بازیکنان زن کریکت افغانستان، خواستار پاسخ روشن شورای بین‌المللی کریکت در مورد آینده خود شدند

اعضای تیم کریکت زنان افغانستان از شورای بین‌المللی کریکت خواسته‌اند که در مورد آینده‌شان «پاسخ روشن» بدهد.

بی‌بی‌سی با این بازیکنان پس از پیروزی در اولین مسابقه‌شان در تور انگلستان صحبت کرد.

این تیم در زمین کریکت ورسلی در منطقه های ویکام تیم کریکت بنیاد ام‌سی‌سی را شکست داد.

بردی که برای این بازیکنان بیشتر جنبه احساسی داشت.

این نخستین برد تیم کریکت زنان افغانستان پس از پنج سال، از زمانی که افغانستان را ترک کردند، بود.

جشن پایان مسابقه یادآور مسیری بود که این زنان در پنج سال گذشته طی کرده اند. اما با وجود شادی این پیروزی، سوال‌هایی در مورد آینده این تیم وجود دارد که تاکنون پاسخی روشنی به آن دریافت نشده است.

این بازیکنان تاکنون بارها از شورای بین‌المللی کریکت خواسته‌اند که این تیم را به رسمیت بشناسد و بودجه‌ای برای فعالیت بلند مدت آن تعیین کند.

فیروزه امیری یکی از بازیکنان می‌گوید که عدم قطعیت در مورد آینده‌شان او را «نگران» می‌کند.

او می‌گوید: «ما قرار است به کجا برسیم؟ گام بعدی چیست؟ ما به یک پاسخ روشن نیاز داریم.»

فیروزه می‌افزاید: «ما کاملاً متعهد به این تیم هستیم. هر چیز دیگر را کنار گذاشته ایم تا کریکت بازی کنیم. اما نیاز داریم شورای بین‌المللی کریکت پاسخی به ما بدهد. آیا قرار است از ما حمایت کند؟»

دیدار با پادشاه

این تیم به رغم به رسمیت شناخته نشدن از سوی شورای بین‌المللی کریکت، به عنوان تیم زنان پناهنده کریکت مسابقه می‌دهند و بازیکنان به جای لباس تیم ملی کریکت، پیراهنی که به‌صورت ویژه طراحی شده را به تن می‌کنند.

با این حال، این موضوع از اهمیت پیروزی آن‌ها نکاست.

فیروزه افغان بازیکن دیگر این تیم گفت: «همه دخترها فریاد می‌زدند و گریه می‌کردند.»

او می‌افزاید: «مسابقه به دختران اعتماد به نفس می‌دهد. زمانی که کریکت بازی می‌کنیم تنها به خودمان بازی نمی‌کنیم. این برای افغانستان است و به دختران و زنان کشورمان.»

این پیروزی پایان یک هفته فوق‌العاده‌ به بازیکنان بود. بازیکنان در شامگاه پیش از مسابقه موفق شدند پادشاه چارلز سوم را ببینند.

فیروزه افغان می‌گوید: «او با تمام ما خیلی مهربان بود. او در مورد مسیر مان پرسید و به ما انگیزه داد که امروز بازی کنیم و پیروز شویم.»

فیروزه امیری می‌گوید: «او انسان فوق‌العاده و مهربانی بود. او مشتاق بود در باره سفر ما بداند. ما داستان مان را با او شریک کردیم که خیلی زیبا بود.»

این تیم در جریان تور شان در انگلستان پنج بار مسابقه می‌دهد. در بازی نهایی جام قهرمانی زنان کریکت در ورزشگاه لاردز لندن نیز حضور خواهند داشت.

کلیر کانر، یکی از مدیران تیم ملی کریکت زنان انگلستان، نقش عمده در برگزاری این تور داشت.

او می‌گوید: «هدف این بود که آن‌ها تجربه بسیار خوبی از کریکت به دست بیاورند. و تجربه‌هایی که امیدوارم در ذهن‌شان باقی بماند و به آن‌ها یادآوری کند که کریکت ورزشی است که در آن دوست داشته می‌شوند و مورد حمایت قرار می‌گیرند.»

او می‌افزاید: «دیدار با این زنان شگفت‌انگیز، شنیدن صدای شان و داستان‌های شان و دیدن عشق‌شان به بازی و به یکدیگر واقعا تجربه فراموش‌نشدنی بود.»

«پرسشی است که به دنبالش هستیم»

رابطه این تیم با شورای بین‌المللی کریکت ساده نبوده است.

بازیکنان پس از فرار از افغانستان در ۲۰۲۱ این شورا را به چشم‌پوشی از وضعیت خود و تغافل دراجرای مسئولیتش، متهم کردند.

درحالی‌که بازیکنان مرد کریکت، به رغم وضعیت فعلی افغانستان و نداشتن شرایط حق عضویت در این شورا، هنوز عضویت شورای بین‌المللی کریکت را دارند.

در اپریل ۲۰۲۵، شورای بین‌المللی کریکت با کریکت بورد انگلستان، استرالیا و هند برنامه مشترکی را اعلام کردند که به گونه مشترک از بازیکنان زن کریکت حمایت کنند.

این بودجه تیم را قادر ساخت تا طی یک سال گذشته در محیط حرفه‌ای تمرین کنند. تمرینات شان شامل دو جلسه تمرین کریکت و جلسه تمرین بدنسازی در هفته می‌شود.

بودجه این برنامه اما پس از دیدار بازیکنان از انگلستان تمام می‌شود و طرحی دیگری نیست که بتواند بودجه تمرینات آن‌ها را تأمین کند.

بودجه بعدی تیم ماه آینده در کنفرانس سالانه شورای بین‌المللی کریکت مورد بحث قرار می‌گیرد.

کلیر کانر معتقد است که جامعه جهانی کریکت باید راه‌حلی پیدا کند: «این مسئولیت جامعه جهانی است که این موضوع را حل کند.»

او افزود: «این پرسشی است که به دنبالش هستیم. جامعه جهانی کریکت باید با هم توافق کنند و طرحی پایداری را به این گروه بازیکنان بچینند.»

فیفا ماه گذشته به تیم پناهنده فوتبال زنان افغانستان اجازه داد در مسابقات بین‌المللی بازی کنند. فرصتی که بازیکنان کریکت نیز در انتظارش هستند.

امیری می‌گوید: «آن‌ها شایسته بازی به عنوان تیم ملی فوتبال افغانستان هستند و ما نیز.»

او می‌افزاید: «ما امیدواریم که پس از این همه بازی و زحماتی که کشیده ایم، شورای بین‌المللی ما را به رسمیت بشناسد، و در نهایت به ما آن‌چه را که شایسته آن‌ هستیم بدهد.»

زنان در حکومت فعالی طالبان از آموزش، ورزش و کار منع اند و بدون داشتن محرم مرد نمی‌توانند از خانه بیرون شوند.

بازیکنان می‌گویند که نبرد شان برای به رسمیت شناخته شدن زنان به سطح جهانی، فراتر از کریکت است.

فیروزه افغان می‌گوید: «می‌خواهم به آنها بگویم که هر ضربه و هر ویکت برای شماست. ما به خاطر صدای شما و آزادی شما بازی می‌کنیم.»