"ขยะกำพร้า" ขยะที่ไม่มีใครเอา สู้การเป็นเชื้อเพลิงทดแทน

จะทำอย่างไรเมื่อเรามีที่นอนเก่า ๆ หมอนข้างเน่า ๆ ชุดชั้นในที่ไม่ใช้แล้ว หรือเสื้อผ้าที่ย้วย ๆ ที่ไม่อยู่ในสภาพดีพอจะบริจาค จะรีไซเคิลก็ไม่ได้

หลายคนเลือกวิธีกำจัดสิ่งของไม่ใช่แล้วเหล่านี้ด้วยการนำไปทิ้งตามจุดเก็บขยะของกรุงเทพมหานคร (กทม.) บางทีก็ใช้วิธีที่ง่ายกว่านั้นคือนำไปทิ้งตามที่สาธารณะหรือไม่ก็ทิ้งลงแม่น้ำลำคลอง

ขยะอย่างเศษผ้าหรือพลาสติกบางประเภทไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้ ร้านรับซื้อของเก่าก็ไม่รับ ถ้ามันเข้าสู่กระบวนการจัดเก็บขยะของ กทม. ก็จะเดินทางสู่บ่อฝังกลบขยะซึ่งต้องใช้เวลาย่อยสลายนานเป็นร้อยปี แต่ถ้าแย่ที่สุดคือมันจะถูกปล่อยไว้ตามที่สาธารณะหรือลอยอยู่ในแหล่งน้ำ

มีคนกลุ่มหนึ่งที่เห็นปัญหาของขยะที่ไม่มีใครต้องการหรือที่พวกเขาเรียกว่า "ขยะกำพร้า" เหล่านี้ โดยเริ่มจากคำถามง่าย ๆ เช่น จะเกิดอะไรขึ้นกับขยะที่ไม่มีใครรับซื้อ ขยะที่ไม่เป็นที่ต้องการจะไปที่ไหนต่อ และขยะกำพร้าเหล่านี้เอาไปทำประโยชน์อะไรได้บ้าง

คำถามเหล่านั้นนำมาสู่โครงการ "ขยะกำพร้าสัญจร" ที่ขับเคลื่อนโดยบริษัทเอกชนร่วมกับจิตอาสากลุ่มหนึ่งด้วยความหวังว่าจะช่วยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่ปัญหาพื้นฐานอย่างทัศนอุจาด ไปจนถึงปัญหาใหญ่อย่างโลกร้อนที่ทั่วโลกกำลังระดมสมองเพื่อแก้ไขกันอยู่ในขณะนี้