تظاهرات مصر؛ حمایت احزاب مخالف از جمله اخوان‌المسلمین از معترضین

در پی اعتراض‌های خیابانی شماری از مخالفان در شهرهای مختلف مصر علیه عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور این کشور، چندین حزب و گروه سیاسی مصری - از جمله گروه اخوان المسلمین - در روز شنبه از اعتراض‌ها حمایت کردند.

همزمان سازمان دیده‌بان حقوق بشر نیز از حکومت مصر خواست تا از سرکوب اعتراض‌ها و تکرار "خشونت‌های پیشین" خودداری کند.

این سازمان همچنین از مقام‌های قضایی مصر خواست تا هرچه سریعتر معترضین بازداشت شده را آزاد کند.

اعتراض‌های مصر در شامگاه روز جمعه در هشت شهر این کشور رخ داد. قاهره، اسکندریه و سوئز شاهد بزرگترین اعتراض‌ها بودند.

در این اعتراض‌ها، مخالفین با سردادن شعارهایی خواستار استعفای عبدالفتاح سیسی از مقام ریاست‌جمهوری شدند.

در میان بیانیه‌هایی که روز شنبه درباره این اعتراض‌ها منتشر شد، یکی از مهمترین واکنش‌ها متعلق به گروه اخوان‌المسلمین بود که از زمان کودتای آقای سیسی در سال ۲۰۱۳ تا امروز به شکل سخت‌گیرانه‌ای سرکوب شده است.

در بیانیه این گروه که در فیس‌بوک منتشر شد آمده است که اعتراض‌ها، نشانه‌ای از رویارویی ارتش مصر در مقابل مردم این کشور است.

در این بیانیه آمده که مردم مصر دیگر نمی‌توانند "فساد و استبداد" را تحمل کنند و خواستار یک حکومت "صادق، ملی و غیرنظامی" هستند.

در جریان کودتای سال ۲۰۱۳، محمد مرسی، رئیس‌جمهور مصر که به شکل دموکراتیک به این مقام رسیده بود از قدرت خلع و زندانی شد. او در سال ۲۰۱۹ در زندان درگذشت.

آقای مرسی یکی از اعضای گروه اخوان المسلمین بود.

بعد از سرنگونی آقای مرسی، گروه اخوان المسلمین غیرقانونی اعلام شد و علاوه بر اعدام صدها تن از اعضایش، هزاران نفر از هوادارانش نیز زندانی شدند.

علاوه بر این گروه، حزب سوسیال دموکرات مصر و حزب سوسیالیست‌های انقلابی مصر نیز در بیانیه‌های جداگانه که روز شنبه منتشر کردند از اعتراض‌های اخیر علیه عبدالفتاح سیسی حمایت کردند.

در بیانیه حزب سوسیال دموکرات مصر، حکومت سیسی به "فساد، قتل و شکنجه" متهم شده است.

روز شنبه همچنین بسیاری از فعالان مصری در شبکه‌های اجتماعی تلاش کردند تا یک توفان توییتری با هشتگ "میدان تحریر" راه بیاندازند.

میدان تحریر یکی از میادین مرکزی شهر قاهره است که اعتراض‌های سال ۲۰۱۱ میلادی در آنجا متمرکز بود.

در جریان اعتراض روز جمعه نیز مخالفان در تلاش بودند که وارد این میدان شوند، اما پلیس ضد شورش با شلیک گاز اشک‌آور جلوی ورود آنها را به میدان گرفت. در نهایت عده‌ای موفق شدند وارد میدان شوند و علیه سیسی شعار بدهند.

در مقابل برخی از هواداران رئیس‌جمهوری مصر نیز با انتشار توئیت‌هایی سعی کردند تا از "دستاوردهای" او بنویسند.

ضمن اینکه به گزارش بی‌بی‌سی مانیتورینگ، گروه داعش نیز در روز شنبه تبلیغات گسترده‌ای علیه حکومت مصر انجام داد.

این گروه در مطالبی که منتشر کرد از مردم مصر خواست تا برای مقابله با عبدالفتاح سیسی به داعش بپیوندند.

به رغم واکنش‌های گسترده داخلی، اعتراض‌های مصر واکنش چندانی در عرصه بین‌المللی برنینگیخت و به جز سازمان دیده‌بان حقوق بشر، تنها حکومت امارات درباره این اعتراض‌ها موضع‌گیری کرد.

در واکنش امارات از تشکیلات اداری و حکومت مصر حمایت شده و بخشی از اعتراض‌ها "تبلیغات اخوان المسلمین" توصیف شده است.

در حال حاضر عبدالفتاح سیسی برای حضور در مجمع عمومی سازمان ملل کشورش را ترک کرده و در آمریکا به سر می‌برد.

اعتراض‌ها چگونه آغاز شدند؟

اعتراض‌های روز شنبه که ظاهرا به شکل ناگهانی در شهرهای مختلف مصر رخ دادند، نتیجه افشاگری‌ها و دعوت چهره‌ای است به نام "محمد علی" که از او به عنوان بازیگر و تاجر نام برده می‌شود.

آقای علی در تبعیدی خودخواسته در اسپانیا به سر می‌برد و می‌گوید که به مدت ۱۵ سال پیمانکار ارتش مصر بوده است.

او مدعی است که میلیون‌ها دلار از حکومت مصر طلب دارد و فساد خانواده عبدالفتاح سیسی موجب شده تا او سرمایه زیادی را از دست بدهد.

آقای علی در ویدئوهایی که در فیس‌بوک منتشر کرد علیه حکومت سیسی "افشاگری" کرد و اتهامات بسیاری را به زبان آورد. او از جمله گفت که برای سیسی در یک مرکز نظامی یک کاخ ساخته است.

در نهایت سلسله "افشاگری‌ها" موجب شد تا عبدالتفاح سیسی، هفته گذشته شخصا در یک کنفرانس به این اتهامات واکنش نشان بدهد و در اقدامی کم‌سابقه از خود دفاع کند.

او به شکل مستقیم محمد علی را به دروغگویی و "زدن افترا" متهم کرد.

اندکی بعد تلویزیون دولتی مصر نیز مصاحبه‌ای با پدر محمد علی منتشر کرد که در آن، پدر این ناراضی تبعیدی، پسرش را به دروغگویی متهم کرد.

در نهایت آقای علی در ویدئویی که صبح جمعه منتشر کرد از مردم مصر خواست که برای پایان دادن به حکومت "فاسد" سیسی به خیابان بیایند و از نیروهای امنیتی نیز درخواست کرد که با مردم برخورد نکنند.

این دعوت به برپایی اعتراض‌های گسترده منجر شد.